نام هاي شعله ور

شهيد حسين تاجيك
 

تاريخ تولد: 1337/8/28
 

محل تولد: ورامين
 

تاريخ شهادت: 1365
 

محل شهادت: شملچه
 

در هواي پاييزي و خنك سال 1337 در خانه اي از نور ايمان، مادري اولين ثمره عشق خود را به دنيا آورد. پدر و مادر نام او را حسين گذاشتند. چون هر دو عاشق امام حسين(ع) و اهل بيت پيامبر(ص) بودند. آنان حسين را به بهترين نحو تربيت كردند. حسين آدم منظم و مرتبي بود و هيچ وقت كسي را به زحمت نمي انداخت. در درس نيز بسيار كوشا بود. او براي اينكه در مشكلات زندگي با پدر و مادر همراه باشد به استخدام صنايع پارچين درآمد و خوشحال بود كه مي تواند به خانواده كمك كند. ولي هميشه از اينكه اقتصاد و صنايع كشور به دست بيگانگان بود ناراحت بود و دعا مي كرد كه هر چه زودتر انقلاب پيروز شود. او خيلي به فكر فقرا بود و هميشه سعي مي كرد به آنها به طور مخفيانه كمك كند. حسين در سال 1358 ازدواج كرد كه حاصل اين ازدواج دو فرزند بود. او با اينكه در پارچين حسابداري مي كرد، درس هم مي خواند و در خانه نيز به همسرش كمك مي كرد. او در جبهه امام جماعت مي شد و بچه ها پشت سرش نماز مي خواندند. حسين همه را به نماز اول وقت تشويق مي كرد و مي گفت سعي كنيد تا مي توانيد نمازتان را با جماعت برگزار كنيد و از نماز شب غافل نشويد، پيرو خط امام و ولايت باشيد و هيچ وقت رهبر زمان را تنها نگذاريد. حسين خواندن قرآن را خيلي دوست داشت و هميشه مي گفت قرآن بخوانيد و آن را از دست نامحرمان حفظ كنيد. او دو آرزو در اين دنيا داشت. يكي اينكه عراق از دست غاصبان و زورگويان نجات پيدا كند و راه كربلا باز شود و مردم ايران به پابوس امام حسين(ع) بروند و ديگر اينكه به شهادت برسد. ايشان بالاخره در سال 1365 در شلمچه به آرزوي ديرينه خود رسيد و شربت شهادت نوشيد.
منبع: نشريه روزهاي زندگي، شماره 330.