درامد قاصد اقبال سرمست

درامد قاصد اقبال سرمست شاعر : امير خسرو دهلوي به توقيع ابد منشور در دست درامد قاصد اقبال سرمست که عالم پر شد و گنجينه خالي که خسرو چيست اين حاد و خيالي که تاريخ سخن را تازه کردي نگويم دهر پر آوازه کردي بحيب هفت گردون ريختي گنج بدين رنگين خيالي پرنيان سنج دم روحانيان کردي معطر ازين مشکين عبير مغز پرور که اي نامت حلاوت داده جان را به پاسخ شکرين کردم زبان را ولي چون باز مي‌پرسي بگويم به گفتن نيست چندان آرزويم که دريا زو بود يک آبگينه...

شنبه، 28 اسفند 1389

تخمین زمان مطالعه:

موارد بیشتر برای شما

درامد قاصد اقبال سرمست

شاعر : امير خسرو دهلوي

به توقيع ابد منشور در دست		درامد قاصد اقبال سرمست
که عالم پر شد و گنجينه خالي		که خسرو چيست اين حاد و خيالي
که تاريخ سخن را تازه کردي		نگويم دهر پر آوازه کردي
بحيب هفت گردون ريختي گنج		بدين رنگين خيالي پرنيان سنج
دم روحانيان کردي معطر		ازين مشکين عبير مغز پرور
که اي نامت حلاوت داده جان را		به پاسخ شکرين کردم زبان را
ولي چون باز مي‌پرسي بگويم		به گفتن نيست چندان آرزويم
که دريا زو بود يک آبگينه		خدايم داد چنداني خزينه
چه کم گردد ز دريا قطره‌اي آب		اگر صد سال گردانند دولاب
برد چندانکه بردن مي تواند		رها کن تا درايد هر که داند
که رخت خود حلالت کردم اي دزد		ببر زين خانه رختم جمله بي مزد
وگر دشنام گوئي هم حلالست		به يک تحسينت اي همدم حلال است
ندارد وسمه‌اي بر ابروي ناز		عروسي را که برقع کرده‌ام باز
ز سهو طبع دان نز سستي فکر		وگر بيني مکرر معين بکر
همه عمرش درين سرمايه شد صرف		نظامي کاب حيوان ريخت از حرف
که با سبع شدادش بست بنياد		چنان درخمسه داد انديشه را داد
که دانم رقص کبک از جستن زاغ		ولي ترسيدم از گل خنده‌ي باغ
هوس بسيار و فرصت اندکي بود		فراغ دل مرا از صد يکي بود
مثالي بستم از تعليم استاد		بدين ابجد که طفلان را کند شاد
وگر جان نيست باري کالبد هست		گرش شيرين نخواني باربد هست
کن حلواي او را تازه زين قند		گرم فرصت دهد زين پس خداوند
بدان پنج از مايم پنجه‌ي خويش		گشاد او پنج گنج از گنجه‌ي خويش
زهي شايسته شاگرد نظامي		که تا گويد مرا عقل گرامي
نمود از مطلع الا نوار نورم		نخست از پرده اين صبح نشورم
که نامش کرده‌ام شيرين و خسرو		پس از کلک چکيد اين شربت نو
سه گنج ديگر افشانم ز سينه		بقا را گر تهي نايد خزينه
ز هجرت شش صد و هشت ونود سال		در آغاز رجب فرخ شد اين فال
چهار الف و چهارست و صد و بيست		وگر برسي که بيتش را عدد چيست