من ز پي شرم خداوند خويش

من ز پي شرم خداوند خويش شاعر : امير خسرو دهلوي رفته ز جاي خود و پيوند خويش من ز پي شرم خداوند خويش مانده به دهلي ز فراقم به رنج مادر من پيرزن سبحه سنج سوخته‌ي داغ من خام کار روز و شب از دوري من بي‌قرار باز نمودم به خداوند گار حال خود ونامه‌ي اميدوار تا نهم اندر ره‌ي مقصود گام داد اجازت به رضاي تمام گرم روان کرد دو کشتي زر خرچ رهم زان کف دريا اثر شکرکنان پاي نهادم به راه تا زچنان بخشش مفلس پناه گريه زده دست به دامان من شوق...