دلدار دل ببرد و زما پرده مي‌کند

دلدار دل ببرد و زما پرده مي‌کند شاعر : اوحدي مراغه اي ما را ز هجر خويشتن آزرده مي‌کند دلدار دل ببرد و زما پرده مي‌کند شاهست و حکم بر خدم و برده مي‌کند دل برد و جان اگر ببرد نيز ظلم نيست اکنون عتاب و عربده ده مرده مي‌کند ما را ز هجر خويش بده گونه مرده کرد آن طره‌ي دراز دو تا کرده مي‌کند يکتايي دلم ز جفا هر دمي دو تا از خون دل براي چه پرورده مي‌کند؟ طفلان ديدگان مرا دايه‌ي غمش وين نازنيست خود که پس پرده مي‌کند چشمش ز پيش زلف سيه دل نمي‌رود...