چو اين ناخوش خبر در گوشم آمد

چو اين ناخوش خبر در گوشم آمد شاعر : عبيد زاکاني به صد زاري دل اندر جوشم آمد چو اين ناخوش خبر در گوشم آمد مرا زان ماه مهر افروز ببريد جهان آن عيش شيرينم بشوريد ز هوش و خواب و خور بيگانه گشتم ز درد دوريش ديوانه گشتم مرا شوريده‌ي هر انجمن کرد چو بر جانم فراقش تاختن کرد غمش نوبت زنان از در درآمد دلم را نوبت شادي سرآمد غمش پيراهن صبرم قبا کرد فراقش ناگهانم مبتلي کرد دلم خون گشت و از ديده بپالود تم در غصه‌ي هجران بفرسود مرا پيرانه...

شنبه، 6 فروردين 1390

تخمین زمان مطالعه:

موارد بیشتر برای شما

چو اين ناخوش خبر در گوشم آمد

شاعر : عبيد زاکاني

به صد زاري دل اندر جوشم آمد		چو اين ناخوش خبر در گوشم آمد
مرا زان ماه مهر افروز ببريد		جهان آن عيش شيرينم بشوريد
ز هوش و خواب و خور بيگانه گشتم		ز درد دوريش ديوانه گشتم
مرا شوريده‌ي هر انجمن کرد		چو بر جانم فراقش تاختن کرد
غمش نوبت زنان از در درآمد		دلم را نوبت شادي سرآمد
غمش پيراهن صبرم قبا کرد		فراقش ناگهانم مبتلي کرد
دلم خون گشت و از ديده بپالود		تم در غصه‌ي هجران بفرسود
مرا پيرانه پندي داد مشهور		پدر کز من روانش باد پر نور
ز حسن دلفروزان ديده بر دوز		که در دل آتش سودا ميفروز
مکن با جان خود زنهارخواري		مکن با دلبران پيوند ياري
از آن گشتم بدين خواري گرفتار		من نادان چو پندش داشتم خوار
چنين تا کي بود آشفته حالم		ز جور دور گردان چند نالم
خدا را چاره‌اي همدم کنيدم		مسلمانان ملامت کم کنيدم
نه راه از پيش ميدانم نه از پس		نه درد دل توانم گفت با کس
ندارم برگ مهجوري ندارم		ندارم طاقت دوري ندارم
ز موج اشگ در جيحون نشسته		تني دارم ز دل در خون نشسته
روان خونابه از وي جوي در جوي		دلي دارم در او غم توي در توي
وجودي در عدم راهي نمانده		رواني ناوک غم درنشانده
ز من دلداده‌ي شيدا چه خواهي		غم از اين خسته‌ي تنها چه خواهي
خدايا چاره‌ي کارم تو داني		دلم سير آمد از جان و جواني
فرو بارد ز چشمم عقد پروين		چو باد آيد مرا زان عيش شيرين
که دود از گنبد گردان برآرم		چنان از شوق او افغان برآرم
گهي از ديده در جيحون نشينم		گهي از دست دل در خون نشينم
گهي بر روزگار خود بگريم		گهي بر حال زار خود بگريم
نفير از درد بيدرمان برآرم		گهي از سوز جان افغان برآرم
بوصف الحال خود اين شعر خوانم		به زاري جوي خون از ديده رانم