چون سنائي شه اقليم سخن

چون سنائي شه اقليم سخن شاعر : جامي راقم تخته‌ي تعليم سخن چون سنائي شه اقليم سخن رقم هستي‌اش از تخته‌ي خاک خواست گردون که فرو شويد پاک همچو سايه به زمين افکندش بر سر بستر کين افکندش داشت با خود سخني آهسته لب هنوزش ز سخن نابسته به حديثش نظر هوش گشاد همدمي بر دهنش گوش نهاد بيتکي بود که مضمون اين داشت آنچه از عالم دل تلقين داشت ليک حالي ز همه برگشتم که: بر اطوار سخن بگذشتم بجز از حرف ندامت رقمي بر دلم نيست ز هر بيش و کمي سخن...