بیماری سیاه زخم و درمان آن

بیماری سیاه زخم مسری، مهلک و سریع می‌باشد، اوایل آن با ساعات اول بیماری باد سرخ چندان توفیری نخواهد داشت، ولی در سیاه زخم آن نقطه‌ی اولیه که شروع به خارش می‌کند، مانند یک نقطه‌ی سیاه به قدر ته سنجاق که دور آن را قرمزی احاطه کرده به نظر می‌رسد و اگر این نقطه‌ی ته سنجاقی را در آن ساعت اول بتوان بیرون آورد مشاهده می‌شود که مانند یک نخ باریک خواهد بود، که همان ریشه است که دقیقه به دقیقه بر فشار درد و بزرگی دانه‌ی سیاه زخم و شدت تب و ناراحتی می‌افزاید. در این حال باید فوری به پزشک مراجعه کنید تا با وسایل موجود آن را بی‌حس (کرخ) کرده و با پنس و یا انبرک نوک تیز، آن را بیرون آورد.

بیشتر بخوانید:بیماری سیاه زخم- علائم، نشانه ها و درمان

بیمار مرتب باید فقط شیر بنوشد ولو ان که استفراغ کند. اطراف دانه را با اکتیول چرب کرده و با پارچه‌ی سفید و تمیزی روی سیاه زخم را بپوشانید تا مگس بر روی آن ننشیند و دیگران آلوده نشوند. ضمادهای متعدد و پختنی‌های گوناگونی را از قبیل: حلوا، ماست، خمیر آرد جو، کوبیده‌ی کاسنی تازه، ضماد نشاسته و گل خطمی بر روی آن بگذارید که خوب اطراف دانه پخته و نرم شود، بعد با نوک پنس ریشه را بیرون بیاورید یا با فشار سعی کنید که دانه‌ی سیاه بیرون بیاید و پنبه‌ی آلوده و یا عفونت‌های چسبیده به پارچه را باید در فاضلاب انداخت که دیگران آلوده نشوند. باید سرم ضد سیاه زخم را تزریق کرد و به هر وسیله که ممکن است ریشه‌ی این دانه‌ی موذی را بیرون آورد و جای آن را که البته مدتی زخم است با پماد اکسید دوزنگ پانسمان کرد و با محلول مرکور کرم و یا پرمنگنات شستشو داد تا بهبود یابد و مواظب باشید که هیچ‌گاه آب سرد بر زخم نزنید، ضمناً اگر سیاه زخم در مرحله‌ی اوایل و شروع بوده و هنوز سیاه نشده و قرمز و تازه است، باید نیشتر عمیق بر آن بزنید تا خون فاسد خارج شود، بعد گِل ارمنی، مازو و شعب یمانی را کوبیده و با عسل آمیخته و بر آن ضماد کنید.
* نیشتر عمیق بزنید تا خون‌های فاسد خارج شود، بعد آرد گندم یا جو را با سکنجبین خمیر کنید و روی آن بگذارید.
منبع مقاله :
حاجی شریفی، احمد، (1395)، دائرة المعارف گیاه درمانی ایران، تهران: انتشارات حافظ نوین، چاپ پازدهم.