خرفه چیست و چه خواصی دارد؟
خُرفِه، یک علف هرز خوشمزه که مملو از مواد مغذی است.گیاه خُرفه بیشتر در غالب یک علف هرز شناخته می شود. با این حال، یک سبزی بسیار مغذی و خوراکی نیز هست.
در حقیقت، خُرفه حاوی همه ی انواع مواد مغذی، از جمله اسیدهای چرب امگا ۳ می باشد. این مقاله نگاهی دقیق به خُرفه و تاثیرات آن بر سلامت می اندازد.
خُرفه چیست؟
خُرفه یک سبزی سبز و برگ دار است که می تواند به شکل خام یا پخته مصرف شود. در محافل علمی با نام Portulaca oleracea شناخته می شود، از دیگر نام های این گیاه hogweed کوچک، fatweed و pusley می باشد.۹۳٪ این گیاه شاداب آب است. ساقه های آن قرمز و کوچک و برگ های آن سبز است. طعم خُرفه ترش و شور مشابه اسفناج یا شاهی است.
می توان از آن در سالاد و ساندویچ به شیوه های مشابه اسفناج و کاهو استفاده نمود.
خُرفه در نقاط مختلف جهان در طیف گسترده ای از محیط زیست رشد می کند. این گیاه در باغ ها و باغچه های پیاده روها رشد می کند.
در عین حال می تواند خود را با شرایط خشن تر وفق یابد. به عنوان مثال در خشکسالی، خاک بسیار شور یا خاک خالی از مواد مغذی.
خُرفه سابقه ای طولانی در طب سنتی یا طب جایگزین دارد.
همچنین سرشار از مواد مغذی بسیار زیادی است. هر ۱۰۰ گرم آن:
ویتامین A (از بتا کاروتین): ۲۶٪ از نیاز روزانه.
ویتامین سی: ۳۵٪ از نیاز روزانه.
منیزیم: ۱۷٪ از از نیاز روزانه.
منگنز: ۱۵٪ از نیاز روزانه.
پتاسیم: ۱۴٪ از نیاز روزانه.
آهن: ۱۱٪ از نیاز روزانه.
کلسیم: ۷٪ از نیاز بدن.
همچنین حاوی مقدار کمی از ویتامین های B۱، B۲، B۳، فولات، مس و فسفر است.
تمام این مواد مغذی را فقط با ۱۶ کالری دریافت می‌کنید! همین امر موجب می شود تا خُرفه یکی از مغذی ترین غذاهای این سیاره باشد.
خُرفه سرشار از اسید های چرب امگا ۳ است.
اسید های چرب امگا۳ چربی های مهمی هستند که بدن نمی تواند آن‌ها را تولید کند. بنابراین باید آن ها را از رژیم غذایی دریافت نمائیم.گرچه خُرفه در مجموع حاوی چربی اندکی می باشد، اما بخش اعظم چربی های آن به‌شکل اسید های چرب امگا ۳ می باشند.
در حقیقت، خُرفه شامل دو نوع اسید های چرب امگا ۳ است، ALA و EPA. ALA در گیاهان بسیاری یافت می شود، اما EPA به طور عمده در محصولات حیوانی (مانند ماهی های چرب) و جلبک یافت می شود.
در مقایسه با سایر گیاهان، خُرفه به طور خارق العاده ای حاوی ALA می باشد، ۵ تا ۷ برابر اسفناج.
جالب توجه این است که خُرفه شامل مقادیر کمی EPA است. این نوع از اسید های چرب در بدن از ALA فعال تر هستند و به طور کلی در اکثر گیاهانی که روی زمین رشد می کنند، پیدا نمی شود.
خُرفه سرشار از آنتی اکسیدان است.
گیاه خُرفه سرشار از آنتی اکسیدان‌های مختلف و ترکیبات گیاهی سودمند است:ویتامین C
همچنین به عنوان اسید اسکوربیک شناخته شده است، ویتامین C یک نوع آنتی اکسیدان است که برای نگهداری از پوست، عضلات و استخوان ضروری است.ویتامین E
خُرفه حاوی مقادیر زیادی ویتامین E به نام آلفا توکوفرول است. این ویتامین می تواند از غشای سلولی در برابر آسیب محافظت کند.ویتامین A
خُرفه شامل بتا کاروتن است، آنتی اکسیدانی که در بدن به ویتامین A تبدیل می شود. ویتامین A در سلامت چشم نقش شناخته شده ای دارد.گلوتاتیون
این آنتی اکسیدان مهم می‌تواند از سلول‌ها در برابر آسیب محافظت کند.ملاتونین
خُرفه همچنین شامل ملاتونین، هورمون تنظیم خواب کمک کند. البته مزایای متعدد دیگری نیز دارد.بتالائین ها
خُرفه بتالائین ها را سنتز می کند، بتالائین ها آنتی اکسیدان هایی هستند که مانع از تجمع کلسترول بد در بدن می شوند.طبق مطالعات انجام شده بر روی نوجوانان چاق مشخص شد که دانه های خُرفه کلسترول LDL یا کلسترول بد و سطح تری‌گلیسرید را کاهش می دهد، که هر دو با افزایش خطر ابتلا به بیماری های قلبی در ارتباطند. پژوهشگران این تاثیرات را به آنتی اکسیدان ها و ترکیبات گیاهی در دانه های خُرفه نسبت داده اند.
خُرفه سرشار از مواد معدنی مهم است.
گیاه خُرفه همچنین حاوی مواد معدنی مهم و متعددی است. منبع خوبی از پتاسیم است، ماده‌ای معدنی که به تنظیم فشار خون کمک می کند.مصرف بالای پتاسیم خطر سکته مغزی را کاهش می دهد و همچنین می تواند خطر ابتلا به بیماری های قلبی را کاهش دهد.
خُرفه همچنین منبع عظیمی از منیزیم، یک ماده مغذی فوق العاده مهم که در بیش از ۳۰۰ واکنش آنزیمی بدن مشارکت دارد، است.
منیزیم می تواند از بدن در برابر بیماری های قلبی و دیابت نوع ۲ محافظت کند. خُرفه همچنین حاوی مقداری کلسیم، فراوان ترین ماده معدنی در بدن، می باشد. کلسیم در سلامت استخوان‌ها از اهمیت ویژه ای برخوردار است.
مقادیر کمی فسفر و آهن نیز در خُرفه یافت می شود. خُرفه‌ی رسیده تر احتمالا حاوی مقادیر بیشتری مواد معدنی، نسبت به گیاهان جوان تر، است.
خرفه همچنین دارای اکسالیت(نمک جوهر ترشک) است.
از سویی دیگر، خُرفه حاوی مقادیر زیادی از اکسالیت است. این ماده برای افرادی که مستعد سنگ کلیه هستند، مسئله ساز می شود، زیرا اکسالیت ها می توانند به شکل گیری نمک کمک کنند.اکسالیت ها همچنین خواص ضد مواد مغذی دارند، بدان معنا که ممکن است در جذب مواد معدنی مانند کلسیم و منیزیم اختلال ایجاد کنند.
خُرفه هایی که در سایه رشد نموده اند، در مقایسه با آنهایی که درمعرض نور خورشید هستند، می توانند حاوی مقادیر بیشتری اکسالیت باشند.
اگر اکسالیت موجود در خُرفه شما را نگران می کند آن را به ماست اضافه کنید، زیرا تحقیقات نشان می دهد که مصرف آن با ماست میزان اکسالیت را به طرز قابل توجهی کاهش می دهد.
علی‌رغم اینکه خُرفه در برخی از فرهنگ ها به عنوان علف هرز شناخته می شود، اما این سبزی برگ دار سرشار از مواد مغذی است.
حاوی آنتی اکسیدان، مواد معدنی، اسید های چرب امگا ۳ و ترکیبات گیاهی سودمند است.
این گیاه یکی از مغذی ترین مواد خوراکی روی زمین است. پس سعی کنید آنرا وارد رژیم غذایی خود کنید.
منبع: سایت مجله سلامت
.jpg "چرا پیامبران و ائمه (ع) بیمار می‌شوند؟ ضعف بشری و مقام عصمت")
