| برخاست غريوي از چپ و راست | | شوري ز شراب خانه برخاست |
| کز هر طرفي هزار غوغاست | | تا چشم بتم چه فتنه انگيخت؟ |
| کز جرعهاش هر که هست شيداست | | تا جام لبش کدام مي داد؟ |
| و آن باده هنوز در سر ماست | | ساقي، قدحي، که مست عشقم |
| وآن شيفتگي هنوز برجاست | | آن نعرهي شور همچنان هست |
| بيقامت تو نميشود راست | | کارم، که چو زلف توست در هم |
| کز جام، غرض مي مصفاست | | مقصود تويي مرا ز هستي |
| عکس رخ تو درو هويداست | | آيينهي روي توست جانم |
| رنگ رخش از پي چه زيباست ؟ | | گل رنگ رخ تو دارد ، ارنه |
| او را کشش از چه سوي بالاست؟ | | ور سرو نه قامت تو ديده است |
| خرم دل آن که در تماشاست | | باغي است جهان، ز عکس رويت |
| از هر ورق گل، آن که بيناست | | در باغ همه رخ تو بيند |
| گلزار و بهار و باغ و صحراست | | از عکس رخت دل عراقي |