اندام موزون يا مرگ؟!
- آقاي دکتر، براي شروع لطفاً کمي درباره ي چاقي صحبت کنيد.
- تا چند دهه ي پيش به چاقي فقط در حوزه ي زيبايي و تناسب اندام توجه مي شد. ولي در دو دهه ي اخير شيوع چاقي يکي از بيماري هايي است که سر رشته ي بيماري هاي متابوليک(قلبي، عروقي، ديابت، کبد چرب و... ) در کشورهاي در حال توسعه محسوب مي شود. حتي براي کساني که به دردهاي اسکلتي آرتروز در اندام تحتاني مبتلا هستند، نخستين توصيه ي پزشکان کاهش وزن است.
- انگار تعداد زيادي از کودکان نسل امروز هم به چاقي مبتلا هستند...
- درست است، پدر و مادرها سعي مي کنند براي فرزندان خود بهترين امکانات تغذيه يي را فراهم کنند و به راحتي هم نمي پذيرند که فرزندشان چاق شده است و بايد رژيم بگيرد. آن ها وقتي متوجه وزن زياد فرزندشان مي شوند که ديگر دير شده و کودک دلبندشان به انواع بيماري ها دچار است. بزرگ سالان هم همين طورند! اسم رژيم که مي آيد، فکر مي کنند فقط بايد کدوي آب پز بخورند، بنابراين مدام بهانه مي آورند و ماه به ماه وزن شان بيشتر مي شود.
- کساني هم هستند که رژيم هاي افراطي مي گيرند، در اين باره هم توضيح دهيد.
- افرادي که وزن شان بالاست( به ويژه خانم ها) وقتي تصميم مي گيرند وزن خود را کاهش دهند، دنبال روش هايي مي روند که وزن شان را خيلي زود پايين بياورد تا مثلاً بتوانند اندامي موزون داشته باشند. در حالي که رژيم هاي نادرست عوارض بسياري دارد. دختر خانم هايي هستند که براي پوشيدن فلان پيراهن يکي از وعده هاي غذايي خود را حذف و هم زمان داروهايي مصرف مي کنند که شنيده اند لاغر کننده است و کم کم به جايي مي رسند که از خوردن غذا بيزار مي شوند. در واقع خيلي از اين ها به بيماري «آنورکسيا نرووزا»، يعني بي اشتهايي عصبي دچار مي شوند. دختراني را مي بينيم که « BMI» آن ها زير هفده است، ولي تصور غلطي از خودشان دارند و فکر مي کنند هنوز چاق هستند. يعني شاخص توده ي بدني که با اين فرمول به دست مي آيد: وزن تقسيم بر قد به توان دو بين 18/5تا 25 طبيعي، بين 25 تا 29/9 افزايش وزن و بالاي 30 چاقي محسوب مي شود. بالاي 40 چاقي مفرط و پايين 18/5 هم لاغري است که هرچه پايين تر بيايد، لاغر مفرط است.
- تبليغات در شيوع لاغري چقدر موثرند؟
- خيلي! معمولاً اين تبليغات را شرکت هاي دارويي و کارخانه هاي سازنده ي وسايل لاغري انجام مي دهند. جالب است بدانيد معمولاً در اروپا فقط طيف خاصي مثل بازيگرها، مانکن ها رژيم لاغري مي گيرند. بقيه ي مردم چاق هستند علتش هم تبيلغات مواد غذايي اشتهابرانگيز است. در کشورهايي مانند ما، بسيارند کساني که براي پيروي از مد روز، به بهاي بيمار شدن خود را لاغر مي کنند.
- عوارض رژيم هاي لاغري مفرط چيست؟
- شايع ترين عوارض رژيم هاي لاغري تک غذايي، ريزش مو، اختلالات فراوان پوستي، عصبي شدن، ضعف، خستگي و... است. البته چاقي هم عوارضي دارد. کسي که افسرده است، تحرک ندارد و بنابراين اشتهايش هم زياد مي شود. براي داشتن وزني متعادل، فرهنگ سازي بسيار مؤثر است. در کشورهاي «Low Social» طبقه ي پايين جامعه از چاقي رنج مي برند و اگر هم بخواهند خود را لاغر کنند، فقط به خاطر زيبايي است. ما بايد بياموزيم از ديدگاه سلامتي به چاقي يا لاغري نگاه کنيم. وقتي که بي هيچ آداب و ترتيبي همه چيز مي خوريم، چاق مي شويم و خجالت مي کشيم در مجامع و ميهماني ها حاضر شويم. بهانه مي آوريم که سردرد داريم يا کارمان زياد است، ولي همه در گوش هم مي گويند:« فلاني به مهماني نيامد، از چاقي اش خجالت مي کشد.» خانم هاي چاق اعتماد به نفس پاييني دارند. البته در کشورهاي اروپايي مشکل اعتماد به نفس وجود ندارد و براي بيشتر خانم ها مهم نيست که چاق يا لاغر باشند.
منبع:نشريه 7 روز زندگي، شماره 129.
- تا چند دهه ي پيش به چاقي فقط در حوزه ي زيبايي و تناسب اندام توجه مي شد. ولي در دو دهه ي اخير شيوع چاقي يکي از بيماري هايي است که سر رشته ي بيماري هاي متابوليک(قلبي، عروقي، ديابت، کبد چرب و... ) در کشورهاي در حال توسعه محسوب مي شود. حتي براي کساني که به دردهاي اسکلتي آرتروز در اندام تحتاني مبتلا هستند، نخستين توصيه ي پزشکان کاهش وزن است.
- انگار تعداد زيادي از کودکان نسل امروز هم به چاقي مبتلا هستند...
- درست است، پدر و مادرها سعي مي کنند براي فرزندان خود بهترين امکانات تغذيه يي را فراهم کنند و به راحتي هم نمي پذيرند که فرزندشان چاق شده است و بايد رژيم بگيرد. آن ها وقتي متوجه وزن زياد فرزندشان مي شوند که ديگر دير شده و کودک دلبندشان به انواع بيماري ها دچار است. بزرگ سالان هم همين طورند! اسم رژيم که مي آيد، فکر مي کنند فقط بايد کدوي آب پز بخورند، بنابراين مدام بهانه مي آورند و ماه به ماه وزن شان بيشتر مي شود.
- کساني هم هستند که رژيم هاي افراطي مي گيرند، در اين باره هم توضيح دهيد.
- افرادي که وزن شان بالاست( به ويژه خانم ها) وقتي تصميم مي گيرند وزن خود را کاهش دهند، دنبال روش هايي مي روند که وزن شان را خيلي زود پايين بياورد تا مثلاً بتوانند اندامي موزون داشته باشند. در حالي که رژيم هاي نادرست عوارض بسياري دارد. دختر خانم هايي هستند که براي پوشيدن فلان پيراهن يکي از وعده هاي غذايي خود را حذف و هم زمان داروهايي مصرف مي کنند که شنيده اند لاغر کننده است و کم کم به جايي مي رسند که از خوردن غذا بيزار مي شوند. در واقع خيلي از اين ها به بيماري «آنورکسيا نرووزا»، يعني بي اشتهايي عصبي دچار مي شوند. دختراني را مي بينيم که « BMI» آن ها زير هفده است، ولي تصور غلطي از خودشان دارند و فکر مي کنند هنوز چاق هستند. يعني شاخص توده ي بدني که با اين فرمول به دست مي آيد: وزن تقسيم بر قد به توان دو بين 18/5تا 25 طبيعي، بين 25 تا 29/9 افزايش وزن و بالاي 30 چاقي محسوب مي شود. بالاي 40 چاقي مفرط و پايين 18/5 هم لاغري است که هرچه پايين تر بيايد، لاغر مفرط است.
- تبليغات در شيوع لاغري چقدر موثرند؟
- خيلي! معمولاً اين تبليغات را شرکت هاي دارويي و کارخانه هاي سازنده ي وسايل لاغري انجام مي دهند. جالب است بدانيد معمولاً در اروپا فقط طيف خاصي مثل بازيگرها، مانکن ها رژيم لاغري مي گيرند. بقيه ي مردم چاق هستند علتش هم تبيلغات مواد غذايي اشتهابرانگيز است. در کشورهايي مانند ما، بسيارند کساني که براي پيروي از مد روز، به بهاي بيمار شدن خود را لاغر مي کنند.
- عوارض رژيم هاي لاغري مفرط چيست؟
- شايع ترين عوارض رژيم هاي لاغري تک غذايي، ريزش مو، اختلالات فراوان پوستي، عصبي شدن، ضعف، خستگي و... است. البته چاقي هم عوارضي دارد. کسي که افسرده است، تحرک ندارد و بنابراين اشتهايش هم زياد مي شود. براي داشتن وزني متعادل، فرهنگ سازي بسيار مؤثر است. در کشورهاي «Low Social» طبقه ي پايين جامعه از چاقي رنج مي برند و اگر هم بخواهند خود را لاغر کنند، فقط به خاطر زيبايي است. ما بايد بياموزيم از ديدگاه سلامتي به چاقي يا لاغري نگاه کنيم. وقتي که بي هيچ آداب و ترتيبي همه چيز مي خوريم، چاق مي شويم و خجالت مي کشيم در مجامع و ميهماني ها حاضر شويم. بهانه مي آوريم که سردرد داريم يا کارمان زياد است، ولي همه در گوش هم مي گويند:« فلاني به مهماني نيامد، از چاقي اش خجالت مي کشد.» خانم هاي چاق اعتماد به نفس پاييني دارند. البته در کشورهاي اروپايي مشکل اعتماد به نفس وجود ندارد و براي بيشتر خانم ها مهم نيست که چاق يا لاغر باشند.
منبع:نشريه 7 روز زندگي، شماره 129.
