صاحبا دين و ملک بي‌تو مباد

صاحبا دين و ملک بي‌تو مباد شاعر : انوري کز جهان کار اين و آن دارند صاحبا دين و ملک بي‌تو مباد از خداي و خدايگان دارند زانکه اين دو وديعتند که خلق کاب و رونق درين زمان دارند ملک و دين را زمان زمان تو باد تا که گويندگان زبان دارند تويي آنکس که ذکر مدت تست شکر شکر در دهان دارند عالمي دئر پناه نعمت تو کمر عهد بر ميان دارند امتي در وفاي خدمت تو اين که اين چار قهرمان دارند دامن عرصه‌ايست جاه ترا اين که اين هفت پاسبان دارند گوشه‌ي...

شنبه، 28 اسفند 1389

تخمین زمان مطالعه:

موارد بیشتر برای شما

صاحبا دين و ملک بي‌تو مباد

شاعر : انوري

کز جهان کار اين و آن دارند		صاحبا دين و ملک بي‌تو مباد
از خداي و خدايگان دارند		زانکه اين دو وديعتند که خلق
کاب و رونق درين زمان دارند		ملک و دين را زمان زمان تو باد
تا که گويندگان زبان دارند		تويي آنکس که ذکر مدت تست
شکر شکر در دهان دارند		عالمي دئر پناه نعمت تو
کمر عهد بر ميان دارند		امتي در وفاي خدمت تو
اين که اين چار قهرمان دارند		دامن عرصه‌ايست جاه ترا
اين که اين هفت پاسبان دارند		گوشه‌ي طارمي است قدر ترا
خانه چون راه کهکشان دارند		دوستان از تواتر کرمت
فتنه در مغز استخوان دارند		دشمنان از تراکم سخطت
که اثرهاي بي کران دارند		ضبط عالم به تيغ و کلک کنند
تيغ ترکان کاردان دارند		کلک فرزانگان کارگزار
همه از نعمت تو جان دارند		زين کروه آنکه اهل انعامند
همه از دست تو جهان دارند		زان گروه آنکه اهل اقطاعند
که کساني که اين مکان دارند		جود مي‌گفت با کرم روزي
چه نکوتر که بر چه سان دارند		گر جهانداري به شرط کنند
که کريمان جهان چنان دارند		کرم از سوي تو اشارت کرد
که بدو خرج جاودان دارند		کيسه پرداز بحر و کان کف تست
کش همه سر بر آستان دارند		طاعت آموز انس و جان در تست
هرچ اضافت به بحر و کان دارند		همه در مهر خازنت بادا
هرکه نسبت به انس و جان دارند		همه با داغ طاعتت بادند
منتي تا بر آسمان دارند		پاي بر خاک هر زمين که نهي
يک دو صفحه به پيش من برخواند		دوستي در سمر کتابي داشت
به يکي بيت بدره‌اي بفشاند		که فلان شخص در فلان تاريخ
عالمي را فراز تخت نشاند		وان دگر پادشه به يک نکته
اين سخن بر زبان نشايد راند		گفتم اي دوست نرهاتست اين
که خود از نسلشان کسي بنماند		آخر اين قوم عاديان بودند