![يك ركورد جهاني يك ركورد جهاني](https://rasekhoon.net/_files/thumb_images700/article/ba0f48ba-8c5b-438f-bae1-941461b65e27.jpg)
![يك ركورد جهاني يك ركورد جهاني (1)](/userfiles/Article/1389/08%20dey/04/19634.jpg)
يك ركورد جهاني
نويسنده :محمد جواد آهنگر
يك روز تعطيل ،ازنگاه طفلي دبستاني يا نوجواني دبيرستاني ،نعمتي خدادادي است كه از ارمغان رهايي از مدرسه را با خوددارد و چه سرمست مي خوانند: «فتيله فردا تعطيله.» اين نگاه كودك وار و نوجوان مآبانه، ساده ترين برداشت از تعطيلي است ، ولي درست ترين ديدگاه نيست . از ديد كارشناس يا صاحب نظر ، يك روز خوابيدن چرخ مملكت ، ده ها و بلكه صدها عارضه و پي آمد و بازتاب منفي و حرف و حديث به دنبال دارد. شايد يك روز تعطيلي ، بهترين فرصت براي استراحت و تفريح باشد ، ولي بايد نشست و هزينه و آسيب هايي كه همين يك روز بيكاري بر پيشرفت مملكت وارد مي كند، حساب و كتاب كرد.
ايران به روايتي بعد از كشور پرو ، به قولي ديگر به تنهايي ، مقام اول بيشترين تعطيلات رسمي سال را در ميان كشورهاي جهان دارد كه به طور ميانگين ، سي روز از سال تعطيل است . در حالي كه سنگاپور با حدود يازده روز تعطيلي ، در رتبه آخر ايستاده است . اين آمار كه بارها آن را مؤسسه هاي آماري داخلي و خارجي تكرار كرده اند،نشان از يك چيز دارد؛ كم كاري . البته مسئولان كشورها بارها كوشيدند تا از روزهاي تعطيل سال كم كنند، اما تاكنون موفق نبوده اند. سابقه تلاش براي كاهش تعطيلات عمومي، به سال 1358 باز مي گردد. در آن سال ، شوراي انقلاب تصميم گرفت تعطيلات نوروز را به پنج روز محدودكند. واكنش دانش آموزان در آن سال بسيارجالب بود. آنان با سر دادن شعار «تعطيلي پنج روزه ، توطئه آمريكاست» ، سيزده روز اول سال را در خانه ها ماندند و مسئولان را مات كردند و نقشه ها را بر آب .
با وجود مناقشه هاي فراوان بر سر ميزان روزهاي تعطيل در ايران ، مركز پژوهش هاي مجلس شوراي اسلامي ، در سال 1380 با نظر سنجي از چند صر نفر از قشرهاي مختلف جامعه شهري ، مهر تأييدي بر نتيجه گيري ساليان گذشته خود زد .74 درصد از پرسش شوندگان ، از پي آمدهاي منفي تعطيلات بر توسعه و پيشرفت ،آگاه بودند و يك خواسته مشترك داشتند: كاهش روزهاي تعطيل . حتي مقام معظم رهبري نيز توصيه كرد كه مسئولان و آحاد ملت عزيز ايران تصميم بگيرند و تعطيلات را كم كنندو تأكيد داشت كه تعطيلات طولاني و بي دليل ـ به ويژه در آغاز سال ـ هيچ منطق عقلايي ندارد.
چرا ،اراده و تفاهم يك پارچه اي براي حل اين مشكل نيست ؟ عده اي از كارشناسان معتقدند كه استفاده بهينه از تعطيلات ، شادابي كاري را به دنبال مي آورد و كم كردن تعطيلي ها ، سبب نفرت دانش پژوهان ازعلم و بيزاري كارمندان و كارگران ازكارو... مي شود. آنان به نكته اي مهم در گزارش مركز پژوهش هاي مجلس توجه كرده اند:آمارها نشان مي دهد 91 درصد مردان و زنان ايراني در روزهاي تعطيل ،فقط تلويزيون تماشا مي كنند؛ اين يعني استفاده اشتباه از تعطيلات . اين گروه گام نخست حركت به سمت پيشرفت را ،القاي فرهنگ درست كار و تعطيلي مي دانند.
تعطيلي در تمام كشورها ، سه گونه است :1. ملي ؛ 2.مذهبي؛ 3. حكومتي.
بنابر گزارش مركز پژوهش هاي مجلس ،در 75 سال گذشته ، تعطيلات مذهبي در ايران ، بيشترين سهم را در مجموع تعطيلات رسمي كشور داشته و معمولاً اين سهم بين پنجاه تا شصت درصد كل تعطيلات بوده است . تعطيلات ملي نيز با تغييرات بسيار اندك حدود بيست درصد تعطيلات رسمي را به خود اختصاص داده ودرنهايت ، تعطيلات حكومتي است كه تقريباً به اندازه تعطيلات ملي ؛ يعني حدود بيست درصد از تعطيلات رسمي را تشكيل مي دهد.
پرسش ديگراين است كه اگر قرار باشد روزهاي تعطيل كمتر شوند، بايد به سراغ كدام نوعشان برويم ؛ مذهبي ، ملي يا حكومتي؟ تصور غلط سبب شده است كم شدن تعطيلات مذهبي يا ملي يا حكومتي، به اعتنايي به مذهب ، مليت و يا نظام حاكم تلقي شود؛حال آنكه تأكيد جدي اسلام همواره بركاربوده است . امام علي (علي عليه السلام) فرموده :«بهترين تفريح ، كار است.» پس چگونه شد كه تصور ما از كار ، به بيراهه رفت؟! ملت ايران در سراسر تاريخ هزاران ساله اش ، و انقلاب اسلامي از آغاز شكل گيري ، همواره شعار تلاش براي آباداني را سرلوحه خود داشته است . چه شد كه اكنون گمان داريم كار ، بي اعتنايي به مذهب يا مليت يا حكومت است؟! دو صد گفته چون نيم كردار نيست... .
ما ركورددار تعطيلي در جهانيم ؛ اين خوب نيست؛ چون كم كارترين آدم هاي زمينيم ، و كم كاري؛ يعني عقب ماندن. پس بايد فكري كرد. كم كردن روزهاي تعطيل ، اولين راه حلي بود كه به ذهن رسيد و تلاش هاي نافرجام زيادي نيز برايش صورت گرفت ، اما بهتر است صورت مسئله را دوباره مرور كنيم: آيا ما بيشترين تعطيلات را داريم؟
براي نمونه ، سال 1389 را در نظر بگيريد .اين سال ، 52 روز جمعه دارد و 25 روز مناسبت هاي مختلف ديني ، ملي و حكومتي مانند عيد غدير ، قربان ، فطر ، نوروز ، روزهاي تاسوعا و عاشورا ، 22 بهمن و... بدون در نظر گرفتن روزهاي تعطيلي كه با جمعه برخورد كرده اند ، بايد گفت 52+25=77 پس ما سالانه حدود 77 روز تعطيل هستيم.
حالا روزهاي تعطيل دراروپا و امريكا را مي شماريم از آن جا كه آنها دو روز شنبه و يكشنبه هر هفته تعطيل هستند، 52+52=104 واز آنجا كه حدود بيست روز تعطيل رسمي ، از قبيل روز استقلال ، عيد كريسمس ، عيد شكرگزاري و... دارند، 104+20=124 . بنابراين با يك حساب سرانگشتي ، در مي يابيم كه روزهاي تعطيل در اروپا و امريكا، حدود دو برابر ايران و چيزي بيش از يك سوم سال است . گفتني است كه ساعت كاري ايرانيان در روز ، بين هشت تا نه ساعت است و اروپاييان و
امريكايي ها فقط شش ساعت در روز كار مي كنند؛ يعني ما در هفته ، بين 56 تا 63 ساعت كار مي كنيم و آنها سي ساعت . پس چرا همواره مي شنويم كه تعطيلات در ايران زياد است؟
با افسوس زياد بايد پاسخ داد كه ميانگين كار مفيد هفتگي در ايران ، فقط شش تا نه ساعت است؛ در حالي كه اروپاييان و امريكايي ها از هر شش ساعت روزانه ، پنج ساعت كار مفيد انجام مي دهند . اين رقم در ژاپن حدود هشت ساعت در روز و در برخي كشورهاي آلمان ، هشت ساعت و بيست دقيقه نيز برآورده شده است . به عبارت ديگر ، برآيند كار مفيد هفتگي ايرانيان به اندازه كار مفيد يك يا دو روز آنان است . بي ترديد ، ناتواني در بهره وري از نيروي انساني ، ميزان بهره وري كار را كاهش داده است . كمبود بهره وري در جامعه ما ، دلايل گوناگوني دارد كه به چند مورد آنها اشاره مي كنيم:
1. سوگمندانه بايد گفت كه مهم ترين دليل ، نبود« اخلاق كاري» است . اخلاق كاري ، به عنوان روح پيشرفت ، در نهاد تك تك ما جايي ندارد. تولستوي بزرگ گفته بود:«همه مي خواهند بشريت را عوض كنند، دريغا كه هيچ كس در اين انديشه نيست كه خود را عوض كند.» روي سخن اين مرد ، با ما و تمام مردمي است كه از خوشبختي ، فقط رؤيا ساخته اند و هيچ گاه لحظه تغيير را تجربه نكرده اند. خداوند ، به وسيله بهار ونو شدن طبيعت ، نو شودن را از ما مي طلبد و ما فقط به نو شدن جامعه ها دل خوشيم . كاش امسال را با همت مضاعف و تلاش مضاعف ،آغاز كنيم!
2. فقر تدبير و مديريت ضعيف و ناكارآمد ، يكي ازمهم ترين عوامل هدر رفتن وقت ، انرژي و ثروت در كشور است . اگر معتقديم كه صدها سال گوي سبقت و پيشرفت را از تمام مردم كره خاكي ربوده بوديم ،اكنون بايد بپذيريم كه عقب مانده ايم . رهبر انقلاب بارها و بارها به اين نكته اشاره فرمود كه ما بايد جبران كم كاري هاي چند صد سال اخير را بكنيم وقدرت اول دانش و اقتصاد و سياست و... شويم. افتخار به تمدن گذشتگان ، تعارف و راحت طلبي ،نمي توانند چاره ساز امروز و فرداهاي ما باشند.
3. بدون داشتن برنامه اي درست ،استفاده بهينه از تعطيلات ممكن نيست ، بيشتر روزهاي تعطيل در اروپا و امريكا ، روزهاي شنبه و يك شنبه است و از آنجا كه اين دو روز در تمام سال ها تكرار مي شوند و پشت سر هم قرار گرفته اند ، فرصت برنامه ريزي بهتر و تفريح كامل تري به مردم مي دهند ، ولي تعطيلات در ايران بسيار پراكنده و بيشتر روزهاي تعطيل نيز يك روزه است . افزون بر اين ،تعطيلات مذهبي ماه ، با تقويم قمري محاسبه مي شود و به همين دليل ، هر ساله ، بسياري از روزهاي تعطيل تغيير مي كنند. اين عوامل ، برنامه ريزي دقيق و منسجم را دشوار مي سازند .
4. پنج شنبه از روزهايي است كه بيشترين بي نظمي در آن رخ مي دهد و بيشترين ساعت هاي كار غير مفيد به اين روز اختصاص دارد. دو راه پيش روست . يا پنج شنبه ها را از روزهاي كاري خارج كنيم ،يا آن را به ساعت هاي مفيد كاري تبديل سازيم.
5. حل بخشي زيادي ازمشكل كمبود بهره وري ،تنها با درايت مسئولان امكان دارد. روزهاي كاري بيشتر كشورهاي جهان ، كشورهاي پيشرفته و پركار دنيا ، به ويژه تمام بازارها و مراكز اقتصادي بزرگ ، با تقويم ميلادي محاسبه مي شود. اختلاف تقويم هاي ميلادي با شمسي و قمري ، باعث شده است روزهاي حضور ما در نظام بين المللي ، تنها سه روز باشد : دو شنبه ،سه شنبه و چهارشنبه . روزهاي شنبه ويك شنبه، براي آنها تعطيل است و پنج شنبه و جمعه ، براي ما . قرار داشتن بيشتركشورهاي صنعتي در نيم كره ديگر، اختلاف ساعتي براي ما ايجاد كرده است كه فقط يك ساعت و نيم در روز ، زمان مشترك كاري داريم . ساعت كاري در ايران از 7/30 تا 14 ، و ساعت كاري آنان به وقت ايران 12/30تا 19 است ؛ يعني روزانه بين ساعت 12/30 تا 14 با زمان كار كشورهاي بزرگ همكار هستيم. اكنون كه نظام توسعه جهاني ، با شرايط غرب هماهنگ شده است ، بايد نظام اداري خود را به ابزار ارتباطي روز مجهز ، و از روزهاي تعطيل ، لحظه هاي توسعه ، خلق كنيم.
6. دركشورهاي پيشرفته ، صنعت گردشگري در روزهاي تعطيل رونق فراواني دارد .اين صنعت تا حدود زيادي عقب ماندگي اقتصادي حاصل از خوابيدن كار و
توليد را جبران مي كند. حتي فيليپين به عنوان يك كشور غير پيشرفته ، توانسته است با بهره گيري از صنعت گردشگري و توريسم ،شامل رستوران داري ، هتل داري ، حمل و نقل و... در روزهاي تعطيل ، ميزان توليد خود را تا 3/5 درصد افزايش دهد .
7. كشورهاي صنعتي همواره مي كوشند تمام نيروي كار خود را به كار گيرند و از كمترين نيرو ، بيشترين استفاده را ببرند ؛ از اين روست كه شغل هاي كاذبي مانند دست فروشي و دوره گردي در آنها كمتر يافت مي شود . اما كمتر خيابان بزرگي در ايران هست كه خاطرات روزانه خود را با دست فروشان و دوره گران پر نكند.
8. از آنجا كه زنان ، بخش بزرگي از جامعه را تشكيل مي دهند ، كشورهاي صنعتي براي پيشبرد اهداف خود ، از توان بالاي آنان كمك مي گيرند و آنها را در پست هاي مهم دولتي ، اجتماعي و اقتصادي و حتي سياسي و نظامي به كار مي گمارند . ديدگاه آنان درباره زن ، هيچ گاه مورد پسند ايرانيان نبوده و نيست ، ولي در فضاي فكري و ديني و ملي ما نيز كاركردهاي حياتي فراواني براي زنان در اجتماع و كمك آنها به رشد كشور ، وجود دارد.
9. روزهاي بين التعطيل در كشور ما ، خود حكايت مفصلي است .اينكه چرا و چگونه ما با خرد جمعي خود دريافتيم كه اين روزها نيز تعطيلند، پرسشي است كه هنوز بي پاسخ مانده است .ازطرفي تعطيل شدن بي دليل بين التعطيلي ها و از طرف ديگر ، توجه به تقويم قمري براي انجام مناسبت هاي ديني و توجه به تقويم شمسي براي رتق و فتق امور روزانه ، دليل دو چندان شدن بين التعطيلي ها در ايران شده است . سال 1389 نيز دو روز بين التعطيل دارد كه اگر از حالا فكري برايشان نكنيم ، ناگفته پيداست كه اين دو روز نيز به سرنوشت بين التعطيلي هاي هرسال گرفتارند؛ يعني تعطيل.
منبع:نشريه گلبرگ ،شماره 123.
/ج
ايران به روايتي بعد از كشور پرو ، به قولي ديگر به تنهايي ، مقام اول بيشترين تعطيلات رسمي سال را در ميان كشورهاي جهان دارد كه به طور ميانگين ، سي روز از سال تعطيل است . در حالي كه سنگاپور با حدود يازده روز تعطيلي ، در رتبه آخر ايستاده است . اين آمار كه بارها آن را مؤسسه هاي آماري داخلي و خارجي تكرار كرده اند،نشان از يك چيز دارد؛ كم كاري . البته مسئولان كشورها بارها كوشيدند تا از روزهاي تعطيل سال كم كنند، اما تاكنون موفق نبوده اند. سابقه تلاش براي كاهش تعطيلات عمومي، به سال 1358 باز مي گردد. در آن سال ، شوراي انقلاب تصميم گرفت تعطيلات نوروز را به پنج روز محدودكند. واكنش دانش آموزان در آن سال بسيارجالب بود. آنان با سر دادن شعار «تعطيلي پنج روزه ، توطئه آمريكاست» ، سيزده روز اول سال را در خانه ها ماندند و مسئولان را مات كردند و نقشه ها را بر آب .
با وجود مناقشه هاي فراوان بر سر ميزان روزهاي تعطيل در ايران ، مركز پژوهش هاي مجلس شوراي اسلامي ، در سال 1380 با نظر سنجي از چند صر نفر از قشرهاي مختلف جامعه شهري ، مهر تأييدي بر نتيجه گيري ساليان گذشته خود زد .74 درصد از پرسش شوندگان ، از پي آمدهاي منفي تعطيلات بر توسعه و پيشرفت ،آگاه بودند و يك خواسته مشترك داشتند: كاهش روزهاي تعطيل . حتي مقام معظم رهبري نيز توصيه كرد كه مسئولان و آحاد ملت عزيز ايران تصميم بگيرند و تعطيلات را كم كنندو تأكيد داشت كه تعطيلات طولاني و بي دليل ـ به ويژه در آغاز سال ـ هيچ منطق عقلايي ندارد.
چرا ،اراده و تفاهم يك پارچه اي براي حل اين مشكل نيست ؟ عده اي از كارشناسان معتقدند كه استفاده بهينه از تعطيلات ، شادابي كاري را به دنبال مي آورد و كم كردن تعطيلي ها ، سبب نفرت دانش پژوهان ازعلم و بيزاري كارمندان و كارگران ازكارو... مي شود. آنان به نكته اي مهم در گزارش مركز پژوهش هاي مجلس توجه كرده اند:آمارها نشان مي دهد 91 درصد مردان و زنان ايراني در روزهاي تعطيل ،فقط تلويزيون تماشا مي كنند؛ اين يعني استفاده اشتباه از تعطيلات . اين گروه گام نخست حركت به سمت پيشرفت را ،القاي فرهنگ درست كار و تعطيلي مي دانند.
تعطيلي در تمام كشورها ، سه گونه است :1. ملي ؛ 2.مذهبي؛ 3. حكومتي.
بنابر گزارش مركز پژوهش هاي مجلس ،در 75 سال گذشته ، تعطيلات مذهبي در ايران ، بيشترين سهم را در مجموع تعطيلات رسمي كشور داشته و معمولاً اين سهم بين پنجاه تا شصت درصد كل تعطيلات بوده است . تعطيلات ملي نيز با تغييرات بسيار اندك حدود بيست درصد تعطيلات رسمي را به خود اختصاص داده ودرنهايت ، تعطيلات حكومتي است كه تقريباً به اندازه تعطيلات ملي ؛ يعني حدود بيست درصد از تعطيلات رسمي را تشكيل مي دهد.
پرسش ديگراين است كه اگر قرار باشد روزهاي تعطيل كمتر شوند، بايد به سراغ كدام نوعشان برويم ؛ مذهبي ، ملي يا حكومتي؟ تصور غلط سبب شده است كم شدن تعطيلات مذهبي يا ملي يا حكومتي، به اعتنايي به مذهب ، مليت و يا نظام حاكم تلقي شود؛حال آنكه تأكيد جدي اسلام همواره بركاربوده است . امام علي (علي عليه السلام) فرموده :«بهترين تفريح ، كار است.» پس چگونه شد كه تصور ما از كار ، به بيراهه رفت؟! ملت ايران در سراسر تاريخ هزاران ساله اش ، و انقلاب اسلامي از آغاز شكل گيري ، همواره شعار تلاش براي آباداني را سرلوحه خود داشته است . چه شد كه اكنون گمان داريم كار ، بي اعتنايي به مذهب يا مليت يا حكومت است؟! دو صد گفته چون نيم كردار نيست... .
ما ركورددار تعطيلي در جهانيم ؛ اين خوب نيست؛ چون كم كارترين آدم هاي زمينيم ، و كم كاري؛ يعني عقب ماندن. پس بايد فكري كرد. كم كردن روزهاي تعطيل ، اولين راه حلي بود كه به ذهن رسيد و تلاش هاي نافرجام زيادي نيز برايش صورت گرفت ، اما بهتر است صورت مسئله را دوباره مرور كنيم: آيا ما بيشترين تعطيلات را داريم؟
براي نمونه ، سال 1389 را در نظر بگيريد .اين سال ، 52 روز جمعه دارد و 25 روز مناسبت هاي مختلف ديني ، ملي و حكومتي مانند عيد غدير ، قربان ، فطر ، نوروز ، روزهاي تاسوعا و عاشورا ، 22 بهمن و... بدون در نظر گرفتن روزهاي تعطيلي كه با جمعه برخورد كرده اند ، بايد گفت 52+25=77 پس ما سالانه حدود 77 روز تعطيل هستيم.
حالا روزهاي تعطيل دراروپا و امريكا را مي شماريم از آن جا كه آنها دو روز شنبه و يكشنبه هر هفته تعطيل هستند، 52+52=104 واز آنجا كه حدود بيست روز تعطيل رسمي ، از قبيل روز استقلال ، عيد كريسمس ، عيد شكرگزاري و... دارند، 104+20=124 . بنابراين با يك حساب سرانگشتي ، در مي يابيم كه روزهاي تعطيل در اروپا و امريكا، حدود دو برابر ايران و چيزي بيش از يك سوم سال است . گفتني است كه ساعت كاري ايرانيان در روز ، بين هشت تا نه ساعت است و اروپاييان و
امريكايي ها فقط شش ساعت در روز كار مي كنند؛ يعني ما در هفته ، بين 56 تا 63 ساعت كار مي كنيم و آنها سي ساعت . پس چرا همواره مي شنويم كه تعطيلات در ايران زياد است؟
با افسوس زياد بايد پاسخ داد كه ميانگين كار مفيد هفتگي در ايران ، فقط شش تا نه ساعت است؛ در حالي كه اروپاييان و امريكايي ها از هر شش ساعت روزانه ، پنج ساعت كار مفيد انجام مي دهند . اين رقم در ژاپن حدود هشت ساعت در روز و در برخي كشورهاي آلمان ، هشت ساعت و بيست دقيقه نيز برآورده شده است . به عبارت ديگر ، برآيند كار مفيد هفتگي ايرانيان به اندازه كار مفيد يك يا دو روز آنان است . بي ترديد ، ناتواني در بهره وري از نيروي انساني ، ميزان بهره وري كار را كاهش داده است . كمبود بهره وري در جامعه ما ، دلايل گوناگوني دارد كه به چند مورد آنها اشاره مي كنيم:
1. سوگمندانه بايد گفت كه مهم ترين دليل ، نبود« اخلاق كاري» است . اخلاق كاري ، به عنوان روح پيشرفت ، در نهاد تك تك ما جايي ندارد. تولستوي بزرگ گفته بود:«همه مي خواهند بشريت را عوض كنند، دريغا كه هيچ كس در اين انديشه نيست كه خود را عوض كند.» روي سخن اين مرد ، با ما و تمام مردمي است كه از خوشبختي ، فقط رؤيا ساخته اند و هيچ گاه لحظه تغيير را تجربه نكرده اند. خداوند ، به وسيله بهار ونو شدن طبيعت ، نو شودن را از ما مي طلبد و ما فقط به نو شدن جامعه ها دل خوشيم . كاش امسال را با همت مضاعف و تلاش مضاعف ،آغاز كنيم!
2. فقر تدبير و مديريت ضعيف و ناكارآمد ، يكي ازمهم ترين عوامل هدر رفتن وقت ، انرژي و ثروت در كشور است . اگر معتقديم كه صدها سال گوي سبقت و پيشرفت را از تمام مردم كره خاكي ربوده بوديم ،اكنون بايد بپذيريم كه عقب مانده ايم . رهبر انقلاب بارها و بارها به اين نكته اشاره فرمود كه ما بايد جبران كم كاري هاي چند صد سال اخير را بكنيم وقدرت اول دانش و اقتصاد و سياست و... شويم. افتخار به تمدن گذشتگان ، تعارف و راحت طلبي ،نمي توانند چاره ساز امروز و فرداهاي ما باشند.
3. بدون داشتن برنامه اي درست ،استفاده بهينه از تعطيلات ممكن نيست ، بيشتر روزهاي تعطيل در اروپا و امريكا ، روزهاي شنبه و يك شنبه است و از آنجا كه اين دو روز در تمام سال ها تكرار مي شوند و پشت سر هم قرار گرفته اند ، فرصت برنامه ريزي بهتر و تفريح كامل تري به مردم مي دهند ، ولي تعطيلات در ايران بسيار پراكنده و بيشتر روزهاي تعطيل نيز يك روزه است . افزون بر اين ،تعطيلات مذهبي ماه ، با تقويم قمري محاسبه مي شود و به همين دليل ، هر ساله ، بسياري از روزهاي تعطيل تغيير مي كنند. اين عوامل ، برنامه ريزي دقيق و منسجم را دشوار مي سازند .
4. پنج شنبه از روزهايي است كه بيشترين بي نظمي در آن رخ مي دهد و بيشترين ساعت هاي كار غير مفيد به اين روز اختصاص دارد. دو راه پيش روست . يا پنج شنبه ها را از روزهاي كاري خارج كنيم ،يا آن را به ساعت هاي مفيد كاري تبديل سازيم.
5. حل بخشي زيادي ازمشكل كمبود بهره وري ،تنها با درايت مسئولان امكان دارد. روزهاي كاري بيشتر كشورهاي جهان ، كشورهاي پيشرفته و پركار دنيا ، به ويژه تمام بازارها و مراكز اقتصادي بزرگ ، با تقويم ميلادي محاسبه مي شود. اختلاف تقويم هاي ميلادي با شمسي و قمري ، باعث شده است روزهاي حضور ما در نظام بين المللي ، تنها سه روز باشد : دو شنبه ،سه شنبه و چهارشنبه . روزهاي شنبه ويك شنبه، براي آنها تعطيل است و پنج شنبه و جمعه ، براي ما . قرار داشتن بيشتركشورهاي صنعتي در نيم كره ديگر، اختلاف ساعتي براي ما ايجاد كرده است كه فقط يك ساعت و نيم در روز ، زمان مشترك كاري داريم . ساعت كاري در ايران از 7/30 تا 14 ، و ساعت كاري آنان به وقت ايران 12/30تا 19 است ؛ يعني روزانه بين ساعت 12/30 تا 14 با زمان كار كشورهاي بزرگ همكار هستيم. اكنون كه نظام توسعه جهاني ، با شرايط غرب هماهنگ شده است ، بايد نظام اداري خود را به ابزار ارتباطي روز مجهز ، و از روزهاي تعطيل ، لحظه هاي توسعه ، خلق كنيم.
6. دركشورهاي پيشرفته ، صنعت گردشگري در روزهاي تعطيل رونق فراواني دارد .اين صنعت تا حدود زيادي عقب ماندگي اقتصادي حاصل از خوابيدن كار و
توليد را جبران مي كند. حتي فيليپين به عنوان يك كشور غير پيشرفته ، توانسته است با بهره گيري از صنعت گردشگري و توريسم ،شامل رستوران داري ، هتل داري ، حمل و نقل و... در روزهاي تعطيل ، ميزان توليد خود را تا 3/5 درصد افزايش دهد .
7. كشورهاي صنعتي همواره مي كوشند تمام نيروي كار خود را به كار گيرند و از كمترين نيرو ، بيشترين استفاده را ببرند ؛ از اين روست كه شغل هاي كاذبي مانند دست فروشي و دوره گردي در آنها كمتر يافت مي شود . اما كمتر خيابان بزرگي در ايران هست كه خاطرات روزانه خود را با دست فروشان و دوره گران پر نكند.
8. از آنجا كه زنان ، بخش بزرگي از جامعه را تشكيل مي دهند ، كشورهاي صنعتي براي پيشبرد اهداف خود ، از توان بالاي آنان كمك مي گيرند و آنها را در پست هاي مهم دولتي ، اجتماعي و اقتصادي و حتي سياسي و نظامي به كار مي گمارند . ديدگاه آنان درباره زن ، هيچ گاه مورد پسند ايرانيان نبوده و نيست ، ولي در فضاي فكري و ديني و ملي ما نيز كاركردهاي حياتي فراواني براي زنان در اجتماع و كمك آنها به رشد كشور ، وجود دارد.
9. روزهاي بين التعطيل در كشور ما ، خود حكايت مفصلي است .اينكه چرا و چگونه ما با خرد جمعي خود دريافتيم كه اين روزها نيز تعطيلند، پرسشي است كه هنوز بي پاسخ مانده است .ازطرفي تعطيل شدن بي دليل بين التعطيلي ها و از طرف ديگر ، توجه به تقويم قمري براي انجام مناسبت هاي ديني و توجه به تقويم شمسي براي رتق و فتق امور روزانه ، دليل دو چندان شدن بين التعطيلي ها در ايران شده است . سال 1389 نيز دو روز بين التعطيل دارد كه اگر از حالا فكري برايشان نكنيم ، ناگفته پيداست كه اين دو روز نيز به سرنوشت بين التعطيلي هاي هرسال گرفتارند؛ يعني تعطيل.
منبع:نشريه گلبرگ ،شماره 123.
/ج