اشک ما آبيست روشن در هوات

اشک ما آبيست روشن در هوات شاعر : اوحدي مراغه اي خود به چشم اندر نيامد اشک مات اشک ما آبيست روشن در هوات سعي‌ها کردست گردون در صفات در طوافت سعي خواهم کرد از آنک بينوايي به دلم را از نوات خون من ريزي و دل گيري نوا کم نويس آن خط که مرديم از برات اي خط سبزت برات خون من حال من نشنيد و دل خون شد دوات دي دوايي مي نبشتي از قلم در دل و جانم غم ليلي دوجات اي به زلف و خال چون ليل دجا نزد ما، اي ترک، يک دم باش مات نزد ترکان ما ترا قدر ار چه...