شاعر: سید محمد علی ریاضی
بود نام ایزد تعالی علی
تقدس علی و تعالی علی
به خط خدا صدر لوح قضا
بود طوق زرین طغری علی
در آن حد که ممکن به واجب رسد
کسی را ندیدند الا علی
به هنگام اعجاز موسی به مصر
درخشید از دست موسی، علی
چه نام علی زیور نام‌هاست
بود سر تعلیم اسما علی
توان دید روی خدا را به خواب
شبی گر درآید به رؤیا علی
اگر سجده بردند جمعی غلات
به آن مظهر ذات یکتا علی
خدا را بخوانید روز شمار
به اسمی ز اسماء حسنی علی
خطایی اگر رفت معذور دار
به آن وجه عالی و اعلی علی
همه بندگانیم خسرو پرست
بود شاه ما در دو دنیا علی
نه امروز میزان اعمال اوست
که میزان عدل‌ست فردا علی
ز اوج فصاحت چو وحی خدا
نه همدوش دارد نه همتا علی
ز رحمت فشاند به پای یتیم
سرشگی چو عقد ثریا علی
حدیثی نوشتند با خط زر
به دیباچه مدح مولا علی
که گفتیم با هم رسول خدا
به وقت خداحافظی یا علی
پیمبر ز معراج چون بازگشت
بفرمود سر مگو یا علی
مسیحا اگر مرده را زنده کرد
دمد جان به انفاس عیسی علی
ز هیبت شکافد دل شیر را
به تیغ دو دم روز هیجا علی
نماز از علی رنگ جاوید یافت
که زد رنگ خون بر مصلا علی
محمد چو مرآت ذات خداست
محمد نما شد سراپا علی
بدوشی که مهر نبوت زدند
به امر نبی می‌نهد پا علی
خراباتیان راست پیر مغان
به میخانه‌ی عشق مینا علی
گره گر به کارت زند روزگار
بگو یا علی، تا کند وا علی
علی شهر علم نبی را در است
خرد قطره‌ای هست دریا علی
گذاریم پا بر سر آفتاب
بگیرد اگر دستی از ما علی
«ریاضی» توسل بجو تا کند
در آیینه‌ی جان تجلی علی
