فضايل شيعه جمعه
نويسنده:احمد عابديني
درکتاب من لايحضره الفقيه، محمد بن مسلم از حضرت صادق (ع) نقل نموده است که ايشان در ذيل اين فراز آيه ي قرآن «قال سوف أستغفر لکم ربي؛ [حضرت يعقوب به برادران يوسف] گفت: به زودي براي شما از پروردگار آمرزش مي خواهم». (سوره ي يوسف، آيه ي 98) فرموداند: «اخرهم الي السحر ليله الجمعه؛ طلب آمرزش را تا سحر جمعه تأخير انداخت» . (ج 1، ص 422، حديث 1242)
1. در اينکه حضرت يعقوب فرزندان خود را دوست مي داشت ، هيچ شک وشبهه اي نيست؛ زيرا انسان هاي معمولي فرزندان خود را دوست دارند، تا چه رسد به پيامبران که از هر نظر حتي از نظرعاطفي در درجه ي بسيار بالايي قرار دارند، آن هم در مورد فرزنداني اين چنين که نه تنها تمامي زندگاني حضرت يعقوب را اداره مي کردند، بلکه فرزنداني بسيار مؤدب بودند، به طوري که زماني که خطا و اشتباه کارشان در ربودن يوسف و به چاه انداختن وي روشن شد، در صدد توجيه برنيامدند و کاملاً به خطاي گذشته اعتراف کردند و مسئوليت آن راپذيرفتند.
2. در اين که حضرت يعقوب مي خواست، براي فرزندانش از خداوند طلب آمرزش کند و مي خواست فرزندانش بي گناه شوند، نيز ترديدي نيست؛ چون پيامبران خواستار آمرزش تمامي مردم، ازجمله فرزندان خود بوده اند.
3. بي شک در خانه ي خداوند و هم، هميشه به روي بندگانش باز است و هرگاه او را بخوانند، اجابت مي فرمايد؛ چرا که خود فرموده است: «ادعوني أستجب لکم؛ مرا بخوانيد تا اجابت کنم شما را» . (سوره ي غافر، آيه ي 60) بنابراين اگر حضرت يعقوب در هر زمان ديگري براي فرزندانش دعا مي کرد، اجابت مي شد.
4. بدون ترديد، گناه فرزندان يعقوب در ربودن يوسف، به چاه انداختن آن و چندين سال کتمان کردن آن و... گناه بزرگي بود که آنان حس مي کردند، علاوه بر توبه ي خود، شفاعت پدر و دعاي او را نيز نياز دارند.
5. بنابر آن چه گفته شد، حضرت يعقوب، با توجه به بزرگي گناه فرزندانش و از آنجا که مي خواست حتما دعايش ازجانب خداوند و مورد پذيرش واقع گردد، سعي نمود، تا شرايط مستجاب شدن دعا را رعايت کند، به همين جهت در همان لحظه اي که فرزندان يعقوب از پدرشان خواستند؛ تا براي آنها از خداوند درخواست بخشش کند، پدر، برايشان دعا نکرد و آن را به آينده موکول کرد و حضرت صادق (ع) هم فرموده اند: «آينده اي که حضرت يعقوب انتظار آن را کشيد، سحرگاه شب جمعه بود» .
بنابراين، عمل حضرت يعقوب و نقل آن در قرآن کريم و سخن حضرت صادق (ع) در اين مورد و احاديث زياد ديگري که در حال حاضر مجال ذکر آنها نيست، (1) نشانگر اهميت فوق العاده ي شب جمعه براي مستجاب شدن دعاها و بخشش گناهان بزرگ مي باشد.
اما متأسفانه در جامعه ي ما گهگاهي افرادي اين شب را، شب گناه و جلب نفرين بر خود قرار داده اند که نوشيدني ها و صداها و نغمه هاي حرام، رقص هاي مختلط و حرام در عروسي ها و پارتي هاي شبانه نمونه هايي از آنهاست.
چه بسيارشب هاي جمعه اي که افراد مريض يا سالخوردگان در حال استراحت با بوق ماشين هاي عروس و بدرقه کنندگان آنها، يا سرو صداي موتورها و فريادهاي سرنشينان آنها سراسيمه از خواب مي پرند و از سر وحشت و بي اختيار بر ايجاد کنندگان صداها نفرين مي کنند.
نفرين؛ موجب دوري از رحمت خدا گرديده و پيامدهاي بدي در جامعه و در زندگي فردي افراد خواهد داشت؛ چرا که، همان که دعاي خير، در بهبود و پيشروي اوضاع و کارها بسيار مؤثر است، نفرين و دعاي بد نيز، بر دگرگوني و آشفتگي اوضاع و ايجاد نابساماني در امور تأثير مي گذارد.
به اميد آنکه شب جمعه ها از گناهان مردم و آزاري ها پاک شود و عروسي هاي اين شب ها، دعاهاي خير مردم را به همراه داشته باشد!
/خ
1. در اينکه حضرت يعقوب فرزندان خود را دوست مي داشت ، هيچ شک وشبهه اي نيست؛ زيرا انسان هاي معمولي فرزندان خود را دوست دارند، تا چه رسد به پيامبران که از هر نظر حتي از نظرعاطفي در درجه ي بسيار بالايي قرار دارند، آن هم در مورد فرزنداني اين چنين که نه تنها تمامي زندگاني حضرت يعقوب را اداره مي کردند، بلکه فرزنداني بسيار مؤدب بودند، به طوري که زماني که خطا و اشتباه کارشان در ربودن يوسف و به چاه انداختن وي روشن شد، در صدد توجيه برنيامدند و کاملاً به خطاي گذشته اعتراف کردند و مسئوليت آن راپذيرفتند.
2. در اين که حضرت يعقوب مي خواست، براي فرزندانش از خداوند طلب آمرزش کند و مي خواست فرزندانش بي گناه شوند، نيز ترديدي نيست؛ چون پيامبران خواستار آمرزش تمامي مردم، ازجمله فرزندان خود بوده اند.
3. بي شک در خانه ي خداوند و هم، هميشه به روي بندگانش باز است و هرگاه او را بخوانند، اجابت مي فرمايد؛ چرا که خود فرموده است: «ادعوني أستجب لکم؛ مرا بخوانيد تا اجابت کنم شما را» . (سوره ي غافر، آيه ي 60) بنابراين اگر حضرت يعقوب در هر زمان ديگري براي فرزندانش دعا مي کرد، اجابت مي شد.
4. بدون ترديد، گناه فرزندان يعقوب در ربودن يوسف، به چاه انداختن آن و چندين سال کتمان کردن آن و... گناه بزرگي بود که آنان حس مي کردند، علاوه بر توبه ي خود، شفاعت پدر و دعاي او را نيز نياز دارند.
5. بنابر آن چه گفته شد، حضرت يعقوب، با توجه به بزرگي گناه فرزندانش و از آنجا که مي خواست حتما دعايش ازجانب خداوند و مورد پذيرش واقع گردد، سعي نمود، تا شرايط مستجاب شدن دعا را رعايت کند، به همين جهت در همان لحظه اي که فرزندان يعقوب از پدرشان خواستند؛ تا براي آنها از خداوند درخواست بخشش کند، پدر، برايشان دعا نکرد و آن را به آينده موکول کرد و حضرت صادق (ع) هم فرموده اند: «آينده اي که حضرت يعقوب انتظار آن را کشيد، سحرگاه شب جمعه بود» .
بنابراين، عمل حضرت يعقوب و نقل آن در قرآن کريم و سخن حضرت صادق (ع) در اين مورد و احاديث زياد ديگري که در حال حاضر مجال ذکر آنها نيست، (1) نشانگر اهميت فوق العاده ي شب جمعه براي مستجاب شدن دعاها و بخشش گناهان بزرگ مي باشد.
اما متأسفانه در جامعه ي ما گهگاهي افرادي اين شب را، شب گناه و جلب نفرين بر خود قرار داده اند که نوشيدني ها و صداها و نغمه هاي حرام، رقص هاي مختلط و حرام در عروسي ها و پارتي هاي شبانه نمونه هايي از آنهاست.
چه بسيارشب هاي جمعه اي که افراد مريض يا سالخوردگان در حال استراحت با بوق ماشين هاي عروس و بدرقه کنندگان آنها، يا سرو صداي موتورها و فريادهاي سرنشينان آنها سراسيمه از خواب مي پرند و از سر وحشت و بي اختيار بر ايجاد کنندگان صداها نفرين مي کنند.
نفرين؛ موجب دوري از رحمت خدا گرديده و پيامدهاي بدي در جامعه و در زندگي فردي افراد خواهد داشت؛ چرا که، همان که دعاي خير، در بهبود و پيشروي اوضاع و کارها بسيار مؤثر است، نفرين و دعاي بد نيز، بر دگرگوني و آشفتگي اوضاع و ايجاد نابساماني در امور تأثير مي گذارد.
به اميد آنکه شب جمعه ها از گناهان مردم و آزاري ها پاک شود و عروسي هاي اين شب ها، دعاهاي خير مردم را به همراه داشته باشد!
پي نوشت
1. براي نمونه ر.ک: من لايحضره الفقيه 420/1 تا 424.
/خ
