خوش اخلاقي در خانواده
هيچ گاه کلام محکم و پرمعناي پدرم را زماني که مي خواست اولين خواستگار را به خانه راه دهد فراموش نمي کنم. گويي به يکباره تمامي خواسته ها و ترسيماتي را که از يک زندگي داشتم با پاک کني پاک و جاي آن تنها يک جمله نقش بست «دخترم بدان که زندگي با مردي خوش خلق در خانه يي آهني در سرما و گرما آسان تر و شيرين تر از زندگي با مردي بداخلاق در عمارتي مجلل و زيباست.»
حسن خلق تنها مسيري است که انسان را مستقيم در جاده ي ارتباطات شخصي و اجتماعي به مقصد مي رساند و به عنوان حربه يي دشمنان را از پاي درمي آورد. اهميت اين موضوع تا آنجاست که پيامبر اکرم (ص) بعثت خود را براي به اتمام رساندن مکارم اخلاق معرفي مي کند. بنابراين مکارم اخلاق و بکارگيري اصول نيکو و صحيح در زندگي، مي تواند سعادت را به انسان تقديم کند. بدون آنکه متحمل مخارجي سنگين شده يا به نيرنگ و دسيسه متوسل شويم. اما آنچه مهم است اينکه اولاً: تاکيد بر حس خلق و معاشرت نيکو در خانواده چه از سوي زن و چه از سوي مرد براي چيست؟
ثانياً: حسن خلق در خانواده به چه معناست و چگونه مي توان فرد خوش اخلاقي براي همسرمان باشيم؟
پاسخ سؤال اول واضح و روشن است: چرا که حسن خلق به مانند نيرويي است که با رفتارهاي زن و مرد در داخل و خارج از خانه تعادل و همساني مي بخشد و دشواري هاي زندگي را آسان مي کند. در حقيقت حسن خلق، افسار مهارکننده ي خودبيني، خودخواهي، غرور و لجاجت است، که زندگي و در کنار هم بودن را آسان و قابل تحمل مي کند. اما براي پاسخ به سؤال دوم، دو مطلب مهم به نظر مي رسد:اول آنکه حسن خلق، رفتار نيکو و پسنديده يي است که لازمه ي آن ظهور در اعمال و رفتار زن و مرد است. دوم اينکه، تاثير پذيري از حسن خلق در اعمال اين دو نسبت به يکديگر، زماني ميسر است که با ايمان و اعتقاد قلبي همراه باشد. در غير اين صورت ظاهر سازي و نمايش از جانب يکي از اين دو يا هر دو سرانجام آنها را از مسير اخلاق نيکو دور مي کند. اخلاق نيکو و خوش خلقي در خانواده از چنان اهميتي برخوردار است که دين اسلام تحکيم بنيان خانواده را بر ايمان و اخلاق مي داند.
پيامبر اکرم(ص) در حديثي مي فرمايند: کامل ترين مردم از جهت ايمان کسي است که اخلاقش خوب تر باشد و بهترين شما کساني هستند که نسبت به همسران خود خوش رفتار باشند. بنابراين خوش خلقي براي همه ي ما در هر زمان و مکاني لازم است، اما اهميت آن در حفظ ساختار خانواده تا آنجاست که پيامبر(ص) در حديثي مي فرمايند: اگر کسي از دختر شما خواستگاري کرد و دين و اخلاقش را پسنديديد با او وصلت ايجاد کنيد وگرنه فتنه و فساد بزرگي در زمين به وجود مي آيد.
اولين قدم در راه اخلاق نيکو، ادب در کلام و گفتار است که نبايد از صميميت به دور و بي بي پروايي نزديک باشد. کلمات زيبا و جملات محبت آميز زن و مرد در خانه و حتي خارج از خانه هميشه بايد نو و تازه باشد و نبايد گذر ايام و در کنار هم بودن آنان را در برخورد کلامي با هم سرد و عادي کند.
آنان اگرچه با هم دوست و به هم نزديک هستند، اما حصار محبت و احترام مانع از آن مي شود که کلمات و جملاتي مانند: «بيا غذا بخور»، «مگه بهت نگفتم»، «بي عرضه» و ... جاي کلمات و جملاتي مانند: «بفرماييد غذا حاضر است»، «قبلاً که در اين باره باهم صحبت کرديم»، «از شما بيش از اين انتظار داشتم» و ... را بگيرد. عادت به سخن نيکو و دوري از گفتار زشت، انسان را به سوي خوش خلقي متقابل رهنمون مي کند. البته آنچه گفتار نيکو را کامل مي کند دربرگيرنده ي اخلاق نيکوست. آرام و شمرده صحبت کنيم. لبخند بزنيم، در کنار همسرمان بنشينيم، دست او را بگيريم و حرف هاي مان را با نيروي محبت به او منتقل کنيم.
از به کار بردن جملات امري پرهيز کنيم و اعتراض خود را مستقيم بيان نکنيم، مثلاً به جاي جمله ي «بلند شو، مگه قرار نبود بريم رستوران»، بگوييم «رستوران خيلي وقته منتظر ماست!» حتي براي شما که سال هاست از زندگي مشترک تان گذشته، شايد سخت باشد ولي غيرممکن نيست. به ياد داشته باشيم که کمتر کسي است که عادت بد يا صفت ناشايست خود را در اثر تندي و پرخاشگري تغيير دهد. اما با توکل بر خدا و کمي همت، همراه با صبر و گذشت مي توانيم در مقابل رفتار ناشايست طرف مقابل، او را به اشتباهش آگاه و به عبارتي او را شرمنده مي کنيم. اکنون شما هم مي توانيد طعم شيرين خوشبختي را احساس کنيد.
منبع:هفت روز زندگي شماره 92
حسن خلق تنها مسيري است که انسان را مستقيم در جاده ي ارتباطات شخصي و اجتماعي به مقصد مي رساند و به عنوان حربه يي دشمنان را از پاي درمي آورد. اهميت اين موضوع تا آنجاست که پيامبر اکرم (ص) بعثت خود را براي به اتمام رساندن مکارم اخلاق معرفي مي کند. بنابراين مکارم اخلاق و بکارگيري اصول نيکو و صحيح در زندگي، مي تواند سعادت را به انسان تقديم کند. بدون آنکه متحمل مخارجي سنگين شده يا به نيرنگ و دسيسه متوسل شويم. اما آنچه مهم است اينکه اولاً: تاکيد بر حس خلق و معاشرت نيکو در خانواده چه از سوي زن و چه از سوي مرد براي چيست؟
ثانياً: حسن خلق در خانواده به چه معناست و چگونه مي توان فرد خوش اخلاقي براي همسرمان باشيم؟
پاسخ سؤال اول واضح و روشن است: چرا که حسن خلق به مانند نيرويي است که با رفتارهاي زن و مرد در داخل و خارج از خانه تعادل و همساني مي بخشد و دشواري هاي زندگي را آسان مي کند. در حقيقت حسن خلق، افسار مهارکننده ي خودبيني، خودخواهي، غرور و لجاجت است، که زندگي و در کنار هم بودن را آسان و قابل تحمل مي کند. اما براي پاسخ به سؤال دوم، دو مطلب مهم به نظر مي رسد:اول آنکه حسن خلق، رفتار نيکو و پسنديده يي است که لازمه ي آن ظهور در اعمال و رفتار زن و مرد است. دوم اينکه، تاثير پذيري از حسن خلق در اعمال اين دو نسبت به يکديگر، زماني ميسر است که با ايمان و اعتقاد قلبي همراه باشد. در غير اين صورت ظاهر سازي و نمايش از جانب يکي از اين دو يا هر دو سرانجام آنها را از مسير اخلاق نيکو دور مي کند. اخلاق نيکو و خوش خلقي در خانواده از چنان اهميتي برخوردار است که دين اسلام تحکيم بنيان خانواده را بر ايمان و اخلاق مي داند.
پيامبر اکرم(ص) در حديثي مي فرمايند: کامل ترين مردم از جهت ايمان کسي است که اخلاقش خوب تر باشد و بهترين شما کساني هستند که نسبت به همسران خود خوش رفتار باشند. بنابراين خوش خلقي براي همه ي ما در هر زمان و مکاني لازم است، اما اهميت آن در حفظ ساختار خانواده تا آنجاست که پيامبر(ص) در حديثي مي فرمايند: اگر کسي از دختر شما خواستگاري کرد و دين و اخلاقش را پسنديديد با او وصلت ايجاد کنيد وگرنه فتنه و فساد بزرگي در زمين به وجود مي آيد.
اولين قدم در راه اخلاق نيکو، ادب در کلام و گفتار است که نبايد از صميميت به دور و بي بي پروايي نزديک باشد. کلمات زيبا و جملات محبت آميز زن و مرد در خانه و حتي خارج از خانه هميشه بايد نو و تازه باشد و نبايد گذر ايام و در کنار هم بودن آنان را در برخورد کلامي با هم سرد و عادي کند.
آنان اگرچه با هم دوست و به هم نزديک هستند، اما حصار محبت و احترام مانع از آن مي شود که کلمات و جملاتي مانند: «بيا غذا بخور»، «مگه بهت نگفتم»، «بي عرضه» و ... جاي کلمات و جملاتي مانند: «بفرماييد غذا حاضر است»، «قبلاً که در اين باره باهم صحبت کرديم»، «از شما بيش از اين انتظار داشتم» و ... را بگيرد. عادت به سخن نيکو و دوري از گفتار زشت، انسان را به سوي خوش خلقي متقابل رهنمون مي کند. البته آنچه گفتار نيکو را کامل مي کند دربرگيرنده ي اخلاق نيکوست. آرام و شمرده صحبت کنيم. لبخند بزنيم، در کنار همسرمان بنشينيم، دست او را بگيريم و حرف هاي مان را با نيروي محبت به او منتقل کنيم.
از به کار بردن جملات امري پرهيز کنيم و اعتراض خود را مستقيم بيان نکنيم، مثلاً به جاي جمله ي «بلند شو، مگه قرار نبود بريم رستوران»، بگوييم «رستوران خيلي وقته منتظر ماست!» حتي براي شما که سال هاست از زندگي مشترک تان گذشته، شايد سخت باشد ولي غيرممکن نيست. به ياد داشته باشيم که کمتر کسي است که عادت بد يا صفت ناشايست خود را در اثر تندي و پرخاشگري تغيير دهد. اما با توکل بر خدا و کمي همت، همراه با صبر و گذشت مي توانيم در مقابل رفتار ناشايست طرف مقابل، او را به اشتباهش آگاه و به عبارتي او را شرمنده مي کنيم. اکنون شما هم مي توانيد طعم شيرين خوشبختي را احساس کنيد.
منبع:هفت روز زندگي شماره 92
