کرفس و اثرات درماني آن

کرفس گياهي است با نام علمي Apium graveolens که با نام عمومي Celery ويا Wild Celery در جهان مشهور است. گياه کرفس به خانواده جعفري (Umbelliferae) تعلق دارد.

اثرات درماني کرفس:
 

اثر ضد نقرس: مواد موجود در کرفس داراي خاصيت کاهش اسيد اوريک هستند.
اثر ادرارآور: کرفس داراي خاصيت ديورتيک يا به اصطلاح ادارار آور خوبي است و مي تواند در دفع بعضي از سنگ هاي مجاري ادرار موثر باشد.
اثر ضد نفخ: کرفس به علت دارا بودن اسانس (رايحه) داراي خاصيت ضد نفخ و محرک هضم غذا مي باشد.
اثر مسکن و آرام بخش: ترکيباتي که از جمله متيل فتالايد که در کرفس وجود دارند، داراي خاصيت کاهش اسپاسم، آرام بخش و مسکن هستند.
اثر ضد احتباس آب در بدن: کرفس داراي خاصيت خروج آب اضافي در بدن است. از اين خاصيت کرفس مي توان در جلوگيري از چاقي هايي که به علت احتباس آب در بدن به وجود آمده است (ادم)، استفاده کرد.
اثر افزايش شير: يکي ديگر از خواص کرفس ازدياد شير مادران شيرده پس از وضع حمل است.
از خواص ديگر کرفس مي توان اثر کاهش فشار خون و تا حدي ضد روماتيسم بودن آن را نام برد.

تذکر:
 

نکاتي که به عنوان احتياط بايد در نظر داشت اين است که افراد مبتلا به تورم کليه بايد از مصرف زياد کرفس خودداري کنند. همچنين زنان حامله در خوردن دانه کرفس بايد مواظب باشند، چون مصرف مقدار زياد دانه کرفس باعث تحريک رحم مي شود. همچنين افراد حساس به نور بايد از خوردن بيش از حد اندازه دانه کرفس خودداري نمايند، زيرا ممکن است باعث بروز درماتيت هاي پوستي در آنها شود. با توجه به اينکه دانه کرفس داراي خاصيت ضد ورم است، از آن در انگلستان بيش از 60 فرآورده ضد ورم تهيه مي کنند.

چگونگي مصرف:
 

با توجه به اينکه بعضي از خواص کرفس مربوط به ترکيبات موجود در اسانس (رايحه) آن است که در اثر پختن تا حد زيادي از بين مي رود، لذا اثرات کرفس خام به مراتب بهتر از پخته آن است، بنابراين براي کسب اثرات درماني مذکور، بهتر است از کرفس تازه و يا آب آن استفاده شود. مقدار مصرف کرفس به طور عادي روزانه حدود صد گرم و يا يک استکان از آب برگ و ساقه آن است.
منبع:نشريه دنياي تغذيه - ش100