به کي تلفن بزنم؟

آيا شما هم از آن دسته افرادي هستيد که احساس مي کنيد زندگي تان زيادي يکنواخت شده يا فکر مي کنيد کسي دوست تان ندارد؟
آيا شما هم مثل من در آغاز کردن يک ارتباط مشکل داريد و با آشنايان هم غريبي مي کنيد؟ پس بياييد با هم شروع کنيم. من اين کار برايم خيلي سخت است و به همين دليل به همراهي شما نياز دارم. هميشه کساني هستند که آدم را دوست داشته باشند؛ دوستان قديمي، اعضاي خانواده و ...
شروع يک ارتباط ممکن است خيلي سخت باشد ولي غيرممکن نيست.
1- ليستي از افرادي که دوست شان داريد و دل تان مي خواهد با آنها ارتباط داشته باشيد، درست کنيد.
2- به ترتيب آنها را اولويت بندي کنيد.
3- سعي کنيد کساني را که خيلي دوست داريد و با آنها صميمي تر هستيد، در بالاي ليست قرار بدهيد.
هميشه اولين قدم سخت ترين قدم است، ولي نترسيد از اين که طرف مقابل شما را تحويل نگيرد، نترسيد. بالاخره از يک ليست بلندبالا حداقل 10-15 نفر هستند که آدم را تحويل بگيرند. اين افکار بيخود که:« اگر زنگ بزنم خودم را کوچک کردم»، « من که چيزي ندارم به او بگويم» و ... را دور بريزيد.
خيل ساده گوشي را برداريد. به او بگوييد دل تان برايش تنگ شده و مي خواهيد احوالش را بپرسيد. يک مکالمه خيلي کوتاه هم مي تواند در روحيه تان خيلي مؤثر باشد.
لازم نيست نگران باشيد يا حتماً منتظر بمانيد تا او جواب تلفن تان را بدهد. مي توانيد يک دوره بگذاريد و هر روز به مثلاً 5 نفر تلفن بزنيد. وقتي ليست تان تمام شد، دوباره از بالاي ليست شروع کنيد.
پس از يک يا دو بار تلفن زدن متوجه مي شويد که با کدام افراد نبايد دوباره تماس بگيريد. بالاخره پس از مدتي آنها هم با شما تماس مي گيرند و به همين راحتي دوران تنهايي شما به سر مي رسد!
منبع:کوچه ما، شماره 9.
/ج