من از موصل آمده ام
من از موصل آمده ام
اروج قياسي -رضا قلي زاده عليار
ناشر: نشر شاهد
نوبت چاپ: اول 1388
«تو آسايشگاه ما سيدي بود كه او هم عقايد عجيبي داشت. مي گفت:
- اين همه دعا مي كنيد كه چي، خودتان را مسخره كرده ايد؟ آدم حاجتش را از خدا نمي خواهد و اگر خواست، مي گيرد.
به كسي اجازه نمي داد در كارهاي شخصي اش كمكش كنند. يك كاسه ي آلومينيومي داشت كه شايد سالي يك بار مي شست. هر وقت از جنگ صحبت مي كرديم، مي گفت:
- امام بايد دستور بدهند پيرمردها بيايند در جبهه ها كشته شوند تا كشور از شر طاغوتي ها خلاص شود. اين ها اگر زنده بمانند جوانان را منحرف مي كنند. ما هم مي خنديديم. آسايشگاه هم عوض شد. خبر رسيد كه سيد مريض شده. همگي ناراحت شديم. «اصغر علي زادگان» هم آسايشگاهي سيد مي گفت:
- وقتي مريض شد نشست رو به قبله و گفت: خدايا تا امروز توان تحمل اسارت را داشتم و هيچ گله و شكايتي هم ندارم. اما ديگر طاقتم تمام شده. نجاتم بده. نگذار بيش از اين زجر بكشم.
دعاي سيد تمام شد. چند دقيقه بعد سرباز عراقي آمد آسايشگاه. نام چند نفر از پيرمردها را خواند كه فردا به ايران مي روند. يكي از آنها سيد بود. از تعجب كم مانده بود شاخ در بياوريم. خدايا تو چقدر نسبت به بندگانت مهربان هستي. بعد از رفتن سرباز سيد گفت از خدا اين طور بخواهيد و حاجت خود را بگيريد.
او خوانده بود و دعايش هم به درجه ي اجابت رسيده بود. اين حكايت سيد تأثير معنوي خوبي بر ما داشت و در دعاها توجه مان را بيشتر و بيشتر مي كرديم.»
خاطره شيريني بود از كتاب «من از موصل آمده ام». كتابي كه رضا قلي زاده عليار، از خاطرات جانباز آزاده اروج قياسي تدوين و نگارش كرده است.
اين كتاب پر از خاطرات تلخ و شيريني است كه در جنگ و اسارت و حتي قبل تر از آن بر اين رزمنده ي ديروز و آزاده امروز گذشته است.
هم راوي خوب روايت كرده است و هم نويسنده ساده نوشته است كتاب مي تواند همراه خوبي براي لحظات جوانان امروز باشد.
منبع:نشريه ي شاهد جوان شماره ي 53
اروج قياسي -رضا قلي زاده عليار
ناشر: نشر شاهد
نوبت چاپ: اول 1388
«تو آسايشگاه ما سيدي بود كه او هم عقايد عجيبي داشت. مي گفت:
- اين همه دعا مي كنيد كه چي، خودتان را مسخره كرده ايد؟ آدم حاجتش را از خدا نمي خواهد و اگر خواست، مي گيرد.
به كسي اجازه نمي داد در كارهاي شخصي اش كمكش كنند. يك كاسه ي آلومينيومي داشت كه شايد سالي يك بار مي شست. هر وقت از جنگ صحبت مي كرديم، مي گفت:
- امام بايد دستور بدهند پيرمردها بيايند در جبهه ها كشته شوند تا كشور از شر طاغوتي ها خلاص شود. اين ها اگر زنده بمانند جوانان را منحرف مي كنند. ما هم مي خنديديم. آسايشگاه هم عوض شد. خبر رسيد كه سيد مريض شده. همگي ناراحت شديم. «اصغر علي زادگان» هم آسايشگاهي سيد مي گفت:
- وقتي مريض شد نشست رو به قبله و گفت: خدايا تا امروز توان تحمل اسارت را داشتم و هيچ گله و شكايتي هم ندارم. اما ديگر طاقتم تمام شده. نجاتم بده. نگذار بيش از اين زجر بكشم.
دعاي سيد تمام شد. چند دقيقه بعد سرباز عراقي آمد آسايشگاه. نام چند نفر از پيرمردها را خواند كه فردا به ايران مي روند. يكي از آنها سيد بود. از تعجب كم مانده بود شاخ در بياوريم. خدايا تو چقدر نسبت به بندگانت مهربان هستي. بعد از رفتن سرباز سيد گفت از خدا اين طور بخواهيد و حاجت خود را بگيريد.
او خوانده بود و دعايش هم به درجه ي اجابت رسيده بود. اين حكايت سيد تأثير معنوي خوبي بر ما داشت و در دعاها توجه مان را بيشتر و بيشتر مي كرديم.»
خاطره شيريني بود از كتاب «من از موصل آمده ام». كتابي كه رضا قلي زاده عليار، از خاطرات جانباز آزاده اروج قياسي تدوين و نگارش كرده است.
اين كتاب پر از خاطرات تلخ و شيريني است كه در جنگ و اسارت و حتي قبل تر از آن بر اين رزمنده ي ديروز و آزاده امروز گذشته است.
هم راوي خوب روايت كرده است و هم نويسنده ساده نوشته است كتاب مي تواند همراه خوبي براي لحظات جوانان امروز باشد.
منبع:نشريه ي شاهد جوان شماره ي 53
