فلفل pepper

انواع فلفل:

سياه، سفيد، قرمز و دلمه اي. دارفلفل ، هم شكوفه ي غلافي شكل درخت فلفل است كه شبيه خوشه ي آويزان گياه گندم است. اگر ميوه ي نارس درخت فلفل را بچينيد و خشك كنند فلفل سياه و رسيده ي خشك شده ي آن، فلفل سفيد نام دارد. فلفل سياه و سفيد از لحاظ ميزان مواد معدني و ويتاميني به خصوص آهن، فسفر، كلسيم غني هستند و در هر 100 گرم از آن حدود 300 كالري انرژي وجود دارد. به دليل وجود اين ميزان منابع حياتي در فلفل سياه ،‌ علاوه بر تقويت نيروي جنسي و رفع بي اشتهايي و ضعف عمومي بدن به دليل طبيعت بسيار گرم و خشك نقش زيادي در كاهش سردي و رطوبت معده درمان سوء هاضمه و نفخ معده دارد. فلفل سياه از نظر طبيعت از فلفل سفيد گرم تر است طعم تند و سوزاننده ي فلفل به دليل ماده ي پيپرين است.
به نظر مي رسد كه فلفل قرمز تند سبب خرد شدن لخته هاي خطرناك خون در رگ ها مي شود. مردم تايلند روزانه چندين نوبت فلفل قرمز تند را به عنوان چاشني و ماده اي اشتها آور مصرف مي كنند. اثر فلفل قرمز تند، كوتاه مدت است ولي مصرف مرتب و مداوم فلفل سبب از بين رفتن لخته هاي خون مي شود و به اين علت مردم تايلند و هندوستان كمتر دچار بيماري انسداد شريان مي شوند.
البته بايد دقت داشت كه اگر بعد از مصرف فلفل يا غذاهاي ادويه دار دچار ناراحتي معده مي شويد بهتراست كه از خوردن آنها خودداري كنيد.
مهم ترين ماده ي موثره ي فلفل قرمز كاپسائيسين ‍Capsaicin و تركيبات مربوط به آن است كه حدود يك و نيم درصد آن را تشكيل مي دهد. اين ماده اثر ضد درد موضعي بسيار قوي دارد و افزون بر اين كاروتنوئيدها، ويتامين A ,C و اسانس هاي فراركه تعداد آنها در حدود 120 گونه است دارد.
از پماد حاصل از عصاره ي فلفل قرمز براي رفع درد و اسپاسم عضلاني،روماتيسم و آرتريت و درد مزمن عضله كمر به كار مي رود.
البته ممكن است بعضي افراد نسبت به ماده ي موثره در فلفل قرمزحساسيت داشته باشند.
فلفل،گياهي است بالا رونده و نيمه انگلي كه در حين بالا رفتن از درختان مجاور ريشه هاي اتفاقي از آن خارج مي شود و به ساقه ي درختان مجاور مي چسبد و از مواد غذايي درخت ميزبان براي حيات خود استفاده مي كند.
معمولاً 9 ماه پس از ظهور گل ها، دانه هاي فلفل مي رسد و آماده ي برداشت مي شود.
اين گياه در 15 گونه و نوع مختلف وجود دارد. در سرتاسر خطه اي از چين، هند ساير مناطق خاور دور فلفل در استعمال خارجي به عنوان محرك و قرمز كننده ي پوست به كار مي رود.
در مصرف داخلي نيز محرك اشتها، مدر، بادشكن، ضد سم و براي رفع انواعي از مسموميت هاي غذايي به كار مي رود. فلفل براي گرم مزاجان مضر است. سينه و حلق را خراش مي دهد و براي كبد و كليه مضر است. زياده روي در خوردن آن سبب افزايش ترشحات معدي، مي شود و به همين دليل مبتلايان به ناراحتي معده نبايد در خوردن آن افراط كنند اما استفاده از آن به مقدار كم براي آنها مفيد است. مصرف بيش از حد فلفل به وجود آورنده ي تاريكي چشم است و براي بيماري هاي دستگاه گوارش و مجاري ادرار، بواسير و سودا و كليه و جراحات داخلي بدن ضرر دارد و بايد با غذاهايي كه طبيعت سرد دارند خورده شود.
تركيبات شيميايي مهم فلفل سياه: روغن فرار، پيپرين، پيپريدين، پيپريلين، پيپرولئين، پيپرانين و حدود صدها ماده ي شيميايي ديگر.
اگر كمي پودر فلفل قرمز را 24 ساعت در مقداري روغن زيتون خيس كنيد و سپس آن را صاف كنيد. از عصاره ي فلفل به دست آمده مي توانيد براي درمان دردهاي استخواني و عضلاني به شكل موضعي استفاده كنيد. فقط در نظر داشته باشيد كه از مالش زياد اين عصاره روي پوست خود داري كنيد تا دچار سوزش و حساسيت پوستي نشويد.
چنانچه فلفل سياه را در روغن زيتون بريزيد و بجوشانيد و از جوشانده ي صاف شده ي آن در محل درد يا فلج اندام ها و ناراحتي هاي عصب بماليد مفيد است.
منبع:نشريه هنر آشپزي ،شماره 35
/خ