زمستان و خشکی پوست
یکی از علل مهم مراجعه بسیاری از بیماران بخصوص افراد میانسال و مسن به درمانگاه های پوست در فصل زمستان بروز خشکی، خارش و گاهی ترک های پوستی بخصوص در دست، پا، ساق، ساعد و صورت است و مطمئنا این خشکی و خارش زمانی در پوست بیشتر خواهد شد که با عوامل شیمیایی، تحریک کننده و حتی آلاینده های ناشی از آلودگی هوا مواجه شوند. زیرا ذرات آلاینده به راحتی در منافذ، شیارها و ترک های پوستی نفوذ نموده و به همراه سرما بر شدت خشکی، خارش و حتی بروز اگزمای در افراد مستعد از هر سنی می افزاید.
براساس مطالعات انجام شده، سرما ضمن کاهش دمای پوست بخصوص در انتهای اندام ها و صورت موجب کاهش تعریق و ترشحات غدد سباسه که تامین کننده رطوبت و چربی طبیعی پوست هستند، می شود. از سوی دیگر این خشکی در افراد مسن، اطفال و کسانی که سوابقی از اگزما و حساسیت های پوستی را دارند، بیشتر خواهد بود.
قبل از بیان نحوه درمان باید بدانیم که پوست خشک از منافذ کوچک با کاهش قابل ملاحظه در نوعی ماده چربی به نام «sebum» که نقش محافظ و نرم کننده پوست را دارد، مشخص می شود و به همین علت (کمبود رطوبت طبیعی)، پوست نواحی خشک اغلب پوسته پوسته می شود. این نوع پوست ها ظاهر ظریف و شکننده دارند و نسبت به تغییرات اقلیمی مانند باد، دما و رطوبت آسیب پذیر هستند و برای تشخیص آن کافی است صورت خود را با آب شسته و آن را خشک کنید. سپس به مدت چند دقیقه دستمال کاغذی را روی پوست خود قرار دهید. اگر دستمال کاغذی به وسیله چربی پوست تغییر رنگ نداد یعنی پوست شما خشک است.
مهم ترین و اولین توصیه به چنین افرادی در فصل زمستان، پرهیز از حضور در مکان و ساعات بسیار سرد است و در صورت ضرورت پوشش کامل بدن به منظور حفظ دمای بدن با لباس، دستکش و جوراب کاملا نخی ضروری است. دیگر آن که از شستشوی مکرر دست، صورت و بدن با صابون خودداری و تلاش کنید از مایع یا نوعی صابون به نام پن استفاده کنید که آلودگی و کثیفی پوست را بدون حذف چربی آن پاک می کند. مصرف نرم کننده ها و مرطوب کننده ها در حالی که سطح پوست مختصر مرطوب است، بسیار مفید خواهد بود.
زیرا این رطوبت به همراه کرم های نرم کننده همانند یک لایه محافظت کننده بتدریج جذب پوست شده و بر طراوت و مقاومت آن می افزاید، اما مصرف مایعات فراوان (نوشیدنی گرم) و آبمیوه و پرهیز از استعمال دخانیات از توصیه های مهم دیگر است که رطوبت بیشتری را در سطح پوست تامین و حفظ می کند. مصرف بیش از اندازه داروهای تقویتی همانند قرص های ویتامین E و ویتامین A که از دسته ویتامین های محلول در چربی هستند، می توانند موجب خشکی بیشتر پوست شوند.
توصیه آخر: اگر چنانچه دچار اگزما یا زخم های سطحی یا بیماری های بافت همبند و کلاژن مانند برگر، سیانوز، واسکولیت، لوپوس و بیماری های سرمایی پوست در نواحی صورت، دست، پا و ساق هستید و بخصوص اگر دیابت دارید، باید بدانید که در صورت عدم رعایت این دستورها و حضور مستمر در هوای سرد مبتلا به زخم های عمیق در همان نواحی خواهید شد که به مراتب درمان آن مشکل تر از قبل خواهد بود و در صورت بروز کبودی و زخم، ایجاد گرمای ملایم در اطراف پوست آسیب دیده به منظور جریان خون بیشتر و مصرف همزمان آنتی بیوتیک موضعی با دستور پزشک مورد توصیه است.
منبع:روزنامه جام جم
ارسال توسط کاربر محترم سایت : hasantaleb
براساس مطالعات انجام شده، سرما ضمن کاهش دمای پوست بخصوص در انتهای اندام ها و صورت موجب کاهش تعریق و ترشحات غدد سباسه که تامین کننده رطوبت و چربی طبیعی پوست هستند، می شود. از سوی دیگر این خشکی در افراد مسن، اطفال و کسانی که سوابقی از اگزما و حساسیت های پوستی را دارند، بیشتر خواهد بود.
قبل از بیان نحوه درمان باید بدانیم که پوست خشک از منافذ کوچک با کاهش قابل ملاحظه در نوعی ماده چربی به نام «sebum» که نقش محافظ و نرم کننده پوست را دارد، مشخص می شود و به همین علت (کمبود رطوبت طبیعی)، پوست نواحی خشک اغلب پوسته پوسته می شود. این نوع پوست ها ظاهر ظریف و شکننده دارند و نسبت به تغییرات اقلیمی مانند باد، دما و رطوبت آسیب پذیر هستند و برای تشخیص آن کافی است صورت خود را با آب شسته و آن را خشک کنید. سپس به مدت چند دقیقه دستمال کاغذی را روی پوست خود قرار دهید. اگر دستمال کاغذی به وسیله چربی پوست تغییر رنگ نداد یعنی پوست شما خشک است.
مهم ترین و اولین توصیه به چنین افرادی در فصل زمستان، پرهیز از حضور در مکان و ساعات بسیار سرد است و در صورت ضرورت پوشش کامل بدن به منظور حفظ دمای بدن با لباس، دستکش و جوراب کاملا نخی ضروری است. دیگر آن که از شستشوی مکرر دست، صورت و بدن با صابون خودداری و تلاش کنید از مایع یا نوعی صابون به نام پن استفاده کنید که آلودگی و کثیفی پوست را بدون حذف چربی آن پاک می کند. مصرف نرم کننده ها و مرطوب کننده ها در حالی که سطح پوست مختصر مرطوب است، بسیار مفید خواهد بود.
زیرا این رطوبت به همراه کرم های نرم کننده همانند یک لایه محافظت کننده بتدریج جذب پوست شده و بر طراوت و مقاومت آن می افزاید، اما مصرف مایعات فراوان (نوشیدنی گرم) و آبمیوه و پرهیز از استعمال دخانیات از توصیه های مهم دیگر است که رطوبت بیشتری را در سطح پوست تامین و حفظ می کند. مصرف بیش از اندازه داروهای تقویتی همانند قرص های ویتامین E و ویتامین A که از دسته ویتامین های محلول در چربی هستند، می توانند موجب خشکی بیشتر پوست شوند.
توصیه آخر: اگر چنانچه دچار اگزما یا زخم های سطحی یا بیماری های بافت همبند و کلاژن مانند برگر، سیانوز، واسکولیت، لوپوس و بیماری های سرمایی پوست در نواحی صورت، دست، پا و ساق هستید و بخصوص اگر دیابت دارید، باید بدانید که در صورت عدم رعایت این دستورها و حضور مستمر در هوای سرد مبتلا به زخم های عمیق در همان نواحی خواهید شد که به مراتب درمان آن مشکل تر از قبل خواهد بود و در صورت بروز کبودی و زخم، ایجاد گرمای ملایم در اطراف پوست آسیب دیده به منظور جریان خون بیشتر و مصرف همزمان آنتی بیوتیک موضعی با دستور پزشک مورد توصیه است.
منبع:روزنامه جام جم
ارسال توسط کاربر محترم سایت : hasantaleb
/ج
