محمدزمانخان بن فضلعلی قاجار مشهور به منصف شیرازی و منصف قاجار (۱۸۱۲–۱۸۴۸م) شاعر و خوشنویس ایرانی بود.
او در قالبهای گوناگون سرود، از جمله مدایح نبوی او که شهرت داشته است.
زندگی منصف شیرازی
محمدزمان بن فضلعلی قاجار در سال ۱۲۲۷ق/۱۸۱۲م در شیراز زاده شد. پدرش در دربار فتحعلی، شاه قاجار مقامدار بود و از نزدیکان او شمرده میشد. منصف به تحصیلات پرداخت و از مناصب دوری نمود.
منصف بیشتر در تهران میزیست و اقامتگاهی در تجریش داشت، «اغلب اوقات گوشهنشین و غرق دریای تفکرات عارفانه بود.»
رضاقلیخان هدایت از دوستان نزدیک او بوده و نوشته «با منش لطفی کامل و سرشار است و مرا به خدمتش اخلاص بیشمار.»
منصف شیرازی در سال ۱۲۶۴ق/۱۸۴۸م در سی و هفت سالگی در تهران درگذشت، مادهتاریخ آن از نظمی تبریزی:
منصف آن گویندهٔ والاگهررفت، لیکن نام نیکویش بجاست
بینظیر روزگار خویش بودبر حدیثم شعر شیرنیش گواست
طبع او شایستهٔ صدآفرینشعر او شایستهٔ صد مرحباست
مصطفی بادا پناهش، زانکه اوبا دل وجان دوستدار مصطفاست
هاتفی گفت از پی تاریخ او:منصف ما همنشین اولیاست.
منابع
نظمی تبریزی، علی (۱۹۷۶). دویست سخنور؛ تذکرةالشعرای منظوم و منثور. تابش. ص. ۴۰۵.
هدایت، رضاقلیخان. مجمع الفصحاء. ج. ششم. ص. ۱۰۱۷.
خیامپور، عبدالرسول (زمستان ۱۳۶۸). فرهنگ سخنوران. ج. دوم. طلایه. ص. ۵۶۷.
در پایان:
جا دارد که از دلسوزی، همراهی و توجه اساتید معظم، متعهد، متدین و مجاهدِ خود در کسوت شاگردی، از زحمات ارزشمند استاد مسعود نجابتی و عبدالرسول یاقوتی، سید حسن موسی زاده، ناصر طاووسی و ابوالفضل خزائی تقدیر و تشکر نمایم.
شاگرد شما، ابوالفضل رنجبران
© کلیه حقوق متعلق به صاحب اثر و پرتال فرهنگی راسخون است. استفاده از مطالب و آثار فقط با ذکر منبع بلامانع است.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
