زنهار تا تواني اهل نظر ميازار
زنهار تا تواني اهل نظر ميازار
شاعر : حافظ
| دنيا وفا ندارد اي نور هر دو ديده |
|
زنهار تا تواني اهل نظر ميازار |
| روزي کرشمهاي کن اي يار برگزيده |
|
تا کي کشم عتيبت از چشم دلفريبت |
| بازآ که توبه کرديم از گفته و شنيده |
|
گر خاطر شريفت رنجيده شد ز حافظ |
| گر اوفتد به دستم آن ميوه رسيده |
|
بس شکر بازگويم در بندگي خواجه |
| صد ماه رو ز رشکش جيب قصب دريده |
|
دامن کشان هميشد در شرب زرکشيده |
| چون قطرههاي شبنم بر برگ گل چکيده |
|
از تاب آتش مي بر گرد عارضش خوي |
| رويي لطيف زيبا چشمي خوش کشيده |
|
لفظي فصيح شيرين قدي بلند چابک |
| شمشاد خوش خرامش در ناز پروريده |
|
ياقوت جان فزايش از آب لطف زاده |
| وان رفتن خوشش بين وان گام آرميده |
|
آن لعل دلکشش بين وان خنده دل آشوب |
| ياران چه چاره سازم با اين دل رميده |
|
آن آهوي سيه چشم از دام ما برون شد |
|