سوگنامه کربلا
نویسنده: سیدعلی بن طاووس
علي بن موسي بن جعفر معروف به «ابن طاوس» در سال 589 ه. ق در شهر دانشمند خيز و عالمپرور«حله» چشم به جهان گشود. ابن طاوس در آن شهر علم و اجتهاد رشد يافت و از محضر پدر بزرگوارش بهره کافي برد و همانطور که خود ميگويد:
پدر و نيز جد وي «ورام» بيشترين نفوذ را بر وي در سالهاي رشدش داشتهاند و به او فضيلت، تقوي و تواضع را ياد دادهاند.
علماي ديگري که ابن طاوس در نزد آنان درس خوانده عبارتند از: ابوالحسن علي بن يحيي الخياط حلي، حسين بن احمد السوراوي، تاجالدين حسن بن علي الدربي، نجيبالدين محمد السوراوي، صفيالدين بن معد بن علي الموسوي، شمسالدين فخار بن محمد بن فخار الموسوي و...
ابن طاوس در نسلهاي بعدي به عنوان «صاحب الکرامات» معروف شد.
او خود از حوادث معجزهآسايي که برايش رخ داه مواردي را نقل ميکند. و نيز گزارش شده که با امام زمان (عج) در تماس مستقيم بوده است. گفته ميشود که علم به «اسم اعظم» به او اعطاء گرديد اما اجازهي اينکه آن را به فرزندش بياموزد، داده نشد.
ابن طاوس خود اذعان داشته که من به اول هر ماه آگاهي دارم بدون اينکه به هيچ يک از اسباب آگاهي بدان، تمسک نمايم.
کتاب «لهوف» ابن طاوس اختصار و اشتهار را با هم جمع کرده و در نزد علماي برجسته شيعه جايگاه مهمي براي خودش باز کرده است به طوري که شهيد محراب آيت الله سيد محمد علي قاضي تبريزي ميفرمايد: «کتاب لهوف سيد ابن طاوس - رحمة الله عليه -، نقلياتش بسيار مورد اعتماد است و در ميان کتب مقاتل کتاب مقتلي به اندازه اعتبار و اعتماد به آن نميرسد و در اطمينان بر آن کتاب در رديف اول کتب معتبره مقاتل قرار گرفته است» «تحقيقي درباره اربعين»به خاطر اهميت کتاب لهوف که از معتبرترين متون به شمار ميآيد، جمعي از بزرگان به ترجمه آن پرداختهاند که ظاهرا اولين ترجمه به قلم شيواي ميرزا قلي تبريزي به نام «لجة الالم» ميباشد.
متن کتاب " سوگنامه کربلا "
/خ
علي بن موسي بن جعفر معروف به «ابن طاوس» در سال 589 ه. ق در شهر دانشمند خيز و عالمپرور«حله» چشم به جهان گشود. ابن طاوس در آن شهر علم و اجتهاد رشد يافت و از محضر پدر بزرگوارش بهره کافي برد و همانطور که خود ميگويد:
پدر و نيز جد وي «ورام» بيشترين نفوذ را بر وي در سالهاي رشدش داشتهاند و به او فضيلت، تقوي و تواضع را ياد دادهاند.
علماي ديگري که ابن طاوس در نزد آنان درس خوانده عبارتند از: ابوالحسن علي بن يحيي الخياط حلي، حسين بن احمد السوراوي، تاجالدين حسن بن علي الدربي، نجيبالدين محمد السوراوي، صفيالدين بن معد بن علي الموسوي، شمسالدين فخار بن محمد بن فخار الموسوي و...
ابن طاوس در نسلهاي بعدي به عنوان «صاحب الکرامات» معروف شد.
او خود از حوادث معجزهآسايي که برايش رخ داه مواردي را نقل ميکند. و نيز گزارش شده که با امام زمان (عج) در تماس مستقيم بوده است. گفته ميشود که علم به «اسم اعظم» به او اعطاء گرديد اما اجازهي اينکه آن را به فرزندش بياموزد، داده نشد.
ابن طاوس خود اذعان داشته که من به اول هر ماه آگاهي دارم بدون اينکه به هيچ يک از اسباب آگاهي بدان، تمسک نمايم.
کتاب «لهوف» ابن طاوس اختصار و اشتهار را با هم جمع کرده و در نزد علماي برجسته شيعه جايگاه مهمي براي خودش باز کرده است به طوري که شهيد محراب آيت الله سيد محمد علي قاضي تبريزي ميفرمايد: «کتاب لهوف سيد ابن طاوس - رحمة الله عليه -، نقلياتش بسيار مورد اعتماد است و در ميان کتب مقاتل کتاب مقتلي به اندازه اعتبار و اعتماد به آن نميرسد و در اطمينان بر آن کتاب در رديف اول کتب معتبره مقاتل قرار گرفته است» «تحقيقي درباره اربعين»به خاطر اهميت کتاب لهوف که از معتبرترين متون به شمار ميآيد، جمعي از بزرگان به ترجمه آن پرداختهاند که ظاهرا اولين ترجمه به قلم شيواي ميرزا قلي تبريزي به نام «لجة الالم» ميباشد.
متن کتاب " سوگنامه کربلا "
/خ
