| نکردند منشور ايمان قبول | | شنيدم که طي در زمان رسول |
| گرفتند از ايشان گروهي اسير | | فرستاد لشکر بشير نذير |
| که ناپاک بودند و ناپاکدين | | بفرمود کشتن به شمشير کين |
| بخواهيد از اين نامور حاکمم | | زني گفت من دختر حاتمم |
| که مولاي من بود از اهل کرم | | کرم کن به جاي من اي محترم |
| گشادند زنجيرش از دست و پاي | | به فرمان پيغمبر نيک راي |
| که رانند سيلاب خون بي دريغ | | در آن قوم باقي نهادند تيغ |
| مرا نيز با جمله گردن بزن | | بزاري به شمشير زن گفت زن |
| به تنها و يارانم اندر کمند | | مروت نبينم رهايي ز بند |
| به سمع رسول آمد آواز وي | | همي گفت و گريان بر اخوان طي |
| که هرگز نکرد اصل و گوهر خطا | | ببخشيدش آن قوم و ديگر عطا |