ما هيچ کسان کوي ياريم

ما هيچ کسان کوي ياريم شاعر : امير خسرو دهلوي ما سوختگان خام کاريم ما هيچ کسان کوي ياريم هر چند لباس ژنده پوشيم چو گل ز خوشي به خنده کوشيم با زاغ و زغن هم آشيانيم با شير و گوزن هم عنانيم ما راست کليد آن خزينه گنجيست غم اندرون سينه بختم تو ز مانده دست کوتاه اي آمده و گذشته ناگاه ناگفته گذشتن اين چه ناز است ناخوانده رسيدن اين چه رازست مي آيي؟ و يا برون خرامد؟! جانم، ز فراق، بر لب آمد، باز آي که خانه گشت خالي جز نيم دمي نماند...