اختروش‌های دور دست

نتایج تازه‌ای که از جستجوی اختروش‌های بسیار دور به دست آمده این نظر را که "اختروش‌های با انتقال به سرخ 3 < zفوق العاده نادرند" مورد تردید قرار داده است. گروهی از اخترشناسان دانشگاه کمبریج و رصدخانة ملی نجوم نوری در توسان (آریزونا) اخیراً در مجلة NATURE (وارن و دیگران) نتایج یک بررسی سیستماتیک را در مورد اختروش‌هایی که انتقال به سرخشان خیلی زیاد است گزارش کرده‌اند. روش جستجو عبارت بوده است از روبش رقمی صفحات عکاسی با دستگاه اندازه‌گیری خودکار صفحات عکاسی دانشگاه کمبریج. این صفحات عکاسی با میدان دید وسیع به وسیلة تلسکوپ اشمیت بریتانیا در استرالیا گرفته شده است. در یک روش پیچیدة جستجو سعی بر آن است که اختروش‌های مورد نظر از میان 100000 تصویر دیگر مربوط به ستاره‌ها و کهکشان‌ها، تمیز داده شود؛ و این کار با استفاده از اطلاعات مربوط به رنگ این اجسام انجام می‌گیرد که از صفحات عکاسی مختلف در محدودة طول موج‌های فرابنفش تا فروسرخ به دست می‌آید. با رصدهای طیف نمودی اختروش‌های مورد ظن در رصدخانة بین‌المللی سروتولولو (شیلی) که به وسیلة تلسکوپ آنگلو استرالیایی (استرالیا) در پائیز گذشته انجام شد، تعداد اختروشهای 3 < Z در ناحیة مورد نظر به 25 افزایش یافته است. این تعداد خیلی بیش ازآن است که در جستجوهای قبلی به دست آمده بود.
سه تا از این اختروش‌ها انتقال به سرخ 4 < Z دارند؛ از این جمله است 279 ـ 0051Q با 43ر4= Z که دورترین جسمی است که تاکنون رصد شده است. تاکنون فقط شش اختروش با انتقال به سرخ بیش از چهار شناخته شده‌اند که سه‌تای آن‌ها در این جستجو کشف شدند. اکنون اخترشناسان سعی می‌کنند که تکنیک‌های آشکارسازی خود را بهبود ببخشند تا بتوانند اختروش‌هایی با انتقال به سرخ 5 < Z را تشخیص بدهند. کشف این قبیل اجرام محدودیت‌های مهمی بر نظریه‌های پیدایش کهکشان‌ها در کیهان آغازین، خواهد گذاشت.