| باد فرخ بر جناب شاه گردون اقتدار | | ميرسد نوروز عيد و ميدهد بوي بهار |
| آفتاب هفت کشور سايهي پروردگار | | قهرمان چار عنصر پادشاه شش جهت |
| خسرو گيتي ستان جمشيد افريدون شعار | | شيخ ابوسحاق سلطان جهان داراي دهر |
| دهر را در اضطراب و چرخ را در زينهار | | پادشاهي کاورد زخم سنانش روز رزم |
| فيض جودش بي قياس و بحر لطفش بي کنار | | برق خشمش بيقرار و موج قهرش بي امان |
| جود او افزون ز هر صورت که آيد در شمار | | وصف او بيرون ز هر معني که آري در سخن |
| آفتاب از حسن جاهش بندهي خنجر گذار | | ماه بر درگاه امرش مسرعي فرمان پذير |
| اين جهان را بزمت از کيخسرو و جم يادگار | | پادشاها ديدهي اهل جهان روشن به تست |
| ميکند گردون به خاک آستانت افتخار | | ميزند خورشيد از راي جهانگير تو لاف |
| بندگانت را مقارن فتح و نصرت بر يسار | | چاکرانت را ملازم بخت و دولت بر يمين |
| تاج ميبخشي و ميبودند شاهان تاجدار | | ملک ميبخشي و ميبودند شاهان ملکگير |
| کردهاند از بهر عالي بارگاهت برکنار | | اطلس نه توي اين چرخ مقرنس شکل را |
| کوه را در جنبش آرد بحر را در اضطرار | | روز رزم از بانگ رعد کوس و برق تيغ تيز |
| کلهي شيرافکنان چون گوي گردان خاکسار | | قامت گردون شود چون قد چوگان خم پذير |
| تل و هامون گردد از خون دليران لالهزار | | روي صحرا گردد از زخم سم اسبان ستوه |
| حدت پيکان کند از جوشن جانها گذار | | نيزه بربايد تن مردان جنگي را ز تن |
| آتش قهر تو از دريا برانگيزد غبار | | خنجر تيز تو هامونرا کند درياي خون |
| باد بختت کامران و باد جاهت پايدار | | باد عمرت بي قياس و باد عيشت بر دوام |