نفروپاتي

يکي از عوارض بيماري ديابت که برخي از بيماران ديابتي گرفتار آن مي‌شوند، نفروپاتي است.
علت بروز اين عارضه مانند ديگر عوارض ديابت، بالا بودن قند خون براي يک مدت طولاني است که در طي آن کليه‌ها هدف حمله بيماري ديابت قرار مي‌گيرند. حدود 40 درصد از بيماران مبتلا به ديابت نوع يک و 20 درصد از بيماران مبتلا به ديابت نوع دو پس از حدود 3 تا 5 سال دچار عوارض کليوي مي‌شوند. بروز اين عارضه ابتدا با افزايش دفع آلبومين در ادرار بيمار ديابتي شروع مي‌شود. ميزان دفع آلبومين مي‌تواند به عنوان يک شاخص از شروع نفروپاتي ديابتي باشد و اگر اين حالت به موقع تشخيص داده نشود، بيماري ديابت باعث پيشرفت عوارض کليوي در فرد ديابتي خواهد شد. به دنبال اين حالت عملکرد کليه‌ها ضعيف و ضعيف‌تر مي‌شود و تا جايي ادامه مي‌يابد که با از کار افتادن کليه‌ها، بيمار مجبور به انجام دياليز مي‌شود. به همين دليل کنترل عملکرد کليه‌ها، در بيماران ديابتي از اهميت خاصي برخوردار است. يکي از علايم هشداردهنده شروع نفروپاتي بالا رفتن فشار خون فرد ديابتي است. در واقع درگيري کليه‌ها و شروع بالا رفتن فشارخون معمولا همراه با هم است. با اين توضيح متوجه شديد که اندازه‌گيري و بررسي مرتب فشار خون، در بيماران ديابتي بسيار مهم است. تنها راه جلوگيري از ابتلا به نفروپاتي، کنترل و بررسي مرتب کليه‌ها و فشار خون توسط پزشک و پيشگيري از افزايش قند خون است. کنترل فشار و قند خون با همديگر از مسايل بسيار مهم، جهت کند کردن مسير عارضه نفروپاتي است.

براي اينکه به اين مهم دست پيدا کنيم و از پيشرفت ضايعات کليوي جلوگيري نماييم، بايد فشار خون در بيماران ديابتي به کمتر از 80/130 ميلي‌متر جيوه برسد. اين ميزان فشارخون، در صورتي که فرد ديابتي، افزايش دفع آلبومين‌ در ادرار داشته باشد، بايد 75/120 ميلي‌متر جيوه باشد. گاهي اوقات، پزشک به بيمار خود داروهايي را تجويز مي‌کند تا با مکانيسم‌هاي مختلف دفع آلبومين از طريق کليه‌ها را کاهش دهد و از پيشرفت ضايعات کليوي جلوگيري نمايد.
منبع:www.salamat.com
/ج