دوست واقعي خود را بشناسيد

رفيق روزهاي باراني
 

دوست حقيقي آن است که زمان نياز به ياد تو باشد، زماني که تو غمگين و دل شکسته هستي تو را تنها نگذارد و پاي درد دلت بنشيند.
دوست واقعي آن است که اگر تو را در حال لغزشي مي بيند، تو را از آن کار باز دارد، نه اينکه روي کارهاي نادرست تو و راه کجي که مي روي سرپوش بگذارد.
دوست واقعي آن است که تا پاي مرگ راز تو را در سينه نگه دارد و هرگز آن راز را در نبود تو به زبان نياورد.
دوست واقعي آن است که هرگز و تحت هيچ شرايطي به تو دروغ نگويد، کسي که به تو دروغ مي گويد مکار و حيله گر است.
دوست حقيقي آن است که تو را با افرادي که قهر هستي، آشتي بدهد و هرگز دوست نداشته باشد که تو فقط مال او باشي.
دوست واقعي هرگز به تو دشنام نمي دهد و دل تو را با سخنانش نمي شکند. او همواره با زباني خوش با تو سخن مي گويد.
يک دوست حقيقي هرگز طاقت شکست و ناراحتي تو را ندارد و براي رسيدن به موفقيت به تو کمک خواهد کرد.
دوست خوب از دوست شدن تو با دوستان ديگرش نمي هراسد و به دوستان ديگرت حسادت نمي ورزد.
يک دوست واقعي هرگز تاريخ تولد تو را از ياد نخواهد برد و از آن سر دنيا هم به يادت خواهد بود.
يک دوست حقيقي همراهي مهربان و دلسوز براي تو است و با راهنمايي هاي غلط تو را گمراه نمي کند.
يک دوست واقعي حدود دوستي را مي داند و به دوستي اش پايبند است.
يک دوستي حقيقي واقع بين است، براي تو و عقيده هايت ارزش قايل است و هرگز با تو قهر نمي کند.
يک دوست حقيقي به هيچ قيمت اجازه نمي دهد که دوستي تان به هم بخورد و تا سر حد جان براي دوام اين رابطه تلاش مي کند.
يک دوست حقيقي شما را به ايمان، خداپرستي و کارهاي نيکو دعوت مي کند تا در کنار خود جايگاه نيکويي در بهشت برايت فراهم سازد.
منبع: کانون خانواده 229