کودکان و حوادث رانندگی

شما زمانی که پشت فرمان اتومبیل نشسته اید و فارغ و بی خیال به پدال گاز فشار می آورید و در خیابان های تنگ و فشرده و یا کوچه های پیچ در پیچ مرتباً به سرعت خود می افزایید، هیچ فکر کرده اید که ممکن است چند لحظه دیگر، چند متر بالاتر، سر یک پیچ ، ناگهان کودک شاد و سالمی ، در مقابل اتومبیل شما ظاهر شود و قبل از آن که متوجه شوید، حادثه ای رخ دهد ؛ حادثه ای که به هیچ وجه برای او، برای شما و برای پدر و مادر چشم انتظارش قابل جبران نیست . آن لحظه ای که باز هم راحت و آسوده ، پشت فرمان مشغول صحبت و شوخی با همنشین خود هستید، این احساس را پیدا کرده اید و این اندیشه را داشته اید که ممکن است همین بی فکری شما، همین عدم توجه به مقررات راهنمایی و رانندگی ، حوادث مرگباری را به وجود آورد ، و چه بسا امکان دارد این رویداد خطرناک و مرگ آفرین برای همسایگان شما، برای نزدیکان شما، برای خواهرزاده ، برادرزاده و یا حتی برای کودک شخص شما به وجود آید. همچنان که تاکنون نظایر آن فراوان دیده شده است که برخی از رانندگان بر اثر بی احتیاطی ، کودک و جگرگوشه ی خود را زیر گرفته و به قتل رسانده اند . تردیدی نیست که رانندگی ، در همه جای دنیا، حادثه ساز و حتی مرگ آفرین است . اما در این هم شک و شبهه ای نیست که هر یک از ما نیز در نظم و آرامش و جلوگیری از تصادف سهم بزرگی داریم. اگر من و شما و دیگران که در پشت فرمان اتومبیل نشسته ایم ، تلاش کنیم تا مقررات راهنمایی و رانندگی و مقررات ایمنی را رعایت کنیم و اگر لحظه ای فکر کنیم و خود را جای گروه عابر پیاده قرار دهیم و مشکلات آنها را در عبور از خیابان ها و کوچه ها در نظر گیریم و از لجاج و عناد در راندن و سبقت گرفتن های بی جا بپرهیزیم کنیم ، مسلماً خود را از درگیری با بسیاری از مشکلات ناگهانی که ناشی از تصادف می باشد، رهانیده ایم .
عده ای تصور می کنند که در رانندگی از سابقه، تجربه و مهارت کافی بهره مند و برخوردار هستند و به همین دلیل ، کمتر به اطراف توجه دارند، باید دانست اطمینان و اعتماد به تجربه و مهارت نمی تواند به هنگام وقوع حادثه، صد درصد پشتوانه باشد ؛ زیرا حادثه یک باره و ناگهانی روی می دهد .
اما پدران و مادران وظیفه ی مهم تری به عهده دارند . آنها نیز مکلف هستند که قبل ازهر چیز نونهالان خود را با روش های عبور از کوچه ها وعرض خیابان ها آشنا سازند و به عنوان یک مربی و راهنما او را در مسائل ترافیک هدایت و ارشاد کنند. در حالی که بسیاری از ما نه تنها با اعمال و رفتار و کردار خود نمی توانیم در هدایت و ارشاد کودک، صادق و راستین باشیم؛ بلکه ناخودآگاه او را در جهت عکس قضیه راهنمایی می کنیم . هنوز بسیاری از بزرگ ترها و پدران و مادران در حالی که ظاهراً دست بچه های خود را به دست می گیرند سواره رو را بر پیاده رو ترجیح می دهند و بی جهت از لابلای ماشین ها و اتومبیل ها عبور می کنند و انگار نمی دانند که پیاده رو برای عابر پیاده ، و سواره رو را برای اتومبیل ها ساخته اند تا هریک از آنها به آزادی و راحتی بتوانند به عبور خود ادامه دهند و یا آن که راهپیمایی از قسمت وسط خیابان را امتیاز و افتخاری می دانند! بسیار دیده شده آدم هایی به ظاهر کامل وعاقل به هنگام عبور از وسط خیابان و یا حداقل پیاده رو، به دوستی برخورد کرده و با او به گفتگو و حال و احوال ایستاده اند. این عمل وقتی در پیاده روصورت می گیرد به ظاهر شاید اشکال چندانی نداشته باشد، ولی بلاشک نتایج نامطلوب در پی دارد. زیرا فرزندان ما ناخودآگاه از رفتار ما پیروی کرده و در حاشیه خیابان به گفت و گو یا بازی مشغول می شوند و حوادثی تلخ به بار می آورند . آیا سزاوار است در اثر بی احتیاطی و عدم رعایت مقررات، کودک شما جان خود را از دست بدهد ؟
به راستی شما که وقتی کودکتان به یک بیماری ساده مبتلا می شود، خود را به هر دری می زنید ، او را نزد پزشک می برید و هرگونه هزینه را متحمل می شوید تا او زودتر سلامت خود را باز یابد، چرا نباید وی را از حوادث تلخ و مرگبار رانندگی و مقررات عبور و مرور آگاه سازید و از او بخواهید با پلیس که حافظ جان اوست همکاری کند و از انجام هر نوع خلافی بپرهیزد . علاوه بر والدین ، مربیان و معلمان باید تا حد امکان دقایقی از ساعات درس را به آموزش کودکان در مسائل اجتماعی اختصاص دهند و به آنها بیاموزند که آمد و شد نادرست، عواقبی شوم در بر دارد.
بیایید، از همین امروز و ازهمین لحظه تصمیم بگیریم از هر موقعیتی برای آشنایی کودکان به طریقه عبور از خیابان ها و گذرگاه ها بهره بگیریم و او را به نحوه ی عبور از خطوط عابر پیاده مخصوصاً به هنگام بارندگی و یخبندان آشنا سازیم و ازهمین لحظه تصمیم بگیریم که در پشت فرمان آهسته تربرانیم و مقررات راهنمایی و رانندگی را بیشتر رعایت کنیم تا از دردسرها و مشکلات بعدی و از پشیمانی ها و حوادث آتی پرهیز کرده باشیم. /س