کلیساهای جامع

یک «کلیسای جامع» کلیسایی بزرگ است که معمولاً تحت کنترل یک اسقف است. این کلیسا معمولا جایگاه یک اسقف اعظم است، یک ناحیه کلیسایی به رهبری یک اسقف. اکثر کلیساها، به ویژه در قرون وسطی، در مرکز شهر قرار داشتند. آنها به عنوان مرکز زندگی عمومی خدمت می‌کرده اند. بازارها، میتینگها و مراسم عشای ربانی در آن جا برگزار می‌شد.

ساختار

اکثر کلیساهای جامع به شکل صلیب ساخته می‌شوند. ورودی اصلی در انتهای غربی در پایین صلیب است. یک راهرو مرکزی طولانی وجود دارد و دو راهرو کناری به موازات راهرو مرکزی. بازوهای صلیب دو جناح کلیسا هستند و راهرو مرکزی را در صلیب قطع می‌کنند. برج ها و گنبدهایی اغلب بر روی این محل تقاطع ساخته می شوند.
محراب و صندلی ها برای گروه کر در انتهای شرقی راهرو مرکزی در مقابل اَپس قرار دارند که شبیه یک نیم دایره به نظر می‌رسد. بسیاری از کاخ های اروپای غربی برای زیبایی های خود مشهور هستند. فرانسه خانه‌ی برخی از زیباترین کلیساها است. کلیسای جامع سنت پول در لندن و کلیسای جامع کانتربری از بزرگترین کلیساهای انگلستان هستند. دیگر کلیساهای معروف در اروپا در کلن، میلان و سِویل هستند. کلیساهای جامع تقریبا در هر سبک معماری ساخته شده اند. اما اغلبِ معروفترین کلیساهای جامع اروپایی، عبارت بودند از کلیساهای جامع بیزانسی، رومی، گوتیک یا رنسانسی. بزرگترین دوران ساخت کلیسا در اروپا بین 1000 تا 1500 بعد از میلاد بود. کلیساهای جامع با مجسمه های حکاکی شده پر شده بودند. دیوارها نقاشی هایی داشتند و پنجره ها با صحنه های کتاب مقدس و زندگی مقدس نقاشی شده بودند.

کلیساهای بیزانس

در قرن اول میلادی، مرکز مسیحیت در اطراف شهر بیزانس بود که بعدها قسطنطنیه نامیده شد و اکنون استانبول است. معماری امپراتوری بیزانس ترکیبی از سبک هایی است که از خاورمیانه و روم باستان آمده بود. حجاب سوفیا یکی از اولین کلیساهای بیزانس بود.

کلیساهای رومی

با گذشت زمان مرکز مسیحیت به اروپا منتقل شد. رم به طور کامل مسیحی شده بود و دیگر کشورها در شمال نیز به مسیحیت گرویدند. سبک جدید در حدود 1000 بعد از میلاد به وجود آمد. هنر شمالی شروع کرد به تحت تاثیر قرار دادن هنر سنتی رومی.

کلیساهای گوتیک

تا سالهای 1100، مردم آلمانی شمال- آلمانی ها، گت ها و فرانک ها – بر مسیحیت اروپایی مسلط بودند. کلیساهای آنها بسیار بلند بود، گویا می خواستند به بهشت برسند. اکثر کاخ های معروف اروپایی، ساخته شده در سبک گوتیک است، اما هر منطقه دارای سبک خاص خود بود.

کلیسای رنسانس

در دهه 1300 روح جدیدی شروع به رشد در ایتالیا کرد. مردم درباره چیزهایی جدید کنجکاو بودند و اکتشافات جدیدی را ایجاد میکردند. این دوره به نام رنسانس نامگذاری شده است که به معنی تولد دوباره است. این برهه، زمانی بود که مردم می خواستند در مورد یونان کلاسیک و رم چیزهایی بدانند و یاد بگیرند.
معماران رنسانس به ساختمان ها و سازه های روم باستان و یونان نگاه کردند. آنها ویژگی های معماری قدیمی و جدید را مخلوط می کردند. کلیسای سنت پیتر در رم یکی از بهترین نمونه های کلیساهای جامع رنسانس است. گنبد آن توسط میکل آنژ طراحی شده است.

کلیساهای مشهور

بسیاری از کاخ های اروپای غربی برای زیبایی های خود مشهور هستند. فرانسه خانه‌ی برخی از زیباترین کلیساها است. کلیسای جامع سنت پول در لندن و کلیسای جامع کانتربری از بزرگترین کلیساهای انگلستان هستند. دیگر کلیساهای معروف در اروپا در کلن، میلان و سِویل هستند.
بسیاری از کلیساهای آمریکای شمالی در قالب کلیساهای بزرگ اروپایی ساخته شده اند. از جمله بزرگترین کلیساها، کلیسای سنت جان الوهی و سنت پاتریک هستند که هر دو در نیویورک واقع شده‌اند.