يکي ناسزا گفت در وقت جنگ

يکي ناسزا گفت در وقت جنگ شاعر : سعدي گريبان دريدند وي را به چنگ يکي ناسزا گفت در وقت جنگ جهانديده‌اي گفتش اي خودپرست قفا خورده گريان وعريان نشست دريده نديدي چو گل پيرهن چو غنچه گرت بسته بودي دهن چو طنبور بي مغز بسيار لاف سراسيمه گويد سخن بر گزاف به آبي توان کشتنش در نفس؟ نبيني که آتش زبان است و بس هنر خود بگويد نه صاحب هنر اگر هست مرد از هنر بهره‌ور ورت هست خود فاش گردد به بوي اگر مشک خالص نداري مگوي چه حاجت؟ محک خود بگويد که...