دلي يا دلبري، يا جان و يا جانان، نمي‌دانم

دلي يا دلبري، يا جان و يا جانان، نمي‌دانم شاعر : فخرالدين عراقي همه هستي تويي، في‌الجمله، اين و آن نمي‌دانم دلي يا دلبري، يا جان و يا جانان، نمي‌دانم بجز تو در همه گيتي دگر جانان نمي‌دانم بجز تو در همه عالم دگر دلبر نمي‌بينم بجز سوداي وصل تو ميان جان نمي‌دانم بجز غوغاي عشق تو درون دل نمي‌يابم چه بازم در ره عشقت؟ که جان شايان نمي‌دانم چه آرم بر در وصلت؟ که دل لايق نمي‌افتد کجا افتاد آن مجنون، درين دوران؟ نمي‌دانم يکي دل داشتم پر خون شد آن هم...

شنبه، 6 فروردين 1390

تخمین زمان مطالعه:

موارد بیشتر برای شما

دلي يا دلبري، يا جان و يا جانان، نمي‌دانم

شاعر : فخرالدين عراقي

همه هستي تويي، في‌الجمله، اين و آن نمي‌دانم		دلي يا دلبري، يا جان و يا جانان، نمي‌دانم
بجز تو در همه گيتي دگر جانان نمي‌دانم		بجز تو در همه عالم دگر دلبر نمي‌بينم
بجز سوداي وصل تو ميان جان نمي‌دانم		بجز غوغاي عشق تو درون دل نمي‌يابم
چه بازم در ره عشقت؟ که جان شايان نمي‌دانم		چه آرم بر در وصلت؟ که دل لايق نمي‌افتد
کجا افتاد آن مجنون، درين دوران؟ نمي‌دانم		يکي دل داشتم پر خون شد آن هم از کفم بيرون
چه مي‌خواهد ازين مسکين سرگردان؟ نمي‌دانم		دلم سرگشته مي‌دارد سر زلف پريشانت
چه مي خواهي ازين مسکين سرگردان ؟ نمي دانم		دل و جان مرا هر لحظه بي جرمي بيزاري
و گر قصد دگر داري، من اين و آن نمي‌دانم		اگر مقصود تو جان است، رخ بنما و جان بستان
شکستي عهد، يا هستي بر آن پيمان؟ نمي‌دانم		مرا با توست پيماني، تو با من کرده‌اي عهدي
مرا يک موي بر تن نيست کت خواهان نمي‌دانم		تو را يک ذره سوي خود هواخواهي نمي‌بينم
چرا شد قسمت بختم ز تو حرمان؟ نمي‌دانم		چه بي‌روزي کسم، يارب، که از وصل تو محرومم!
چرايي از من حيران چنين پنهان؟ نمي‌دانم		چو اندر چشم هر ذره، چو خورشيد آشکارايي
چرا درد دل خود را دگر درمان نمي‌دانم؟		به اميد وصال تو دلم را شاد مي‌دارم
کجا جويم تو را آخر من حيران؟ نمي‌دانم		نمي‌يابم تو را در دل، نه در عالم، نه در گيتي
نمي‌دانم چه مي‌بينم من نادان؟ نمي‌دانم		عجب‌تر آنکه مي‌بينم جمال تو عيان، ليکن
وليکن آفتابي يا مه تابان؟ نمي‌دانم		همي‌دانم که روزوشب جهان روشن به روي توست
رها خواهم شدن يا ني، ازين زندان؟ نمي‌دانم		به زندان فراقت در، عراقي پايبندم شد