ملک يوسف اي حاتم طي غلامت

ملک يوسف اي حاتم طي غلامت شاعر : انوري ملوک جهان جمله در اهتمامت ملک يوسف اي حاتم طي غلامت از آن بندگي مي‌کند خاص و عامت خداوند خاص و خداوند عامي فلک چيست دروازه‌ي احتشامت جهان کيست پرورده‌ي اصطناعت نه جز عدل در پادشاهي امامت نه جز بذل از شهرياري مرادت لب سکه خندان ز شادي نامت رخ خطبه رخشان ز تعظيم ذکرت ظفر ماهي چشمهاي حسامت اجل پرتو شعلهاي سنانت در اوتاد عالم طناب خيامت بر اطراف گردون غبار سپاهت که زد بي‌نيازي علم گرد بامت ...

شنبه، 28 اسفند 1389

تخمین زمان مطالعه:

موارد بیشتر برای شما

ملک يوسف اي حاتم طي غلامت

شاعر : انوري

ملوک جهان جمله در اهتمامت		ملک يوسف اي حاتم طي غلامت
از آن بندگي مي‌کند خاص و عامت		خداوند خاص و خداوند عامي
فلک چيست دروازه‌ي احتشامت		جهان کيست پرورده‌ي اصطناعت
نه جز عدل در پادشاهي امامت		نه جز بذل از شهرياري مرادت
لب سکه خندان ز شادي نامت		رخ خطبه رخشان ز تعظيم ذکرت
ظفر ماهي چشمهاي حسامت		اجل پرتو شعلهاي سنانت
در اوتاد عالم طناب خيامت		بر اطراف گردون غبار سپاهت
که زد بي‌نيازي علم گرد بامت		بزن بر در خسروي کوس کسري
قيام و قعود از قعود و قيامت		زهي فتنه و عافيت را هميشه
پگه زان کند بامدادان سلامت		سلامت ز گيتي به پيش تو آمد
همه قطره گردد نيايد تمامت		تو آن ابر دستي که گر هفت دريا
جهانيست از شکر در زير وامت		عطا وام ندهي عجب اينکه دايم
گروهي نهند از ملوک کرامت		گروهي نهند از کرام ملوکت
که زيبند اينها و آنها غلامت		من آنها ندانم همين دانم و بس
صليبش به هم در شکستي کلامت		اگر لاي توحيد واجب نبودي
بس است اين يک آيت دليل دوامت		منافع رسان در زمين دير ماند
درو تا مقيمست باشد مقامت		چو از تست نفع مقيمان عالم
جهان‌آفرين ساعتي بي‌نظامت		جهاني تو گويي که هرگز ندارد
چو در بزم باشي خزاين حطامت		چو در رزم راني مواکب فزونت
برون شد ز در چون درآمد مدامت		به فردوس بزم تو کوثر درآمد
تو مي خور چرا، مي نباشد حرامت		چو از روي معني بهشتست بزمت
چو ساقي جرع باز ريزد ز جامت		فلک ساغر ماه نو پيش دارد
اگر سوي گردون شود يک پيامت		همي بينم اي آفتاب سلاطين
که گوهر ثريا شود بر ستامت		که خاتم يماني شود در يمينت
که خيره است ازو خرمن مه غمامت		تو خورشيد گردون ملکي و چترت
اگر چند در سايه گيرد مدامت		عجب آنکه نور تو هرگز نپوشد
چو خلق عدم علت انتقامت		نه‌اي منتقم زانکه امکان ندارد
که حالي نشد توسن چرخ رامت		کجا شد عنان عناد تو جنبان
که حالي نشد کار ملکي به کامت		کجا شد رکاب جهاد تو ساکن
چو باشد سخا دانه و عدل دامت		بود هيچ ملکي که صيدت نگردد
مدار جهان باد بر صبح و شامت		الا تا که صبح است در طي شامي
نه در سبزه‌ي خنجر سبز فامت		مبادا که يک لاله‌ي فتح رويد
جز از سايه‌ي زرده‌ي تيزکامت		مبادا که خورشيد نصرت برآيد