چنين گفت پيري پسنديده دوش

چنين گفت پيري پسنديده دوش شاعر : سعدي خوش آيد سخنهاي پيران به گوش چنين گفت پيري پسنديده دوش چه ديدم؟ پليدي سياهي دراز که در هند رفتم به کنجي فراز به زشتي نمودار ابليس بود تو گفتي که عفريت بلقيس بود فرو برده دندان به لبهاش در در آغوش وي دختري چون قمر که پنداري الليل يغشي النهار چنان تنگش آورده اندر کنار فضول آتشي گشت و در من گرفت مرا امر معروف دامن گرفت که اي ناخدا ترس بي نام و ننگ طلب کردم از پيش و پس چوب و سنگ سپيد از سيه فرق...