هماهنگی پدر ومادر در کانون خانواده

یکی دیگر از مسائل مهم تربیتی ، هماهنگی پدر و مادر در تربیت فرزندان است، هنگامی که زن باردار می شود، باید پدر و مادر خودشان را در مسائل اخلاقی، روانی، تربیتی، اجتماعی، هماهنگ و متحد نمایند. اگر پدر بگوید این کار بد است و مادر آن را خوب بداند.
پدر تنبیه کند و مادر دلسوزی و محبت. پدر بگوید برو، و مادر بگوید نرو، کودک دچار سرگردانی، دودلی، و کینه و خشم شده و نسبت به یکی از آنها نفرت پیدا می کند، و تربیت نمی شود، و از آرامش روحی برخوردار نیست، متأسفانه مشکل ناهماهنگی در اغلب خانواده ها وجود دارد، و کودکان به یکی از ( پدر یا مادر ) پناه برده و جرم و خیانت خود را ادامه می دهند، کودکی که مدادی پیدا کرد و با آن دارد مشق می نویسد، اگر پدر بگوید، کار بدی کردی و فردا در مدرسه اعلان کن تا صاحبش پیدا شود، و مادر پرخاش کنان بگوید نه هر چه پیدا کردی مال تو است. آن کودک به این آسانی ها تربیت نمی شود، و خوبیها و بدیها در نظرش یکسان می شوند و همیشه در جنایت و فساد اخلاق، راه فراری می یابد. پدر و مادر باید هماهنگ باشند. اگر پدر در برابر کار خلافی کودک را سرزنش یا تنبیه نمود. مادر هم باید آن کار زشت را نکوهش کند و با محبت های مادرانه به او پند و اندرز دهد (که دیگر از این کارها نکنی، خوب و مهربان باش، و پدر در سرزنش و تنبیه تو غرضی جز اصلاح تو ندارد. بمادرت قول بده که خوب باشی ) و از این قبیل ....
منبع: کتاب مسئولیت تربیت