(12).jpg "پوستر انا مظلوم حسین به خط ثلث")
موضوعات: شهدای کربلا، محرم و عاشورا (سوگواره پوسترهای عاشورایی)
مالک اثر: ابوالفضل رنجبران
شاخه هنری: خوشنویسی و گرافیک
انا مظلوم حسین
ظلم» در مقابل «عدل» به معنای ندادن حق کسی است که صاحب حق است و امام حسین علیه السلام بدین جهت مظلوم تلقی می شود که حق ولایت و زعامت بر مسلمین - که از بارزترین امامان علیهم السلام بود - از آن حضرت گرفته شد. علاوه بر آن که حقی نیز بر عموم مسلمانان داشت و آن عبارت بود از شناختن و محبت وی که متأسفانه به جهت تبلیغات سوء، موقعیت، معنویت و جایگاه رفیع و بلند ایشان نزد مسلمانان، شناخته نشد و با حجاب های ظلمانی چون جهالت، خباثت و خیانت، مقام منیع آن چهره ملکوتی پوشانده شد و آن جلوه الهی، به طور کامل ظهور و بروز نیافت.
کشته شدن سیدالشهداء علیه السلام در مقابل این دو ظلم، بسی ناچیز است. کشتن وی، بزرگ ترین ظلم به آن حضرت نبود؛ بلکه نشناختن او و نشناساندنش، بزرگ ترین ظلم به ایشان در تاریخ بشریت بوده است.
باید توجه داشت که واژه «مظلوم» با کلمه «مُنْظَلَم» متفاوت است. «مُنْظَلَم» کسی است که ظلم را می پذیرد و هیچ مقاومتی در برابر آن نمی کند؛ ولی مظلوم کسی است که به او ظلم می شود و او در برابر آن آرام نمی نشیند و با تمام وجود و امکانات، مبارزه می کند. در فرهنگ دینی، «ظلم پذیری»، مذموم و «ظلم ستیزی»، پسندیده است.
معرفی
«ابوعبدالله حسین بن علی علیهالسلام»، ملقب به «سید الشهداء»، فرزند امام علی علیهالسلام و حضرت فاطمه علیهاالسلام است. آن حضرت، امام سوم شیعیان است که پس از شهادت برادرش امام حسن علیهالسلام در سال ۵۰ هجری به امامت رسید. ده سال از امامت امام حسین مقارن با سالهای پایانی حکومت معاویه بود، و پس از اینکه یزید بن معاویه در سال ۶۰ هجری پس از مرگ پدرش علیرغم مفاد صلحنامه او با امام حسن، بر مسند خلافت تکیه زد، امام حسین به دعوت مردم کوفه دست به قیام زد. اما مردم کوفه به آن حضرت خیانت کردند و در پی آن، ایشان به همراه تعدادی از بستگان و یاران همراهش در دهم ماه محرم سال ۶۱ هجری در واقعه عاشورا به شهادت رسیدند.
ولادت امام حسین
اکثر منابع ولادت امام حسین علیه السلام را در سال چهارم هجری در شهر مدینه و در اوایل ماه شعبان ذکر نموده اند و در این بین، برخی منابع، روز سوم و برخی پنجم شعبان را به عنوان تاریخ دقیق ولادت آن حضرت تعیین نموده اند.
کنیه و القاب
کنیه امام حسین علیهالسلام، ابوعبدالله و مشهورترین لقب آن حضرت، سیدالشهداء است. القاب دیگر ایشان را الشهید، السبط، التَّام، الرشید، الوفی، الطیّب، المبارک، التَّابِعُ وَ الرَّضِی لِلَّهِ، الشَّارِی نَفْسَهُ لِلَّهِ و الدَّالُّ عَلَى ذَاتِ اللَّه، نوشته اند.
در کتاب الفصول المهمة اثر شیخ حرّ عاملی، نقش انگشتری آن حضرت، "لکلّ اجل کتاب" آمده، اما در کتاب وافی و غیر آن که از امام صادق علیهالسلام نقل گردیده، "حسبی الله"، و از امام رضا علیهالسلام "ان الله بالغ امره" ذکر شده است و چنین به نظر می رسد که برای آن حضرت چند انگشتری با عباراتی که بدانها اشاره شد وجود داشته است.
سخن و سیره امام حسین علیهالسلام
کسی که خداوند را آنطور که شایسته اوست عبادت کند، خداوند بیش از آنچه آرزو و کفایت اوست به او می دهد.
مبادا تو از کسانى باشى که به سبب گناهان بندگان خدا بر سرنوشت آنان بیمناک است، ولى از سزاى گناه خویش غافل است و خاطرى آسوده دارد، زیرا خدای تعالى در باره بهشتش نیرنگ نمىخورد و آنچه نزد اوست جز به طاعت و فرمانبردارى از او به دست نیاید.
انس بن مالک میگوید: در خدمت حسین بن علی نشسته بودم که یکی از کنیزان وارد شد و شاخه گلی به محضر آن حضرت تقدیم کرد. آن بزرگوار، بی درنگ خطاب به کنیز فرمود: تو اینک در راه خدا آزادی! انس گفت: ای فرزند پیامبر! به همین آسانی او را آزاد میکنی؟ مگر این شاخه گل چقدر ارزش دارد؟ فرمود: خداوند ما را چنین تربیت کرده است. خود در قرآن میفرماید: «واذا حُیّیتّم بتحیّة فحیّوا بأحسنَ منها أو رُدّوها»؛ هرگاه کسی به شما نیکی کرد، شما نیز بهتر از آن و اقلا مثل آن را انجام دهید.
روایت شده است که روز عاشورا یک اثرى به پشت مبارک امام حسین علیه السّلام مشاهده شد، وقتى از امام زین العابدین علیه السّلام راجع به آن اثر جویا شدند فرمود: آن اثر آن کیسههاى غذائى است که بدوش می گرفت و براى بیوه زنان و یتیمان و بینوایان می برد.
در پایان:
جا دارد که از دلسوزی، همراهی و توجه اساتید معظم، متعهد، متدین و مجاهدِ خود در کسوت شاگردی، از زحمات ارزشمند استاد مسعود نجابتی و عبدالرسول یاقوتی، سید حسن موسی زاده، ناصر طاووسی و ابوالفضل خزائی تقدیر و تشکر نمایم.
شاگرد شما، ابوالفضل رنجبران
© کلیه حقوق متعلق به صاحب اثر و پرتال فرهنگی راسخون است. استفاده از مطالب و آثار فقط با ذکر منبع بلامانع است.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
