یادی از شهید چمران

گفتاري از حاج حسين خليل، معاون سياسي دبير کل حزب الله لبنان
 

درآمد
 

آنچه در زير آمده، توضيحي است که به قلم معاون سياسي دبير کل حزب الله لبنان که در کوران مبارزات شيعيان مظلوم و گروه هاي مقاومت بر عليه اسرائيل غاصب، در کنار شهيد دکتر چمران بوده است، به اختصار درباره اين شهيد بزرگوار به رشته تحرير درآمده و توسط عليرضا موسوي به فارسي برگردانده شده است.
روابطي که با شهيد چمران داشتم گاهاً بسيار گرم و صميمي مي شد. او داراي تدبيري تشکيلاتي و منظم بود و در فيزيک و برخي رشته هاي ديگر متخصص بود. تمام تلاش و جهد خود را وقف جنبش امام موسي صدر در لبنان نموده و تمام عواقب و اثرات اين امر را پذيرفته بود.
در وضعيت دروني جنبش، او نخستين گروه ها، کادرها و هسته ها را بنيان گذاري کرد و مسئوليت هسته هاي نظامي را بر عهده داشت و جوانان را تشويق به فراگيري فنون نظامي مي کرد. او يکي از مبشرين و مبلغين راه امام خميني (رحمت الله عليه) در لبنان بود. او به نسبت بسيار زيادي، در سامان دهي و تشکيل «جنبش محرومين لبنان» (سازمان امل) و در چارت بندي تشکيلات، بدنه، شاخه ها و غيره و ذلک مشارکت داشت و سيد موسي صدر در چهارچوب تشکيلاتي سازمان، بسيار به او متکي بود. دکتر مصطفي چمران خيلي شب زنده دار بود و بسياري از اوقات، وقتي کار خود را در بيروت تمام مي کرد، با وجود اين که مسيرش پر از خطرهاي گوناگون بود و همواره از سوي بسياري از دشمنان داخلي و خارجي مورد هدف قرار داشت. ساعت دو ـ سه نيمه شب به صور باز مي گشت.

به کوچک و بزرگ نزديک بود، يعني به مشکلات تمام برادران اهتمام داشت؛ نسبت به مشکلات شخصي شان و مشکلات عمومي شان به شکل مستقيم و بلاواسطه مسئول بود؛ يعني اهل کاغذ بازي و پيام نبود و انساني اهل عمل و جدي بود. يک لحظه از عمر خود را تلف نمي کرد و هيچ وقت ضايع شده اي نداشت. به پادگان هاي آموزشي مي رفت و مسئول سازماندهي جوانان بود. در دوره هاي فرهنگي نيز مشارکت داشت.
شهيد چمران مؤسس مجموعه هاي داوطلب «تعبثه» (بسيج) بود. خود شخصاً به محورهاي جنگ با اسرائيل يا دشمنان داخلي و کساني که جزو نيروهاي وابسته به اسرائيل بودند مثل فالانژها با ديگران، مي رفت.
وقتي شيعيان در منطقه بيروت شرقي تحت محاصره قرار گرفته بودند و حزب کتائب (فالانژيست ها) اقدام به محاصره مناطق شيعي در «نبعه»، «سن الفيل»، «دکوين» و «برج حمود» کرده بود، شهيد دکتر چمران نخستين کسي بود که به فکر ارسال سلاح به اين منطقه و اين مردم افتاد. من خود شاهد اين امر بودم که او با ماشين هاي تاکسي سلاح به داخل مناطق محاصره شده مي فرستاد؛ زير اين ماشين ها جاي مخفي درست مي کرد و يک يا دو سه يا چهار تفنگ و جعبه فشنگ و مهمات برايشان مي فرستاد تا از جان و نواميس خود دفاع کنند.
او با پشتکار و به نحوي خستگي ناپذير، به اين راه و خط خدمت مي کرد. داراي شخصيت علمي و با ايمان و بسيار بسيار به فقيران و تهي دستان نزديک بود و نسبت به کوچک و بزرگ اهتمام داشت و يکي از اصلي ترين پايه ها و تکيه گاه هايي بود که امام موسي صدر در تأسيس و تشکيل جنبش محرومان بر آنان تکيه داشت.
منبع: ماهنامه شاهد یاران، شماره 37