صوفی بیا که آینه صافیست جام را

صوفی بیا که آینه صافیست جام را
شاعر : حافظ
| تا بنگری صفای می لعل فام را |
|
صوفی بیا که آینه صافیست جام را |
| کاین حال نیست زاهد عالی مقام را |
|
راز درون پرده ز رندان مست پرس |
| کان جا همیشه باد به دست است دام را |
|
عنقا شکار کس نشود دام بازچین |
| یعنی طمع مدار وصال دوام را |
|
در بزم دور یک دو قدح درکش و برو |
| پیرانه سر مکن هنری ننگ و نام را |
|
ای دل شباب رفت و نچیدی گلی ز عیش |
| آدم بهشت روضه دارالسلام را |
|
در عیش نقد کوش که چون آبخور نماند |
| ای خواجه بازبین به ترحم غلام را |
|
ما را بر آستان تو بس حق خدمت است |
| وز بنده بندگی برسان شیخ جام را |
|
حافظ مرید جام می است ای صبا برو |
|