| دامن گرفته بر اثر آن دويدهام | | از گلستان وصل نسيمي شنيدهام |
| بيواسطه به حضرت خاصش رسيدهام | | بيبدرقه به کوي وصالش گذشتهام |
| آنجا که اوست هم به پر او پريدهام | | اينجا گذاشته پر و بالي که داشته |
| پيش سراي پردهي او سر بريدهام | | اين مرغ آشيان ازل را به تيغ عشق |
| جل درکشيده پيش در او کشيدهام | | وين مرکب سراي بقا را به رغم خصم |
| آن مي که وعده کرد ز دستش مزيدهام | | گاهي لبش گزيده و گاهي به ياد او |
| خاقاني آن زمان ز زبانش شنيدهام | | خود نام من ز خاطر من رفته بود پاک |
| اما دريغ چيست که در خواب ديدهام | | در جمله ديدم آنچه ز عشاق کس نديد |
| در باغ فضل صدر افاضل چريدهام | | گوئي که بر جنيبت وهم از ره خيال |
| از کل کون خدمت او برگزيدهام | | والا جمال دين محمد، محمد آنک |
| در آستين مريم خاطر دميدهام | | جبريلوار باد معاني به فر او |
| اين روي تازگان که به نظم آفريدهام | | شک نيست کز سلالهي نثر بلند اوست |
| از ناوک سخن صف خصمان دريدهام | | اي آنکه تا عنان به هواي تو دادهام |
| بر عاديان جهل به عادت بزيدهام | | هود هدي توئي و من از تو چو صرصري |
| خط فراق بر خط شروان کشيدهام | | آزردهام ز زخم سگ غرچه لاجرم |
| پرآبهاست در ره و من سگ گزيدهام | | ليکن بدان ديار نيابم ز ترس آنک |