پيام هايي که خود را نابود مي کنند!

چگونه مي توان ارتباطات خود را سري نگه داشت؟
 

وقتي که باراک اوباما به عنوان رئيس جمهور جديد آمريکا، شروع به کار کرد يکي از اولين کشمکش هاي او با مشاوران حقوقي کاخ سفيد اين بود که اوباما علاقه مند بود تلفن همراه محبوب خود با مارک "بلاک بري" را همراه داشته باشد، اما مشاورانش با اين کار مخالفت مي کردند. علت آن بود که آنان نگران امنيت پيام هاي ارسالي توسط مرد شماره يک ايالات متحده بودند. پيام هايي که در شبکه اينترنت باقي مي مانند و هرگز پاک نمي شوند، پس احتمال دسترسي افراد ناباب به اين پيام ها وجود دارد.
مردم معمولاً اطلاع ندارند، پيام هايي را که از طريق شبکه اينترنت رد و بدل مي کنند، کجا نگهداري شده و در صورت ضرورت، چه زماني پاک مي شوند؟ چنين شرايط ناشناخته اي، بالقوه وضعيتي را فراهم مي کند که اطلاعات خصوصي افراد مورد سوءاستفاده قرار گيرد. حتي گاهي اين اطلاعات ممکن است از محاکم قضايي سر دربياورد و عليه صاحب آن به کار گرفته شود. بدتر از اين شرايطي است که چنين اطلاعاتي به دست "هکرها" بيفتد.
در 13 آگوست سال جاري ميلادي، يک گروه از دانشمندان علوم رايانه، تحت رهبري خانم دکتر "روکسانا کيم باسو" از دانشگاه واشنگتن سياتل به هجدهمين سمپوزيوم سيستم هاي امنيتي در مونترال کانادا طرحي را در بخش الکترونيک ارائه کردند که پيام هاي اينترنتي را در فاصله زماني کوتاهي پس از ارسال از شبکه اينترنت پاک مي کند.
تکنيک ابداع شده توسط خانم "کيم باسو" و همکارانش از يکي از فضاهاي حداقل امن براي ذخيره پيام هاي رمزگذاري شده، استفاده مي کند و پس از مدت قابل اطميناني پيام هاي ارسالي را نابود مي کند.
شبکه P2P که در سال 1990 ابداع شده و با گسترش شبکه هاي به اشتراک گذاري موسيقي نظير Napster ,KazaA رشد يافت به هر کاربري اين امکان را مي دهد که بتواند وارد سيستم رايانه ساير کاربران شود و آهنگ مورد علاقه آن را براي خود دانلود و ذخيره کند. در سال هاي اخير شبکه P2P فايل هاي اشتراکي ديگري را علاوه بر موسيقي به فايل هاي موجود خود اضافه کرده است. دکتر کيم باسو و همکارانش دريافتند که چون رايانه ها در يک فاصله زماني مناسب ثابتي، خاموش و روشن مي شوند، آنها مي توانند از اين شبکه براي ذخيره کردن موقت کليدهاي رمز استفاده کند.
محققان نمونه اي از يک نرم افزار به نام "Vanish" (ناپديد کننده) را توسعه دادند که اطلاعات پيام ها را قبل از ارسال رمز گذاري مي کند.
پيام ها در تکه هاي رمزگذاري شده و مجزا از هم ارسال مي شود. سپس اطلاعات انتخاب شده به صورت تصادفي به گره هايي که به وسيله رايانه هاي متصل به شبکه P2P ايجاد شده، وارد مي شود. اطلاعات نشسته روي گره ها، قطعات کليدهاي رمز، منتظر تکه هاي ديگري از پيام مي مانند که نرم افزار در اختيار آنها قرار دهد تا در نهايت پيام هاي رمز شده را بخواند.البته تکه هاي کليد رمز تا ابد در شبکه باقي نمي ماند. وقتي يک رايانه ارتباطش با شبکه قطع مي شود، گره ها پيا م ها را قطع مي کند و اطلاعات رمزگذاري شده و ذخيره شده نابود مي شود.
اين بدان معناست که در چند ساعت اول ارسال يک کليد رمز، شماره قطعات مورد نياز براي ساختن و ارسال پيام خوانا به آساني قابل جمع آوري خواهد بود.
هر چه زمان بگذرد تعداد بيشتري از رايانه ها در شبکه P2P قطع ارتباط خواهند کرد، لذا زمان رمزگذاري نمي تواند زياد ادامه داشته باشد و در نتيجه فرآيند نابودي خود به خودي پيام آغاز مي شود.
در حال حاضر هر پيام حدود 8 ساعت قبل از ناپديد شدن، دوام مي آورد اما دکتر "کيم باسو" پيشنهاد مي کند که اين دوره 8 ساعته را مي توان متناسب با نياز ـ تعداد قطعات و کليدهاي رمز ارسال شده ـ افزايش يا کاهش داد.
سيستم هاي اينترنتي طراحي شده در گذشته، براي رمزگذاري نامه هاي الکترونيک تماماً به راه هاي نگهداري و حفاظت مطمئن از کليدهاي رمز تکيه داشتند و سازمان هاي دولتي به هر حال راه هايي را پيدا کرده بودند که شرکت هاي توليد کننده رايانه از آن کليد حفاظت کنند، اما نرم افزار جديد نياز چنداني به حفاظت ندارد. چون به نظر مي رسد توانايي آن را دارد که پيام هاي قديمي را هم به پيام هاي رمزدار غير قابل خواندن تبديل کند.
شايد با سنجش ميزان امنيت واقعي اين سيستم آقاي اوباما هم بتواند در نهايت با آسودگي از اين نرم افزار استفاده کند.
منبع: دانشمند شماره 552