خواص كشك، زينت آش ها

غنى ترين پروتيين حيوانى

در كتاب برهان قاطع آمده است: دوغ خشك كرده را كشك نامند كه به تركى قروت خوانند و دوغ خشك كرده پس از آن كه روغنش گرفته باشند به شكل گوله اى به اندازه گردو و بزرگ تر درآورند و بيشتر قاتق بادنجان و چغندر و آش ها سازند.
مصرف كشك در كشورمان به هزاره ها مى رسد بسيار پيش تر از آن كه فردوسى شاعر حكيم بسرايد: يكى پاره پاره بگسترد مشك

نهاده به غربال بر نان كشك

شيوه تهيه كشك به روايت امروز: كشك از شمار فرآورده هاى فرعى شير است كه به روش سنتى از جوشاندن، تغليظ و يا خشك كردن دوغى كه پس از كره گيرى باقى مى ماند و همچنين ماست بدون چربى تهيه مى شود. ماده اوليه كشك عبارت است از شير بز، گاو و ميش و يا مخلوطى از آنها. كشك با حجم كم خود ماده اى معجزه آساست كه تقريبا همه خواص شير را دارد و حاوى كلسيم، چربى، نمك، پروتيين و ويتامين نياسين است. ميزان انرژى توليد شده با خوردن ۱۰۰ گرم كشك حدود ۱۰۵ تا ۱۲۰ كيلو كالرى است كه مى تواند به عنوان يكى از تامين كننده هاى انرژى مورد نياز بدن در رژيم غذايى شما و خانواده تان گنجانده شود.
* فلسفه كشك و نعنا: ما همواره كشك خورده ايم و در بسيارى از موارد هم ( كه كم هم نيستند!) از نعنا خشك به همراه كشك استفاده كرده ايم. طب قديم ما مى گويد كشك بسيار نفاخ است و روده را سفت مى كند به همين علت استفاده از نعناى خشك هضم آن را آسان تر مى كند. اسيدهاى آلى كشك از جمله وظيفه ضدعفونى كردن معده، روده كوچك و بزرگ را برعهده دارد. خود كشك به تنهايى غذايى مقوى است و گرسنگى را كاهش داده و حجم كمى از معده را اشغال مى كند.
* كشك گاه سم خطرناكى مى شود: با توجه به اين كه كشك يكى از غنى ترين منابع پرتيين حيوانى است بنابراين محيط مناسبى براى رشد و تكثير ميكرو ارگانيزم هاى مختلف است كه اغلب سبب مسموميت هاى شديد و حتى مرگ مى شود بنابراين چنانچه به كشك بسيار علاقه منديد و هفته اى هفت بار آن را قاتق غذايتان به ويژه آش ها مى كنيد به موارد زير توجه كنيد:
۱- از كشك هاى بسته بندى( پاستوريزه) شده كه داراى برچسب و مجوز بهداشتى هستند استفاده كنيد.
۲- همواره كشك مايع را در يخچال نگهدارى كنيد.
۳- تا حد امكان از خوردن كشك مايع پرهيز كنيد، در غير اين صورت قبل از استفاده با افزودن كمى آب بگذاريد ۱۰ تا ۱۵ دقيقه روى حرارت اجاق بجوشد تا بدين ترتيب ميكروارگانيزم هاى آن كاهش يابد.

چند ضرب المثل كشكى:

معلوم نيست كشك با اين همه خاصيت چرا در بيان و منظور بى خاصيت و انكار آمده است. مثلا مى گوييم همه اين حرف ها كشك است يعنى بى خود است و يا چه كشكى و چه پشمى، كه بيانى است براى هنگامى كه مى خواهيم حاشا كرده و يا موردى و يا وعده اى را انكار كنيم. باز در فرهنگ عامه است كه: سگى كه براى خودش پشم نمى كند، براى ديگران كشك نخواهد كرد.

---

تصاوير زيبا و مرتبط با اين مقاله