سر او در سر يقين و گمان

سر او در سر يقين و گمان شاعر : فخرالدين عراقي مايه‌ي کفر دان و هم ايمان سر او در سر يقين و گمان روي او شد وجود و پشت عدم حسن او راست آينه عالم نيست آيينه را بهر آينه‌دار روي آيينه را چه داري تار؟ روي آيينه را نگر ز آغاز آهن خويش را به آينه ساز پس به ايوان شاه حسن درآي زنگ از آيينه‌ي درون بزداي تا کني چشم جان بدو روشن همچو آيينه ديده شو همه تن شوي، آيينه خوي، روي به روي پشت بر خويش کن، مگر با اوي مثل خورشيد دان تو نور حبيب ...

شنبه، 6 فروردين 1390

تخمین زمان مطالعه:

موارد بیشتر برای شما

سر او در سر يقين و گمان

شاعر : فخرالدين عراقي

مايه‌ي کفر دان و هم ايمان		سر او در سر يقين و گمان
روي او شد وجود و پشت عدم		حسن او راست آينه عالم
نيست آيينه را بهر آينه‌دار		روي آيينه را چه داري تار؟
روي آيينه را نگر ز آغاز		آهن خويش را به آينه ساز
پس به ايوان شاه حسن درآي		زنگ از آيينه‌ي درون بزداي
تا کني چشم جان بدو روشن		همچو آيينه ديده شو همه تن
شوي، آيينه خوي، روي به روي		پشت بر خويش کن، مگر با اوي
مثل خورشيد دان تو نور حبيب		مثلي گوش کن بديع و غريب:
ذوق پيش آمده به وصافي		دل عاشق چو جرم مه صافي
چون برابر به آفتاب بود		ماه را نور بي‌حساب بود
ديده‌ي او دريچه‌ي دل اوست		زين صفت هر که قرب ديد بدوست
ز آفتابش نصيب گرمي بود		ديده‌اي را که روشني نفزود
گنه از ديده‌هاي خفاش است		نور خورشيد در جهان فاش است
چشم خفاش در نمي‌يابد		آفتابي چنين، که مي‌تابد
دان که نزديک بين هر دور است		ديده‌ي ما، اگرچه بي‌نور است
در نيابد، مگر تو دريابي		ساکن است او، مگر تو بشتابي
مگر اين راه را تو قطع کني		من نيارم شدن به پاي مني
زين بيابان نديد کسي پايان		زانکه هرگز به چشم بينايان
نقد بازار ملک لم‌يزلي است		چشم ما را تعلق ازلي است
نقد جود وجود اوست روان		در فضايي که هست در دو جهان
عقل نزديک وحدتش دوري		عرش در جنب قدرتش موري
«رب اني ظلمت نفسي» گوي		بر درش عالمان عامل خوي
پيشه‌ي «الذين اوتوا العلم»		در ره او بلا و محنت و حلم
محو دان در ره الهيت		فعل و فعال و وجد و ماهيت
کز کثافت لطافتش دور است		ديده را نيز روي آن نور است
عشق بيرون بود ز عالم عقل		گير کز عشق بايدت کم عقل
در تجاويف هر دماغي نيست		ور تو را نور ازين چراغي نيست
تا نيابي فراز قله‌ي وهم		کي کني سر عاشقان را فهم؟
خيز و سوداي لاابالي کن		از شواغل دماغ خالي کن
خويشتن را ز بند نرهاني؟		تا کي آخر به بند برهاني؟
کن رقم ابجد شرايع را		بستر الواح اين طبايع را