مصرف دخانيات يا خودکشي تدريجي
نويسنده: سيد مريد جابري فرد استفاده از گياه توتون، اولين بار در قرن 15 ميلادي و پس از سفر اکتشافي کريستف کلمب به قاره آمريکا در ميان بوميان منطقه مشاهده گرديد سپس پرتغال، نخستين کشور اروپايي بود که اين گياه را از قاره آمريکا به ديگر کشورهاي اروپايي روانه ساخت.
توتون و تنباکو اولين بار در دوره صفويه توسط پرتغالي ها وارد ايران شد لذا سابقه اي 300 ساله در کشورمان دارد. عليرغم سابقه 300 ساله کشت توتون و تنباکو در ايران، صنعت توليد سيگارت در کشور، قدمتي 70 ساله دارد. در سال 1317 اولين مجتمع صنفي توليد سيگارت در زميني به مساحت 10 هکتار در خيابان قزوين تهران به بهره برداري رسيد که هم اکنون نيز فعال است به طور کلي، سالهاي 1315 تا 1350 بستر پيدايش و تحولات صنعت دخانيات ايران بوده است.
از جمله مصايبي که جهان ما بخصوص کشورهاي در حال توسعه با آن مواجه است و سلامت انسانها را به شدت تهديد مي کند بلاي دخانيات است که شايد اين زندگي معلول زندگي ماشيني و تضارب آن با دنياي سنتي و قديمي است.
سيگار که اکنون هر کسي با آن آشنايي دارد کلمه اي اسپانيايي است که از (سيگارا) به معني (در کاغذ پيچيدن) مشتق شده است بنابر آمار اعلام شده روزانه بين 80 تا 100 هزار نفر در کشورهاي در حال توسعه به سيگار رو مي آورند و سود حاصل از خرده فروشي 6 تريليون سيگار ساليانه در جهان 300 ميليارد دلار برآورد شده است.
امروزه بيش از 4 هزار ماده مضر در سيگار کشف شده و هر روزه هم محققان علوم پزشکي به عوارض جديدي از سيگار دست مي يابند. هر چه سن فرد در موقع شروع سيگار کشيدن کمتر باشد احتمال بروز سرطان در او بيشتر مي شود طي گزارشي از 143 بيماري که به علت سرطان ريه تحت درمان قرار داشتند فقط 7 درصد آنها هيچ وقت سيگار نکشيده بودند و اين يعني اعلام خطر به سيگاري ها و کساني که علاقه به سيگار کشيدن دارند و به خصوص جوان هستند.
بايد توجه داشت که بسياري از کودکان و نوجوانان موقعي شروع به استعمال دخانيات مي کنند که بسيار جوان، ناآگاه و ناتوان از درک زيان هاي حاصله از اعتياد به دخانيات هستند. بنابراين همه مردم بايد بر اين حقيقت واقف باشند که جواني و نوجواني دوره تجربه اندوزي، استقلال طلبي، ابراز وجود، کنجکاوي و سرکشي است و درصورت هدايت ناصحيح، به بيراهه کشيده شدن حتمي خواهد بود.
روي آوردن جوانان و نوجوانان به سيگار به عوامل مختلفي از جمله عمل متقابل و پيچيده عوامل محيطي (نداشتن احساس امنيت اقتصادي و اجتماعي، قرار گرفتن در شب نشيني ها و تجمع هاي دوستانه بخصوص با حضور افراد معتاد، نداشتن برنامه ريزي صحيح و مناسب جهت پرکردن اوقات فراغت جوانان و ... ) آمادگي ژنتيکي، الگوهاي رفتاري، انگيزه ها و عوامل دروني و اجتماعي (ندامت هاي شديد، مشکلات روحي و عاطفي) بستگي دارد. نا آشنايي و توجه نکردن به تغيير و تحولات دوران نوجواني از طرف خانواده ها را نيز از جمله مواردي مي دانند که بسيار مؤثر است، عوامل فوق سبب بروز تضادهاي خانوادگي شده و در نهايت فرد به سوي رفتارهاي ناهنجار از جمله سيگار و احياناً اعتياد کشيده مي شود.
هر چند فعاليت هاي مقدماتي عليه مصرف دخانيات معمولاً از سوي وزارت بهداشت به صورت اوليه اعمال مي شود ولي ساير وزارتخانه ها از جمله وزارت آموزش و پرورش و ... و از همه مهمتر خانواده ها بايد از مسئوليت هاي خود در رابطه با مسائل دخانيات آگاه شوند و به تناسب آن عمل کنند.
کوتاه سخن آنکه، آنچه در بررسي تومار دخانيات غير قابل توجيه و مبهوت کننده است، مصرف دخانيات است.
در حالي که عقل سالم حکم مي کند انسان از هواي سالم و تميز و غير آلوده براي استنشاق و ادامه حيات خود استفاده کند وارد کردن دود حاصل از سوختن توتون با 4 هزار مواد سمي و غير سمي عاقلانه به نظر نمي رسد و در حالي که استشمام بوي خوش و هواي مطبوع و آزاد در شرع و عرف توصيه مي شود وارد کردن دود حاصل از سوختن گياه سمي مانند توتون به بدن يک عمل نامعقول و مضحک است.
به راستي مصرف دخانيات سرطان زا و سکته آور بوده و بدون شک از عمر بشر مي کاهد، حال با کدام مجوز الهي يا اجتماعي خودکشي تدريجي مي کنيم؟ و يا عامل آن براي ديگران مي شويم؟
منبع:نشريه پيام پزشک، شماره 45
توتون و تنباکو اولين بار در دوره صفويه توسط پرتغالي ها وارد ايران شد لذا سابقه اي 300 ساله در کشورمان دارد. عليرغم سابقه 300 ساله کشت توتون و تنباکو در ايران، صنعت توليد سيگارت در کشور، قدمتي 70 ساله دارد. در سال 1317 اولين مجتمع صنفي توليد سيگارت در زميني به مساحت 10 هکتار در خيابان قزوين تهران به بهره برداري رسيد که هم اکنون نيز فعال است به طور کلي، سالهاي 1315 تا 1350 بستر پيدايش و تحولات صنعت دخانيات ايران بوده است.
از جمله مصايبي که جهان ما بخصوص کشورهاي در حال توسعه با آن مواجه است و سلامت انسانها را به شدت تهديد مي کند بلاي دخانيات است که شايد اين زندگي معلول زندگي ماشيني و تضارب آن با دنياي سنتي و قديمي است.
سيگار که اکنون هر کسي با آن آشنايي دارد کلمه اي اسپانيايي است که از (سيگارا) به معني (در کاغذ پيچيدن) مشتق شده است بنابر آمار اعلام شده روزانه بين 80 تا 100 هزار نفر در کشورهاي در حال توسعه به سيگار رو مي آورند و سود حاصل از خرده فروشي 6 تريليون سيگار ساليانه در جهان 300 ميليارد دلار برآورد شده است.
امروزه بيش از 4 هزار ماده مضر در سيگار کشف شده و هر روزه هم محققان علوم پزشکي به عوارض جديدي از سيگار دست مي يابند. هر چه سن فرد در موقع شروع سيگار کشيدن کمتر باشد احتمال بروز سرطان در او بيشتر مي شود طي گزارشي از 143 بيماري که به علت سرطان ريه تحت درمان قرار داشتند فقط 7 درصد آنها هيچ وقت سيگار نکشيده بودند و اين يعني اعلام خطر به سيگاري ها و کساني که علاقه به سيگار کشيدن دارند و به خصوص جوان هستند.
بايد توجه داشت که بسياري از کودکان و نوجوانان موقعي شروع به استعمال دخانيات مي کنند که بسيار جوان، ناآگاه و ناتوان از درک زيان هاي حاصله از اعتياد به دخانيات هستند. بنابراين همه مردم بايد بر اين حقيقت واقف باشند که جواني و نوجواني دوره تجربه اندوزي، استقلال طلبي، ابراز وجود، کنجکاوي و سرکشي است و درصورت هدايت ناصحيح، به بيراهه کشيده شدن حتمي خواهد بود.
روي آوردن جوانان و نوجوانان به سيگار به عوامل مختلفي از جمله عمل متقابل و پيچيده عوامل محيطي (نداشتن احساس امنيت اقتصادي و اجتماعي، قرار گرفتن در شب نشيني ها و تجمع هاي دوستانه بخصوص با حضور افراد معتاد، نداشتن برنامه ريزي صحيح و مناسب جهت پرکردن اوقات فراغت جوانان و ... ) آمادگي ژنتيکي، الگوهاي رفتاري، انگيزه ها و عوامل دروني و اجتماعي (ندامت هاي شديد، مشکلات روحي و عاطفي) بستگي دارد. نا آشنايي و توجه نکردن به تغيير و تحولات دوران نوجواني از طرف خانواده ها را نيز از جمله مواردي مي دانند که بسيار مؤثر است، عوامل فوق سبب بروز تضادهاي خانوادگي شده و در نهايت فرد به سوي رفتارهاي ناهنجار از جمله سيگار و احياناً اعتياد کشيده مي شود.
هر چند فعاليت هاي مقدماتي عليه مصرف دخانيات معمولاً از سوي وزارت بهداشت به صورت اوليه اعمال مي شود ولي ساير وزارتخانه ها از جمله وزارت آموزش و پرورش و ... و از همه مهمتر خانواده ها بايد از مسئوليت هاي خود در رابطه با مسائل دخانيات آگاه شوند و به تناسب آن عمل کنند.
کوتاه سخن آنکه، آنچه در بررسي تومار دخانيات غير قابل توجيه و مبهوت کننده است، مصرف دخانيات است.
در حالي که عقل سالم حکم مي کند انسان از هواي سالم و تميز و غير آلوده براي استنشاق و ادامه حيات خود استفاده کند وارد کردن دود حاصل از سوختن توتون با 4 هزار مواد سمي و غير سمي عاقلانه به نظر نمي رسد و در حالي که استشمام بوي خوش و هواي مطبوع و آزاد در شرع و عرف توصيه مي شود وارد کردن دود حاصل از سوختن گياه سمي مانند توتون به بدن يک عمل نامعقول و مضحک است.
به راستي مصرف دخانيات سرطان زا و سکته آور بوده و بدون شک از عمر بشر مي کاهد، حال با کدام مجوز الهي يا اجتماعي خودکشي تدريجي مي کنيم؟ و يا عامل آن براي ديگران مي شويم؟
منبع:نشريه پيام پزشک، شماره 45
