داستانهایی از زمین کربلا
نویسنده: ر- یوسفی
سلام بر تو اي شهيد، سلام بر تو اي مظلوم، سلام بر تو اي عطشان، سلام بر تو که پدر شهيد، برادر شهيد، عموي شهيد، فرزند شهيد و سيّد و سرور شهيدان مظلوم هستي.
اي حسين جان وجود تو سرمايه اسلام و شهادت تو احياگر اسلام عزيز است، حسين جان خاک تو توتياي چشم اؤلياء است، و شفا بخش دردها و آلام دنيوي و اُخروي بشر است. چه مي توان از تو گفت حال آنکه تو خود همه چيز هستي؟! و از ازل تا ابد باقي مي ماني، و از آدم ابوالبشر (ع) تا خاتم الانبياء(ص)تو را زيارت کرده اند و بر مصائب تو گريستند.
امّا کربلا - کربلا چيست؟ کربلا هم کرب است هم بلا، هم رافع کرب است هم دافع بلا، کربلا همان بهشت است، کربلا همان قيامت است، کربلا همان حساب و ميزان است، کربلا کربلاست!!!
کرب يعني گرفتاري، و مشقّت و بلا يعني عذاب و عقاب.
کربِ کربلا براي دشمنان اسلام و امامت و ولايت مي باشد، چرا که آنان با بي اعتنائي )به زمين بهشت در روي زمين( کرب و گرفتاري براي خود آفريدند که بلاي آخرت را به دنبال دارد. آنان فروختند آخرت و دنياي خويش را در کربلا، براي وعده و خيالهاي باطل و فاسد خود.
چه کردند در کربلا؟!
آري آنان براي خود کرب و بلا ساختند حال آنکه کربلا، کرب و بلائي براي حسين (ع) نداشت! بلکه رافع و دافع کرب و بلاي حسين (ع) و شيعيان او مي شد.
با نام آن زمين، با خاک آن زمين، با حرمت آن زمين اسلام و امّت مسلمان نجات مي يافت!
امام حسين (ع) بسوي کربلا مي آيد به مانند ماهي که سالها از دريا به دور افتاده باشد، حسين (ع) را در کربلا نکشتند! حسين (ع) را در )شام( کشته بودند! آنجائي که ولايت و امامت را غصب کردند، حسين(ع) در کربلا زنده شد و از زندگي خويش اسلام را زنده کرد. آن هنگام که وارد خاک کربلا شد و ديد که ديگر مرکب حرکت نمي کند، مرکب را عوض کردند، و باز حرکت ننمود، تا سه مرتبه مرکب را عوض کردند، مرکب حرکت ننمود. و آنگاه فرمودند:
فرود آييد که اين جا مقتل من و مدفن من و مردان من است و اينجا خيمه هاي ما را غارت مي کنند و خون ما را مي ريزند، که اين خبر را از جدّم رسول خدا(ص) شنيده ام!
www.rasekhoon.net
متن کتاب " داستانهایی از زمین کربلا "
سلام بر تو اي شهيد، سلام بر تو اي مظلوم، سلام بر تو اي عطشان، سلام بر تو که پدر شهيد، برادر شهيد، عموي شهيد، فرزند شهيد و سيّد و سرور شهيدان مظلوم هستي.
اي حسين جان وجود تو سرمايه اسلام و شهادت تو احياگر اسلام عزيز است، حسين جان خاک تو توتياي چشم اؤلياء است، و شفا بخش دردها و آلام دنيوي و اُخروي بشر است. چه مي توان از تو گفت حال آنکه تو خود همه چيز هستي؟! و از ازل تا ابد باقي مي ماني، و از آدم ابوالبشر (ع) تا خاتم الانبياء(ص)تو را زيارت کرده اند و بر مصائب تو گريستند.
امّا کربلا - کربلا چيست؟ کربلا هم کرب است هم بلا، هم رافع کرب است هم دافع بلا، کربلا همان بهشت است، کربلا همان قيامت است، کربلا همان حساب و ميزان است، کربلا کربلاست!!!
کرب يعني گرفتاري، و مشقّت و بلا يعني عذاب و عقاب.
کربِ کربلا براي دشمنان اسلام و امامت و ولايت مي باشد، چرا که آنان با بي اعتنائي )به زمين بهشت در روي زمين( کرب و گرفتاري براي خود آفريدند که بلاي آخرت را به دنبال دارد. آنان فروختند آخرت و دنياي خويش را در کربلا، براي وعده و خيالهاي باطل و فاسد خود.
چه کردند در کربلا؟!
آري آنان براي خود کرب و بلا ساختند حال آنکه کربلا، کرب و بلائي براي حسين (ع) نداشت! بلکه رافع و دافع کرب و بلاي حسين (ع) و شيعيان او مي شد.
با نام آن زمين، با خاک آن زمين، با حرمت آن زمين اسلام و امّت مسلمان نجات مي يافت!
امام حسين (ع) بسوي کربلا مي آيد به مانند ماهي که سالها از دريا به دور افتاده باشد، حسين (ع) را در کربلا نکشتند! حسين (ع) را در )شام( کشته بودند! آنجائي که ولايت و امامت را غصب کردند، حسين(ع) در کربلا زنده شد و از زندگي خويش اسلام را زنده کرد. آن هنگام که وارد خاک کربلا شد و ديد که ديگر مرکب حرکت نمي کند، مرکب را عوض کردند، و باز حرکت ننمود، تا سه مرتبه مرکب را عوض کردند، مرکب حرکت ننمود. و آنگاه فرمودند:
فرود آييد که اين جا مقتل من و مدفن من و مردان من است و اينجا خيمه هاي ما را غارت مي کنند و خون ما را مي ريزند، که اين خبر را از جدّم رسول خدا(ص) شنيده ام!
www.rasekhoon.net
متن کتاب " داستانهایی از زمین کربلا "
