نویسنده: علی شیرازی
«اُمّ سلمه» از زنان بزرگوار و عالی مقام صدر اسلام بود كه پس از شهادت شوهرش، ابوسلمه، همسر رسول اكرم گرامی اسلام صلی الله علیه شد.
وی، همواره یاری مهربان برای پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) بود و پس از نبی اكرم (صلی الله علیه و آله و سلم) نیز همیشه به خاندان نبوّت، تعلق خاطر داشت و از حریم آنان دفاع می‌كرد.
اُم سلمه همراه با ابوسلمه، با كاروان جعفر طیّار سلام الله علیه به حبشه مهاجرت كرد و در آن جا خداوند فرزندی به نام «عمر» به آنان عطا كرد.
عمر بن ابی سلمه از فرزندان نیك اُم سلمه بود كه مادرش در جنگ جمل او را به یاری حضرت علی (علیه السلام) فرا خواند و طی نامه‌ای كه همراه او برای امیرالمؤمنین علیه السلام فرستاد، نوشت: «اگر جهاد بر زنان واجب بود، من در جهاد شركت می‌كردم، امُا جهاد را خداوند بر ما واجب نكرده است. از این رو پسرم را كه چون جانم عزیز می‌دارم، فرستادم تا در خدمت شما باشد و با دشمنان خداوند جهاد كند!» (1)
پی‌نوشت‌ها:
1. اسدالغابه، ج4، ص 79.
منبع مقاله :شیرازی، علی؛ (1394)؛ زنان نمونه، قم: مؤسسه بوستان كتاب (مركز چاپ و نشر تبلیغات اسلامی)، چاپ هشتم.
