گر در دل تو جاي کسي هست غير او

گر در دل تو جاي کسي هست غير او شاعر : اوحدي مراغه اي فارغ نشين، که هيچ نکردي به جاي دل گر در دل تو جاي کسي هست غير او زين جا درست کن به قياس استواي دل دل عرش مطلقست و برو استواي حق بروي نبشته سر خدايي خداي دل بر کرسي وجود تو لوحيست دل ز نور قصاب کوي به ز تو داند بهاي دل گر دل به مذهب تو جزين گوشت پاره نيست وين عقل و نطق و جان همه زنگ و دراي دل دل بختييست بسته بر مهد کبريا از نور جام روشن گيتي نماي دل کيخسرو آن کسيست که حال جهان بديد ...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

تخمین زمان مطالعه:

موارد بیشتر برای شما

گر در دل تو جاي کسي هست غير او

شاعر : اوحدي مراغه اي

فارغ نشين، که هيچ نکردي به جاي دل		گر در دل تو جاي کسي هست غير او
زين جا درست کن به قياس استواي دل		دل عرش مطلقست و برو استواي حق
بروي نبشته سر خدايي خداي دل		بر کرسي وجود تو لوحيست دل ز نور
قصاب کوي به ز تو داند بهاي دل		گر دل به مذهب تو جزين گوشت پاره نيست
وين عقل و نطق و جان همه زنگ و دراي دل		دل بختييست بسته بر مهد کبريا
از نور جام روشن گيتي نماي دل		کيخسرو آن کسيست که حال جهان بديد
تا نشنوند واقعه‌ي آشناي دل		بيگانه را به خلوت ما در مياوريد
جانها چو ذره رقص‌کنان در هواي دل		چون آفتاب عشق برآيد، تو بنگري
دل‌دل‌کنان ز هر سر کويي که: واي دل!		بگذر به شهر عشق، که بيني هزار جان
بر قد جان به دست محبت قباي دل		پيوند دل بديد کسي، کش بريده‌اند
سلطان دلست و سر که بپيچد ز راي دل؟		از راي دل گذار نباشد، بهيچ روي
فيض ازل نزول کند در فضاي دل		سرپوش جسم اگر ز سر جان برافکني
من عهد مي‌کنم به خلود بقاي دل		گر در فناي جسم بکوشي بقدر وسع
چون آهن تو زر نشد از کيمياي دل		نقد تو زير سکه‌ي معني کجا نهند؟
چندين مزن به خوان هوس بر، صلاي دل		چون هيچ دل به دست نياورده‌اي هنوز
تا گشت دامن دل من پر بلاي دل		عمري گداي خرمن دل بوده‌ام به جان
افسرده خود کجا شنود ماجراي دل؟		گر نشنوي حکايت دل، اين شگفت نيست
ليکن ترا به گوش نيايد صداي دل		عالم پر از خروش و صداي دل منست
چون اوحدي، کسي که بود مبتلاي دل		ناچار حال دل بنمايد بهر کسي
دل دردمند شد، ز که جويم دواي دل؟		مردم نشسته فارغ و من در بلاي دل
من نيز بيدلم، چه نوازم نواي دل؟		از من نشان دل طلبيدند بيدلان
بگذر ز جان، تا که ببيني لقاي دل		رمزي بگويمت ز دل، ار بشنوي به جان
تا هر چه هست بنگري اندر صفاي دل		دل را، ز هر چه هست، بپرداز و صاف کن