کمبود وقت و توان، امکانات مالی، می تواند باعث شود که در بسیاری مواقع احساس کنید قدری تحت فشار و دلواپس هستید. ولی اگر علاوه برای این مشکلات، فرزندتان هم از ناهنجاریهای رفتاری رنج ببرد، این وضعیت شما را دشوارتر می کند. وقتی که چنین وضعیتی پیش آید اساس خانواده تان ممکن است تضعیف شده و آتیه فرزند تان با خطر مواجه شود. اگر شما در خود اعتماد به نفس کافی بعنوان پدر یا مادر احساس نمی کنید این ممکن است ناشی از چندین علت از جمله برخوردار نبودن از رابطه خوب با اولیاء خودتان در گذشته باشد. همه اینها می تواند باعث شود که در برخورد با مسائل فرزندتان با دشواری بیشر مواجه شوید.
فرزند تان حدود رفتار خود را همیشه محک میزند
کودکان در هر سنی حدودی که بر رفتارشان وجود دارد را محک می زنند. با محک زدن این حدود آنها به شما اعتماد می کنند و به حدودی که شما برای رفتارشان قائل می شوید اعتماد می کنند. با بدخلقی کردن یا با نه گفتن و من این را می خواهم زیاد، کودکان حدود رفتار خود را محک می زنند. آنها با این کار مقرراتی را که شما تعیین می کنید به چالش می گیرند و نه اقتدار شما را بعنوان ولی خود شما از فرزند خود چه می توانید توقع داشته باشید. شما از آنها چه می خواهید؟ شما می خواهید آنها چگونه رفتار کنند؟فرزندان ما بخشی از خود مان و انعکاسی از ما هستند، ولی در عین حال آنها افرادی با حقوق خود هستند. چه چیزی واقع بینانه است که از آنها توقع داشته باشیم؟ چه چیزی عادی است؟ کودکان در سنین مختلف رفتار متفاوتی دارند زیرا چیزهای مختلفی یاد می گیرند و از توانایی های مختلفی برخورد می شوند، بعنوان مثال:
* یک کودک دو ساله نحوه هماهنگ کردن فیزیکی بدن اش را یاد می گیرد و شروع به یاد گرفتن زبان می کند.
* یک کودک ده ساله یاد می گیرد که احساساتش را چگونه درک کند و همینطور چگونه رفتار کودکان هم سن خودش را بفهمد؟
* یک نوجوان پانرده ساله سعی می کند از عهده فعالیت های عمیق تر روانی برآید مانند اینکه چگونه باید حس فردیت خود را بسازد و از حس تعلق به جهان پیرامون خود برخوردار شود.
نحوه ای که شما بعنوان پدر و مادر رفتار می کنید باید انعطاف پذیر باشد و بسته به سن فرزند تان و شخصیت آنها شکل بگیرد. نحوه رفتار شما بعنوان پدر و مادر با توجه به چیزهای جدیدی که یاد می گیرید و با توجه به رشد فرزند تان تغییر خواهد کرد.
چرا ناهنجاری های رفتاری از فرزند تان سر می زند؟
برخی اوقات کودکان احساسات خود را از طریق رفتارشان ابراز می کنند زیرا این تنها روشی است که آنها میدانند که از طریق آن می توانند آنچه را که احساس می کنند بیان کنند. حس خشم، سرخوردگی و بلاتکلیفی درباره چیزی، یا احساس گناه و یا شرم، می تواند باعث اشباع احساسات فرزند تان شود و یا به خستگی و ناخوشی فیزیکی آنها منجر شود؛ یا اینکه می تواند به طغیان احساسی یا رفتاری آنها بیانجامد.رفتارهای خوب را در کودک خود تقویت کنید
پیروی از ده قانون ساده به شما امکان میدهد که رفتارهای خوب را در کودک خود تقویت کنید و این رفتار را در آنها به صورت عادت در آورید. درخواست های مودبانه بچه ها را تقویت کنید، نه نالیدنها و فریاد زدنهایشان را یا سربه سر گذاشتن ها و کج خلقیها و قهر کردنهایشان را. سعی کنید بحث و گفت و گوهای آرامی که در بین تان وجود دارد را چند برابر کنید، نه مجادله کردن و پافشاری و جنگیدن هایی که گاه و بی گاه بین تان به وجود می آید.همیشه در حین حرف زدن با فرزندانتان از آنها بپرسید منظور تو دقیقا چیست؟ چقدر راجع به این حرف فکر کرده ای؟ فکر میکنی خواسته تو چه نتیجه ای در بر دارد؟ به چه روش های دیگری می توانی عمل کنی؟ از او بخواهید که همیشه حرف هایش را بسنجد بعد بزند؛ اگر به این روش عمل کرد برای ثابت قدم بودنش به او پاداش دهید.
از فرزندان تان توقع رفتار خوب داشته باشید
بچه ها باید بدانند که شما چه توقعی از آنها دارید و آنها چه توقعی می توانند از شما داشته باشند. وقتی بچه ها بتوانند پیش بینی کنند که عکس العمل شما در برابر رفتارشان چگونه خواهد بود، می توانند رفتارهای انتخابی خود را بهتر کنند. مطمئن باشید که می توانید به آنها اعتماد کنید. اگر به فرزندتان برچسب های مثبت بزنید و لقبهای دوست داشتنی ارائه کنید سعی می کنند همانی باشند که شما می خواهید.منبع: روانشناسی کودک، بتول جعفری گلستان، چاپ دوم، نوید حکمت، قم 1396
