تغذيه کودکان با 10 فرمان
1 ـ تعريف و تمجيد ، بهترين پاداش براي کودک است . بنابراين از هر رفتار مثبت او بلافاصله تعريف و تمجيد کنيد و اين کار را به تعويق نيندازيد . خوراکي هاي کم خاصيت را براي رشوه دادن به کودک به کار نبريد . آگاه باشيد که پاداش با رشوه فرق دارد . زيرا رشوه پيش از رفتار خوب داده مي شود ولي پاداش به دنبال رفتار خوب اعطا مي گردد . هيچ وقت از کودک به علت پرخوري تعريف ننماييد .
2 ـ قوانين تعيين شده را به عنوان روال عادي زندگي رعايت کرده و هرگز آنها را زير پا نگذاريد . فراموش نکنيد ، شما و همسرتان بايد در رعايت قوانين ثابت قدم باشيد . اگر از کودک تقاضا مي کنيد که سه قاشق ديگر غذا بخورد ، به هيچ وجه به وي تخفيف ندهيد . در ضمن هنگامي که کودک غذايش را نمي خورد ، نبايد خوراکي هاي ديگر را جايگزين غذاي اصلي او کنيد .
3 ـ زمان صرف غذا يکي از ستون هاي اصلي برقراري روال در زندگي است و تا حد امکان نبايد آن را تغيير دهيد . در هر حال وقتي کودک کمي بزرگ تر شد ، مي توانيد اندکي زمان غذا خوردن را تغيير داده و در صورت لزوم حداکثر نيم ساعت آن را جا به جا کنيد .
4 ـ ثابت بودن وقت صرف غذا و نشستن سر سفره يا ميز غذا از مهم ترين قوانين غذا خوردن هستند . رعايت آداب صرف غذا نيز بر حسب سن کودک متفاوت است .
5 ـ هيچ گاه کودک را به خاطر غذا نخوردن سرزنش يا تنبيه نکنيد . تنبيه را فقط در مورد رفتارهاي ناشايست مثل پرت کردن غذا يا اشياء و يا امتناع از نشستن سر سفره يا ميز غذا اعمال نماييد . براي تنبيه شيوه « اگه يک دفع ديگه اين کارو بکني ، تنبيه مي شي ! » را به کار بگيريد . به گمانم همراهان داستان آرين به خوبي اين شيوه را بلدند .
6 ـ پيشاپيش نزديک شدن وقت غذا را چند بار به کودک اطلاع دهيد تا فعاليت هايش را کنار گذاشته و آماده غذا خوردن شود . انتظار نداشته باشيد هنگامي که کودک مشغول بازي است و به محض شنيدن صدايتان سر ميز يا سفره بيايد بلکه بايد ابتدا به او فرصت دهيد تا هيجانش فروکش کرده و آرام گردد . اگر باز هم تاخير کرد ، به او تذکر دهيد تا رفتارش را تصحيح کند . اگر دوباره رفتار نامناسب اش را ادامه داد ، از روش « اگه يک دفعه ديگه اين کارو بکني ، تنبيه مي شي ! » استفاده نماييد .
7 ـ اگر کودک هنگام غذا خوردن رفتار نامناسبي دارد ، بسيار ساده براي وي توضيح دهيد که اين رفتارش به هيچ عنوان از نظر شما پذيرفته نيست و دليل آن را نيز برايش بازگو نماييد ولي از توضيح ها و استدلال پيچيده پرهيز کنيد چرا که گوش کودکان نوپا به هيچ منطق و استدلالي بدهکار نيست .
8 ـ هوس هاي زودگذر کودک را براي خوردن بعضي خوراکي ها ناديده بگيريد . علاوه بر آن بهانه گرفتن بر سر غذا راهي براي جلب توجه والدين است . پس به آن توجه نکنيد . غذاهاي متنوع براي کودک تان تهيه نماييد ولي اجازه ندهيد که خودش نوع غذا را تعيين کند . در ضمن اگر غذاي خاصي را دوست نداريد ، آن را از کودک دريغ نکنيد .
9 ـ کودکان را تشويق کنيد ، خودشان غذاي شان را بخورند حتي اگر اين کار در ابتداي امر موجب طولاني شدن زمان غذا خوردن و کثيف کاري گردد . کودکان بايد ياد بگيرند ، هنگام صرف غذا از کلماتي نظير لطفاً و متشکرم استفاده کنند . از زماني که کودک توانايي انجام کارهاي ساده را مي يابد ، وي را در چيدن ميز يا سفره و برخي از امور مربوط به صرف غذا مشارکت دهيد .
10 ـ زمان غذا خوردن فرصت مناسبي براي ارتباط تمام اعضاي خانواده با يکديگر است بنابراين تا حد امکان همه با هم غذا بخوريد .
منبع:روزنامه ي سلامت شماره ي 229 /س
2 ـ قوانين تعيين شده را به عنوان روال عادي زندگي رعايت کرده و هرگز آنها را زير پا نگذاريد . فراموش نکنيد ، شما و همسرتان بايد در رعايت قوانين ثابت قدم باشيد . اگر از کودک تقاضا مي کنيد که سه قاشق ديگر غذا بخورد ، به هيچ وجه به وي تخفيف ندهيد . در ضمن هنگامي که کودک غذايش را نمي خورد ، نبايد خوراکي هاي ديگر را جايگزين غذاي اصلي او کنيد .
3 ـ زمان صرف غذا يکي از ستون هاي اصلي برقراري روال در زندگي است و تا حد امکان نبايد آن را تغيير دهيد . در هر حال وقتي کودک کمي بزرگ تر شد ، مي توانيد اندکي زمان غذا خوردن را تغيير داده و در صورت لزوم حداکثر نيم ساعت آن را جا به جا کنيد .
4 ـ ثابت بودن وقت صرف غذا و نشستن سر سفره يا ميز غذا از مهم ترين قوانين غذا خوردن هستند . رعايت آداب صرف غذا نيز بر حسب سن کودک متفاوت است .
5 ـ هيچ گاه کودک را به خاطر غذا نخوردن سرزنش يا تنبيه نکنيد . تنبيه را فقط در مورد رفتارهاي ناشايست مثل پرت کردن غذا يا اشياء و يا امتناع از نشستن سر سفره يا ميز غذا اعمال نماييد . براي تنبيه شيوه « اگه يک دفع ديگه اين کارو بکني ، تنبيه مي شي ! » را به کار بگيريد . به گمانم همراهان داستان آرين به خوبي اين شيوه را بلدند .
6 ـ پيشاپيش نزديک شدن وقت غذا را چند بار به کودک اطلاع دهيد تا فعاليت هايش را کنار گذاشته و آماده غذا خوردن شود . انتظار نداشته باشيد هنگامي که کودک مشغول بازي است و به محض شنيدن صدايتان سر ميز يا سفره بيايد بلکه بايد ابتدا به او فرصت دهيد تا هيجانش فروکش کرده و آرام گردد . اگر باز هم تاخير کرد ، به او تذکر دهيد تا رفتارش را تصحيح کند . اگر دوباره رفتار نامناسب اش را ادامه داد ، از روش « اگه يک دفعه ديگه اين کارو بکني ، تنبيه مي شي ! » استفاده نماييد .
7 ـ اگر کودک هنگام غذا خوردن رفتار نامناسبي دارد ، بسيار ساده براي وي توضيح دهيد که اين رفتارش به هيچ عنوان از نظر شما پذيرفته نيست و دليل آن را نيز برايش بازگو نماييد ولي از توضيح ها و استدلال پيچيده پرهيز کنيد چرا که گوش کودکان نوپا به هيچ منطق و استدلالي بدهکار نيست .
8 ـ هوس هاي زودگذر کودک را براي خوردن بعضي خوراکي ها ناديده بگيريد . علاوه بر آن بهانه گرفتن بر سر غذا راهي براي جلب توجه والدين است . پس به آن توجه نکنيد . غذاهاي متنوع براي کودک تان تهيه نماييد ولي اجازه ندهيد که خودش نوع غذا را تعيين کند . در ضمن اگر غذاي خاصي را دوست نداريد ، آن را از کودک دريغ نکنيد .
9 ـ کودکان را تشويق کنيد ، خودشان غذاي شان را بخورند حتي اگر اين کار در ابتداي امر موجب طولاني شدن زمان غذا خوردن و کثيف کاري گردد . کودکان بايد ياد بگيرند ، هنگام صرف غذا از کلماتي نظير لطفاً و متشکرم استفاده کنند . از زماني که کودک توانايي انجام کارهاي ساده را مي يابد ، وي را در چيدن ميز يا سفره و برخي از امور مربوط به صرف غذا مشارکت دهيد .
10 ـ زمان غذا خوردن فرصت مناسبي براي ارتباط تمام اعضاي خانواده با يکديگر است بنابراين تا حد امکان همه با هم غذا بخوريد .
منبع:روزنامه ي سلامت شماره ي 229 /س
